Πρώτα από όλα να ξεκαθαρίσω την θέση μου. Ο Μάριο Χέζονια είναι ένας καταπληκτικός παίκτης που μου άρεσε από την εποχή που έπαιζε στην Μπαρτσελόνα και δεν είχε εκδηλώσει τα αισθήματα λατρείας για τον Παναθηναϊκό.

Χάρηκα πολύ όταν ήρθε στην ομάδα. Ήθελα να μείνει. Δεν έμεινε. Εκεί θα πρέπει να τελειώσει και η ιστορία του με την ομάδα. Για τώρα τουλάχιστον.

Δεν μπορώ να καταλάβω τι παθαίνουν οι οπαδοί των συλλόγων και τρελαίνονται με κάποιον παίκτη και ξεχνάνε το βασικό. ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ.

Δεν υπάρχει σωστό και λάθος στην περίπτωση του Χέζονια.

-Ο Μάριο Χέζονια αγαπάει τον Παναθηναϊκό. Αποδεδειγμένα. Ούτε προδότης είναι, ούτε τίποτα.Είναι όμως και 26 χρονών. Επαγγελματίας. Παίκτης που αμειβόταν με 7,5 εκατομμύρια στο ΝΒΑ. Τι ακριβώς περιμένατε βρε παιδιά; Να μείνει στην ομάδα με 600.000 χιλιάρικα. Ακόμα έχει μια 10ετια μπάσκετ λογικό να ψάξει τα μεγάλα συμβόλαια. Αυτά που ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να δώσει αυτή την περίοδο.

-Ο Παναθηναϊκός έκανε την προσφορά του. Αυτά είχε, αυτά έδωσε. Δεν ήθελε ο παίκτης και πάμε παρακάτω.

Στο καλό και σίγουρα οι δρόμοι θα ανταμωθούν στο μέλλον και πάλι. ΤΟ ΜΟΝΟ ΣΙΓΟΥΡΟ!!!

Η προσωπολατρία ποτέ δεν έφερε θετικά αποτελέσματα σε ένα σύλλογο. Και ο Παναθηναϊκός έχει υποφέρει στο παρελθόν από τέτοιες καταστάσεις σε όλα τα αθλήματα. Δεν χρειάζονται γραφικότητες και ακραίες συμπεριφορές. Είχε αρχίσει ένα ντου αγάπης στον Χέζονια στα social media τις προηγούμενες μέρες, και από χθες πέφτει το κράξιμο σύννεφο.

Ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Μόνο η ομάδα. Πάνω από όλα ο Παναθηναϊκός.

Αντέξαμε όταν έφυγε ο Παύλος και ο Θανάσης και θα μείνουμε να συζητάμε όχι για τον Χέζονια αλλά για τον οποιοδήποτε παίκτη; Έχετε αντιληφθεί για ποια ομάδα μιλάμε. Για την ομάδα των 6 αστεριών, των 26 συνεχόμενων χρόνων με τίτλους.

Υ.Γ. Ο Παναθηναϊκός παίρνει το ΟΑΚΑ δικό του για 49 χρόνια. Μια εξέλιξη που μπορεί να αλλάξει άμεσα την μοίρα του προς το καλύτερο. Αν κάποιος δεν έχει αντιληφθεί την σημασία αυτής της κίνησης ας πηγαίνει να κλαίει πάνω από το instagram του Super Mario.

Υ.Γ.1 All in για έναν ποιοτικό άσο.

Υ.Γ.2 Θα επιστρέψει κάποια στιγμή!!!

Y.Γ.3. Ο Χέζονια δεν θα άντεχε λέει στην σκιά του Παπαπέτρου. Ηξερα και εγώ μια τέτοια κατάσταση το 2009 (Διαμαντίδη-Σπανούλη-Σάρας). Πολύ άσχημα τα πήγαν. Μερικοί δεν την παλεύεται καθόλου όμως.

Υ.Γ.4. Οι παίκτες έρχονται και φεύγουν, αυτή η ομάδα όμως είναι εδώ. (Δημήτρης Διαμαντίδης την ημέρα της αποχώρησης του).

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Δημήτρης Πρίφτης είναι από σήμερα ο νέος προπονητής του Παναθηναϊκού. Ο 53χρονος Έλληνας προπονητής επιστρέφει στο ΟΑΚΑ αυτή την φορά για να αναλάβει αυτός την ομάδα και όχι στο πλευρό κάποιου άλλου (Αλβέρτης το 2014).

 

 

Θεωρώ ότι ήταν η ιδανική επιλογή για τον πάγκο των νταμπλούχων Ελλάδας. Ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν τις αρχές του Δημήτρη Πρίφτη. Σεμνός, ταπεινός , όχι ουρανοκατέβατος και έχοντας περάσει όλα τα στάδια ανέλιξης έρχεται να δώσει αυτό που έλειπε από την περσινή ομάδα.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Μια ομάδα σκληρή, που θα παλεύει όλα τα ματς, θα έχει αρχή, μέση και τέλος και νόημα στο παιχνίδι της. Που όπως είπε ο ίδιος ο Δημήτρης Πρίφτης θα σέβεται αλλά δεν θα φοβάται κανένα.

Αν θα έρθουν δύσκολες βραδιές; Όχι μια. Πολλές. Εκεί θα φανεί το πόσο στηρίζει η ίδια η διοίκηση το project που έχει στο μυαλό της να υλοποιήσει. Γιατί η επιλογή Πρίφτη είναι… το πρώτο αίμα των Αλβέρτη- Διαμαντίδη. Η πρώτη μεγάλη απόφαση των ανθρώπων που ηγούνται του τμήματος. Τον Βόβορα τον βρήκαν πέρυσι και ο Κάτας ήταν μια λύση ανάγκης αφού ο Πρίφτης δεν μπορούσε να φύγει από το Καζάν.

Κάποιοι νομίζουν ότι είναι μια λύση ανάγκης. Ίσως δεν έχουν παρακολουθήσει την πορεία του Έλληνα τεχνικού και τον τρόπο δουλειά τους. Αν και κανένας δεν έχει υπογράψει συμβόλαιο με την επιτυχία εν τούτοις θεωρώ ότι ο Παναθηναϊκός θα είναι καλύτερη ομάδα από πέρυσι και όπως έγραψα παραπάνω με αρχή- μέση και τέλος. Η εικόνα που παρουσίαζε πέρυσι η Ουνιξ ήταν άξια θαυμασμού. Ειδικά στην σειρά που έκρινε την Ευρωλίγκα κόντρα στην πρωταθλήτρια Ιταλίας και βαθύπλουτη Βίρτους μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί και ως επική.

Μεταγραφικά αυτή την στιγμή δεν έχει νόημα να γράψουμε κάτι. Ελπίζουμε μόνο το σερί των καλών επιλογών ξένων που κάνει ο Πρίφτης στις ομάδες του να συνεχιστεί. Πάντα ζητά συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για αυτό πιθανόν να ακούσουμε ονόματα που δεν έχουν γραφτεί η δεν είναι τόσο γνωστά στο ευρύ κοινό.

Ο Παναθηναϊκός έχει από σήμερα προπονητή. Δουλευταρά και προοπτική τριετίας. Δεν έχει κανένα νόημα να συζητάμε για οποιονδήποτε άλλον. Η ομάδα πρέπει να στηριχθεί όπως μόνο ο κόσμος του Παναθηναϊκού γνωρίζει.

Υ.Γ. Ζούμε στο 2021 και όχι στο 2009, ούτε στο 2012. Όποιος προσπαθεί να αποδομήσει τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς είναι το λιγότερο άσχετος με την ιστορία, τις αρχές και τις αξίες του Παναθηναϊκού. Φτάνει όμως κάθε χρόνο το ίδιο έργο. Ο Ζοτς είναι ο κορυφαίος όλων. Δεν μπορεί σε κάθε στραβή βραδιά να τον θυμόμαστε. Γιατί ήταν ένας συνδυασμός που δεν πρόκειται να ξαναέρθει. Παύλος- Θανάσης- Κώστας και Ζέλικο. Πρέπει η ομάδα να προχωρήσει μπροστά και να αγαπάμε αυτό που έχουμε. Και αυτή την στιγμή ο Παναθηναϊκός έχει δυο μύθους για καθοδηγητές , έναν προπονητή με όλη τη σημασία της λέξης και τον κόσμο του που δεν τον άφησε ποτέ.

Ο Μιχάλης Παπάζογλου ο άνθρωπος που εμπνεύστηκε το τριφύλλι για σήμα του ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΥ είχε πει στη Γενική Συνέλευση του Παναθηναϊκού Α.Ο. το 1948:

<< O Παναθηναϊκός αγαπητοί συνάδελφοι είναι μια μεγάλη οικογένεια, πατριαρχική, της οποίας τα μέλη διέπονται υπό μίας ειδικής νοοτροπίας. Συνδέονται, αλληλοεκτιμώνται, κινούνται και δρουν υπό μιαν λίαν ιδιότροπον σκέψιν. Ημείς οι οποίοι εζήσαμεν και ηνδρώθημεν επί μίαν τεσσαρακονταετίαν μέσα εις αυτήν την περίεργον ατμόσφαιραν, αισθανόμεθα μιάν ενδόμυχον μεταξύ μας αγάπην, εκτίμησιν, υποχρέωσιν. Όλοι έχομεν την γνώμην και την ακράδαντον πεποίθησιν ότι ο Παναθηναϊκός είναι μία πραγματικά μεγάλη ιδέα, που αποτελεί ένα μέρος του βίου μας, που θα ζει πάντα. Τα μέλη, οι αθληταί, τα συμβούλια παρέρχονται και αντιπαρέρχονται. Ο Παναθηναϊκός, όμως, θα παραμένη επί γενεάς γενεών εις την Αιωνιότητα. >>

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε στην 1η μάχη των ανανεώσεων του. Ο Ντίνος Μήτογλου επέλεξε την Αρμάνι Μιλάνο και τον Ετόρε Μεσίνα παρόλο που η οικονομική πρόταση ήταν η ίδια με αυτή των νταμπλούχων Ελλάδας.

Ο Ντίνος Μήτογλου ένας εξαιρετικός παίκτης και χαρακτήρας θεώρησε ότι το Μιλάνο είναι το σωστό μέρος για να κάνει το επόμενο βήμα στην καριέρα του. Είμαστε οι τελευταίοι που θα κρίνουμε αυτήν την απόφαση. Έτσι θεώρησε, έτσι έκρινε, έτσι έπραξε.

Προτίμησε την ομάδα που ΕΧΕΙ προπονητή και μάλιστα εγνωσμένης αξίας. Ο Παναθηναϊκός (πολύ κακώς) δεν έχει ακόμα αποφασίσει τα του πάγκου του. Ο Μήτογλου θεώρησε ότι στην Αρμάνι θα έχει τα φόντα να εξελιχθεί παικτικά ώστε σε δυο χρόνια να κοιτάξει να κάνει το άλμα για το ΝΒΑ που είναι το μεγάλο του όνειρο.

Στο τέλος της ημέρας είναι όλα θέμα επιλογών. Ο Παναθηναϊκός έκανε την προσπάθεια του (αργοπορημένα πολύ αφού ξέρεις ότι θα πας με έσοδα-έξοδα δεν περιμένεις να πλακώσουν ορδές από ομάδες) και όχι μόνο την έκανε αλλά πήγε να τινάξει την μπάνκα στον αέρα… και το μέλλον της ομάδας επίσης.

Δεν έχει σημασία αν ο Μήτογλου άξιζε αυτά τα λεφτά η όχι. Σημασία έχει ο τρόπος με τον οποίο κινήθηκε η διοίκηση που ήταν … λίγο σπασμωδικός.

Από την στιγμή που λες ότι θέλεις να φτιάξεις ομάδα καλύτερη από πέρυσι προφανώς θέλεις να κρατήσεις τους καλύτερους σου παίκτες.

Με την διαφορά όμως ότι δεν μπορείς να βάζεις σε κίνδυνο ολόκληρο το οικοδόμημα της ομάδας.

-Αν έπαιρνε ο Μήτογλου κοντά στο 1 εκατομμύριο; Πόσα θα ζήταγε ο Παπαπέτρου; Ο Νέντοβιτς, ο Χεζόνια; Πόσα θα σου μένανε για playmaker που μετά από 1,5 χρόνο πρέπει να αποκτήσει η ομάδα έναν. Δίνεις το 1/6 η το 1/7 για τον 4αρι σου. Ναι οκ είναι Έλληνας και ο κορμός ο Ελληνικός πρέπει να μένει. Είναι εγγύηση επιτυχίας αυτό; Να το πούμε και στον Αταμάν τότε που πήρε την Ευρωλίγκα με ένα Τούρκο στο παρκέ (Σανλί).

Θεωρώ ότι ο Παναθηναϊκός έκανε την σωστή προσφορά στον Μήτογλου στην πρώτη προσέγγιση. 30% αύξηση στο συμβόλαιο που είχε. Του έδινε άπλετο χώρο να εξελίξει το παιχνίδι του στο υψηλότερο επίπεδο. Ο παίκτης προτίμησε την Αρμάνι και τον Ετόρε Μεσίνα. Καμία κακία και η ζωή προχωράει για τον Παναθηναϊκό. Παικτάρα ο Μήτογλου και μακάρι να πετύχει στην καριέρα του και να γυρίσει μια μέρα στο ΟΑΚΑ.

Ήταν επιλογή του παίκτη και η ομάδα δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο.

Υ.Γ. 1 Δυστυχώς ο κόσμος του Παναθηναϊκού τα έχει βάλει με όλους και με όλα και μερικοί πραγματικά θεωρώ πως έχουν χάσει την μπάλα.
Γράφουν κάποιοι γιατί να μείνει ο Μήτογλου στον 16ο της Ευρωλίγκα και να μην πάει στην 3η; Πρώτα από όλα η χρονιά τελείωσε. Όλοι ξεκινάνε από το 0. Αν ο κάθε παίκτης επέλεγε την εκάστοτε ομάδα με βάση την θέση που είχε την περασμένη χρονιά η Εφές αυτή την στιγμή δεν θα έπρεπε να είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης. Γιατί με το σκεπτικό σας πριν τρία χρόνια βγήκε τελευταία. Την επόμενη όμως έφτασε στον τελικό στην Βιτόρια. Και τώρα είναι Πρωταθλήτρια Ευρώπης. Προφανώς και δεν υπονοώ ότι θα γίνει το ίδιο με τον Παναθηναϊκό. Αλλά είναι αστείο επιχείρημα να λες βγήκε 16ος θα πάω σε αυτόν που βγήκε 3ος. Γιατί η χρονιά δεν είναι μόνο Ευρωλίγκα. Είναι και εγχώριες διοργανώσεις. Και εκεί η Αρμάνι στο τέλος της χρονιάς καταποντίστηκε. Άρα η επιλογή δεν γίνεται σε καμία περίπτωση με την βαθμολογική κατάταξη.

Υ.Γ. 2 Ο Παναθηναϊκός θα είναι πολύ καλύτερος από πέρυσι. Θυμηθείτε το. Για να μην πετάμε και στα σύννεφα όμως διεκδίκηση τριών στόχων στην Ελλάδα (Super Cup, Πρωτάθλημα και Κύπελλο) και πιθανή πρόκριση στην 8αδα. Αλλάξανε οι εποχές. Το 2010 είναι 11 χρόνια πίσω.

Υ.Γ.3 Ο Παναθηναϊκός ανεξάρτητα από τις επιτυχίες, τις αποτυχίες και τους τίτλους θα λυτρωθεί μόνο όταν… (σε επόμενο κείμενο)

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στους τελικούς του πρωταθλήματος με το Λαύριο με το σκορ στο 1-1 και όντας Κυπελλούχος. Το πιο λογικό είναι την επόμενη εβδομάδα και πρωταθλητής.

 

 

Αυτό όμως που καίει όλους τους φίλους της ομάδας δεν είναι άλλο από το τι θα γίνει την νέα χρονιά. Ποιοι θα φύγουν, ποιοι θα ανανεώσουν και τι θα γίνει με τον Προπονητή.

Ουπς! Πιάσαμε λαβράκι εδώ. Ο Όντεντ Κάτας παρότι δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι έχει βγει έξω από τους στόχους της ομάδας (Στην Ευρωλίγκα τι θα μπορούσε να αλλάξει, πήρε το Κύπελλο και πηγαίνει και για το πρωτάθλημα) δεν απολαμβάνει της εμπιστοσύνης και την στήριξη των φιλάθλων η έστω ενός πολύ μεγάλου ποσοστού αυτών.

Τι συμβαίνει λοιπόν με τον Κάτας; Είναι άδικη η όχι η κριτική που του ασκείται;

Ας τα πάρουμε από την αρχή και σε κομμάτια.

Γεγονός 1ο

Ο Όντεντ Κάτας ήρθε στον Παναθηναϊκό μεσούσης της σεζόν. Από αυτή την άποψη είναι λίγο δύσκολο να αλλάξει εντυπωσιακά τα πράγματα σε άμυνα και επίθεση.

Γεγονός 2ο

Το ότι ήρθε στην ομάδα μεσούσης της σεζόν δεν αναιρεί το δικαίωμα κριτικής στον φίλαθλο κόσμο. Η μια δικαιολογία είναι ότι δεν είναι δικό του το ρόστερ. Η άλλη όμως εκδοχή λέει ότι δεν του έβαλε κανείς το μαχαίρι στο λαιμό για να δεχθεί. Ήξερε που ήρθε, σε ποια ομάδα και με ποιες απαιτήσεις.

Γεγονός 3ο

Η ομάδα του Παναθηναϊκού έχει τρομερά κενά με βασικότερο αυτό στον άσο. Είναι μεγάλο μείον για τον οποιοδήποτε προπονητή. Σε αυτό να προσθέσουμε και τον μοναδικό παίκτη που θα μπορούσε να δημιουργήσει τραβώντας παίκτες επάνω του και απελευθερώνοντας τους υπόλοιπους. Ο λόγος φυσικά για τον Νέντοβιτς, που ο Κάτας δεν πρόλαβε να τον χαρεί καθόλου. Μα δεν μπορεί να νικήσει το Λαύριο; Ναι χωρίς άσο θα είσαι ευάλωτος απέναντι σε κάθε αντίπαλο και όχι μόνο στην εκπληκτική φετινή ομάδα της Λαυρεωτικής.

Γεγονός 4ο

Κάθε προπονητής αξίζει να κρίνεται με βάση το ρόστερ που έχει φτιάξει αυτός και μέσα σε ένα σεβαστό χρονικό διάστημα. Ο Κάτας δεν έχει τίποτα από αυτά τα δυο. Η κακή πορεία στην Ευρωλίγκα έφερε ένα τρομερό εκνευρισμό στις τάξεις των φίλων του Παναθηναϊκού που διψούν για… αίμα. Κακώς κατ΄εμε αλλά έγινε. Πρέπει να συντρίβουμε τους αντιπάλους με σκορ τύπου Space Jam αλλιώς γίνεται χαμός. Δεν συζητάμε για τις ήττες που τα πληκτρολόγια μετατρέπονται σε πολυβόλα.

Γεγονός 5ο

Με εξαίρεση τον αγώνα με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ όπου η ομάδα και χωρίς τον Νέντοβιτς στήθηκε και καθοδηγήθηκε μαεστρικά από τον Κάτας, δεν έχει δείξει σε κανένα άλλο ματς κάτι το διαφορετικό που να το βάλουμε σαν βάση για την επόμενη χρονιά. Ίσως μόνο αυτό με τα ψηλά σχήματα.

Γεγονός 6ο

Ο Κάτας δεν έχει την εμπειρία για το επίπεδο του Παναθηναϊκού. Άλλο Χάποελ Ειλάτ και Ιερουσαλήμ και άλλο η ομάδα που κάθε χρόνο εδώ και 26 χρόνια κατακτά συνέχεια τίτλους. Άλλες απαιτήσεις, άλλη νοοτροπία, άλλος κόσμος. Και ούτε φυσικά έχει προπονήσει παίκτες επιπέδου Νέντοβιτς, Παπαπέτρου, Χεζόνια κτλ. Από αυτή την άποψη ίσως ήταν καλό που ήρθε στο 6μηνο αυτό για να… τριφτεί.

Γεγονός 7ο

Έχει κάνει λάθη ο Κάτας στο κοουτσάρισμα; Φυσικά και έχει κάνει σε πολλούς αγώνες. Αλλά παράλληλα έχει μετατραπεί το ιδανικό πρόσωπο για μια ανθρωποφαγία άνευ προηγουμένου. Φταίει ο Κάτας αν ο Ντιαλό βαράει βολές και μετά παίρνει το ριμπάουν ο ίδιος ανάμεσα σε 3 παίκτες. Η αν ο Μποχωρίδης κάνει 3 δεύτερα να αλλάξει στο σκριν και τρώει τρίποντο; Όλα έχουν ένα όριο.

Τελική ερώτηση: Τον αλλάζεις η τον κρατάς τον Κάτας την νέα σεζόν.

Ξεκάθαρη απάντηση: Αν δεν βρεις κάποιον ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ να κάνει την διαφορά ΟΧΙ δεν τον διώχνεις. Τον κρατάς και του δίνεις την ευκαιρία να φτιάξει την ομάδα όπως την ονειρεύεται. Αν σου τύχει στον δρόμο όμως κάποιος που είσαι σίγουρος ότι θα σου αλλάξει την μοίρα τότε ναι τον αλλάζεις και πας στα σίγουρα χέρια.

Αν είναι να γίνει η αλλαγή να αξίζει αποδεδειγμένα να πραγματοποιηθεί. Αλλιώς εμπιστοσύνη στον Κάτας και πολύ βασικό κάλυψη των κενών που υπάρχουν, και που κανένας προπονητής δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει.

Ο Αλβέρτης και ο Διαμαντίδης δώσανε το ΟΚ να έρθει ο Κάτας. Κάτι παραπάνω θα έχουν δει που το κοινό θνητό μάτι δεν το αντιλαμβάνεται.

Αν είναι να γίνει η αλλαγή να αξίζει ο λόγος και το πρόσωπο για το όποιο έγινε.

Mιχάλης Σταμουλάκης




Η Εθνική ομάδα ξεκινάει την προετοιμασία της για το ΠροΟλυμπιακό τουρνουά που θα γίνει στον Καναδά. Και φυσικά τα φώτα δεν μπορούν παρά να πέσουν στον Βασίλη Σπανούλη, που στα 39 του επιστρέφει για να οδηγήσει την επίσημη αγαπημένη στην 4η Ολυμπιάδα της.

 

 

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τα σχόλια από όλες τις κατευθύνσεις όσον αφορά την επιστροφή του Kill Bill στην Εθνική. Πολλά προκαλούν γέλιο, πολλά ένα μειδίαμα αλλά κυρίως σου προκαλούν μπασκετικό εμετό.

Είναι απίστευτη η νοοτροπία που επικρατεί όταν πρόκειται για κάτι που προέρχεται από το εξωτερικό και όταν προέρχεται από την ίδια σου την χώρα.

Τι ακούμε και διαβάζουμε τόσα χρόνια; Για την μεγάλη Αργεντινή των ορκισμένων της παικτών. Για τον στρατιώτη Τζινόμπιλι που έπαιξε μέχρι τα 39 του. Για τον Σκόλα που θα παίξει στα 41 του με την Αργεντινή στο Τόκιο. Για τον σπουδαίο Γκασόλ που στα 41 του θα κλείσει τον κύκλο του στην Εθνική Ισπανίας με μια συμμετοχή σε Ολυμπιάδα.

Τι διαβάζαμε τόσο καιρό επίσης. Για τους κακομαθημένους Έλληνες παίκτες που σταματάνε στα 30, στα 32, και στα 35 ξεχνώντας ότι αυτοί οι παίκτες παίζουν στις Εθνικές ομάδες από τα 15 τους ασταμάτητα κτλ κτλ.

Και φτάνουμε στο σημείο ένας αθλητής στα 39 του να επιστρέφει για μια τελευταία εμφάνιση με την γαλανόλευκη. Για να τον δουν τα παιδιά του να αγωνίζεται με την επίσημη αγαπημένη να χλευάζεται από εχθρούς και φίλους, η κάθε πλευρά για τους δικούς της λόγους.

Και ποιον; Τον Βασίλη Σπανούλη. Τον άνθρωπο που αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό με επιτυχία για 4 χρόνια. Τον άνθρωπο που ΕΚΤΟΞΕΥΣΕ τον μπασκετικό Ολυμπιακό. Που έπαιξε στο ΝΒΑ, που υπηρέτησε την Εθνική από τα 15 του μέχρι και τα 35 του ανελλιπώς.

Αυτόν τον άνθρωπο χλευάζει ο Ελληνα-ρας.

Παλαίμαχοι η μία πλευρά, προδοσία από την άλλη μεριά λέει γιατί πήγε στην Εθνική του Βασιλακόπουλου (λες και η Εθνική ανήκει σε ένα πρόσωπο συγκεκριμένα).

Να κοροϊδεύεις και να εγκαλείς ποιον; Τον Βασίλη Σπανούλη γιατί δέχθηκε να επιστρέψει στην Εθνική ομάδα. Μόνο που δεν του ζητάνε να πει συγνώμη για την επιλογή του.

Λες και ο Σπανούλης (όχι γιατί είναι αυτός που είναι) αλλά σαν άνθρωπος, σαν οικογενειάρχης είναι υποχρεωμένος να απολογείται η να δίνει εξηγήσεις για τις πράξεις του στον κάθε ούγκανο που κρύβεται πίσω από την ανωνυμία του πληκτρολογίου και την προστασία των Social Media.

Η διαφωνία επί του αγωνιστικού μπορεί να υπάρχει από τον οποιοδήποτε. Όλα όμως πρέπει να γίνονται με σεβασμό. Για όλους. Πόσο μάλλον για τον Βασίλη Σπανούλη.
Αρκετή τοξικότητα έχουμε σαν λαός και σε πολλά θέματα στην ζωή μας. Ας αφήσουμε την Εθνική έξω από αυτό.

 

Μιχάλης Σταμουλάκης

 

 

Πρώτα το μπάσκετ-Φασούλας

Η Εφες είναι πανάξια πρωταθλήτρια Ευρώπης. Επικράτησε της Μπαρτσελόνα και κατέκτησε την 1η ευρωλίγκα της ιστορίας της.

Ιστορία! Αυτή που χρωστάει στην Εφες ακόμα και τώρα. Γιατί την περσινή σεζόν η ομαδάρα του Αταμάν έκανε πάρτι μέχρι να χτυπήσει η πανδημία και είναι άδικο που δεν ολοκληρώθηκε η περσινή χρονιά. Παίκτες- σταρ έβαλαν το εγώ τους κάτω από το σύνολο. Αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα που έχει να διαχειριστεί ένας προπονητής σε αυτό το επίπεδο και ο Τούρκος το κατάφερε με το καλύτερο τρόπο.
Ο Εργκίν Αταμάν μπήκε σε ένα κλαμπ όπου μέχρι χθες καθόταν μόνος του ο Ντούσαν Ιβκοβιτς. 4 διαφορετικές Ευρωπαϊκές διοργανώσεις και 4 τρόπαια. Ο δε Αταμάν έχει και το εκπληκτικό ότι το έχει πετύχει με 4 διαφορετικές ομάδες.

Saporta (Siena) 2002
Eurochallenge (Besiktas) 2012
Eurocup (Galatasaray) 2016
Euroleague (Efes) 2021

Στα του παιχνιδιού η Εφες εκμεταλλεύτηκε απόλυτα τα όπλα της σε αντίθεση με την Μπαρτσελόνα που πλήρωσε την στενοκεφαλιά του Γιασικεβίτσιους.
Ενώ ο Αταμάν ρίχνει στο παιχνίδι μέχρι και τους Πλαις και Μοερμαν και παίρνει πράγματα από αυτούς. Ενώ κάνει ένα ιδανικό ροτέισον και μπαίνει στην τελική ευθεία έχοντας όλα του τα όπλα (ψηλούς- κοντούς) σε ιδανική κατάσταση ο Γιασικεβίτσιους επιλέγει:
-Να αράξει στον πάγκο τους πολύ χρήσιμους Χάνγκα και Οριόλα κλείνοντας απελπιστικά το ροτέισον.
-Να αφήσει εκτός 12αδας τον Βέστερμαν ενώ γνωρίζει ότι ο Καλάθης έχει κάνει 350 ενέσεις Ξυλοκαϊνης για να μπορέσει να παίξει και πίσω του βρίσκεται ο 20χρονος ταλαντούχος αλλά άγουρος ακόμα Μπολμάρο.

Με αποτέλεσμα στην τελική ευθεία να βασίζεται στην ψυχή του Ντέιβις και την προσωπικότητα του Χίγκινς.
Η Εφές χτύπησε στο pick and roll με τον Μίσιτς και τον Λάρκιν με την Μπαρτσελόνα να μένει ουσιαστικά στο πολύ καλό πρώτο δεκάλεπτο της.

Πανάξια πρωταθλήτρια η Εφες. Και φέτος και πέρυσι. Και για το τέλος αυτό: Μας λέγανε οι ειδικοί ότι για να πάει μπροστά μια ομάδα χρειάζεται ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ έναν καλό κορμό γηγενών παικτών. Λοιπόν προφέσορες όπως γράψαμε πριν 3 μηνες για να πάει καλά μια ομάδα θέλει να έχει ΚΑΛΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ και έναν ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ.
Η Εφές κατέβηκε με 9 ξένους και 3 γηγενείς από τους οποίους έπαιξε μόνο ο Σανλί.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Η πανδημία έχει σαρώσει τα πάντα στο πέρασμα της. Τίποτα δεν είναι στην ζωή μας ίδιο πια και τίποτα δεν θα είναι και στο μέλλον όταν τελειώσουμε με αυτή την περιπέτεια.

 

Θα θυμόμαστε θανάτους, απώλειες φίλων, οικονομικές και κοινωνικές καταστροφές, αλλαγή στην ψυχολογία των ανθρώπων που πλέον όλοι κοιτάζονται με μισό μάτι.

Και θα θυμόμαστε και την κοροϊδία που απροκάλυπτα μέσα στα μούτρα μας ειδικοί και μη περιφέρουν σαν τον κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή που ζητούσε η Σαλώμη.
Από πού να αρχίσεις;

-500 κρούσματα. Κάτσε μέσα. 3500 κρούσματα; Βγείτε έξω. Έχετε συνειδητοποιήσει τι έχει συμβεί. Πάνω στην έξαρση του τρίτου κύματος της πανδημίας όλα έχουν μπει στις ράγες για να ανοίξουν. Για όλα υπάρχει πρόβλεψη. Η μήπως όχι; Ναι σωστά μαντέψατε που το πάω.
-Την ώρα που τα πάρτι στήνονται χωρίς καμία προστασία υπαίθρια και γίνεται ένας πραγματικός χαμός στις πλατείες και τα στενά.
-Την ώρα που στα ΜΜΜ στοιβάζονται σαν τις σαρδέλες ο ένας πάνω στον άλλον.

-Την ώρα που κάποιοι μοιράζουν πρόστιμα όπου θέλουν αλλά δεν πλησιάζουν εκεί που έχει πολύ κόσμο γιατί μπορεί να έχουν άσχημα ξεμπερδέματα και πηγαίνουν σε κανά σχολείο να ρίξουν πρόστιμα σε παιδάκια που παίζουν μπάσκετ.

Την ώρα ΓΕΝΙΚΩΣ που δεν τηρείτε τίποτα ο αθλητισμός και το μπάσκετ ειδικά παραμένουν κλειστά. Έτσι για να έχουμε να λέμε ότι έχουμε μέτρα και τα εφαρμόζουμε. Εκτός αν θέλετε να πιστέψουμε ότι το μπάσκετ είναι η Α1 και εσχάτως η Α2 που άνοιξε. Φαίνεται ότι πια και η Α2 έχει μπάλα που δεν κολλάει στο Κορωνοϊό.

Δεν πάει να έχει βγει self-test που σημαίνει ότι κάλλιστα με προσοχή θα μπορούσαμε να έχουμε άνοιγμα όλων των πρωταθλημάτων με υποχρεωτική επίδειξη του πριν από τους αγώνες. Άνοιγμα των ακαδημιών με αποστάσεις και όλα τα μέτρα ασφαλείας τώρα που ανοίγει σιγά – σιγά ο καιρός; ΟΧΙ!!! Κλειστά μέχρι τελικής πτώσεως όλα.

Και όλα αυτά αντικατοπτρίζονται στο πρόσωπο του Λευτέρη Αυγενάκη. Του υπουργού που γράφει ιστορία με όλα όσα κάνει και δεν κάνει. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση μας προκαλεί απορία κάτι άλλο.
Πως ανέχεται (γιατί έστειλε όντως αίτημα για άνοιγμα ακαδημιών και πρωταθλήματα Β και Γ Εθνικής) στην επιτροπή λοιμοξιολόγων και αυτοί να τον αγνοούν. Το καταλαβαίνεται. Ένας υπουργός εδώ και δυο εβδομάδες κάνει ένα αίτημα και οι γιατροί δεν τον συζητούν καν. Δεν απαντάνε ένα ..θα δούμε, είναι νωρίς ακόμα κτλ . Μια δικαιολογία του κώλου. Κάτι βρε παιδί μου για τα μάτια του κόσμου. Τον αγνοούν.

Την ώρα που τα παιδιά χαζεύουν πάνω σε έναν υπολογιστή και δίπλα μας βλέπουμε με βάση τα πρωτόκολλα και τις οδηγίες που μας πασάρουν άνευ ντροπής να ανοίγουν αυτά που θεωρητικά θα έπρεπε να είναι ορμητικά κλειστά, εμείς έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας σε έναν άνθρωπο που τον αγνοούν επιδεικτικά ΟΛΟΙ.

Μα καλά ήθελα να ξέρα φιλότιμό δεν έχετε κύριε Αυγενάκη; Εγωισμό δεν έχετε; Πως ανέχεστε να ζητάτε κάτι και να μην σας απαντάνε καν. Τέτοιο ‘γράψιμο’ πως το σηκώνει η πολιτική σας θέση; 

Πρώτα το μπάσκετ-Φασούλας

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έκανε μια αρκετά καλή εμφάνιση στην Μόσχα και έχασε στο τέλος από την ΤΣΣΚΑ και αποχαιρέτησε για φέτος την Ευρωλίγκα. Οι πράσινοι σεβάστηκαν τον εαυτό τους και την ιστορία τους και δεν έγιναν έρμαιο στα νύχια της Κόκκινης Αρκούδας που ετοιμάζεται για τα playoffs με την Φενέρμπαχτσε.

Πλέον για τον Παναθηναϊκό αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί αν στην Ευρωλίγκα ξέραμε ότι δεν γίνεται να ελπίζει σε κάτι καλό, στην Ελλάδα αυτό δεν ισχύει. Το ρόστερ φτάνει και παραφτάνει για να σηκώσει και τους δυο τίτλους και θεωρώ ότι από αυτούς θα κριθεί και ο Κάτας σχετικά με την νέα χρονιά. Τους πήρες; Έμεινες. Έχασες ένα ειδικά αυτό του πρωταθλήματος; Λογικά μας αποχαιρετά.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να πω ότι είναι λίγο άδικο όλο αυτό που γίνεται με τον Κάτας. Μια ομάδα χωρίς playmaker, με τραυματία για δυο μήνες τον καλύτερο σου παίκτη και στην Ελλάδα ένας ξένος που αποκτήθηκε και στα τρία πρώτα ματς έβγαλε μάτια (Μπρέι) τραυματίστηκε και αυτός. Και πάλι όμως όσον αφορά το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο δικαιολογίες δεν υπάρχουν και δεν πρέπει να υπάρχουν. Οι πρωταθλητές Ελλάδας παράλληλα με τις εργασίες για την νέα χρονιά πρέπει να κοιτάξουν και το τώρα. Και αυτό λέει ότι Πρωτάθλημα και Κύπελλο επιβάλλεται να κατακτηθούν. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία από κανένα.

Όλα τα άλλα πράγματα μεταγραφές, ανανεώσεις, ποιος φεύγει η μένει μπορούν να περιμένουν. H σεζόν συνεχίζεται και η πρώτη απόφαση πρέπει να παρθεί και αφορά ποιον θα αντικαταστήσει ο Νέντοβιτς στο πρωτάθλημα.

Υ.Γ. Δημοσιογραφάρα.... 112 απο Ζενιτ και 93 απο ΤΣΣΚΑ. Είναι φανερό ότι την άμυνα την χαλούσε ο Χέζονια. 

Μιχάλης Σταμουλάκης

Πολλά χρόνια τωρα ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος βρίσκεται σε κόντρα με τον Ζόρντι Μπερτομέου. Η κακοδιαχείριση που ο ισχυρός άνδρας των Πρωταθλητών Ελλάδας κατήγγειλε συνεχώς τον είχαν κάνει να φαίνεται... γραφικό στα μάτια των υπολοίπων της Ευρώπης. Ήταν η εποχή της Ομερτά όπου όλοι τα έβρισκαν καλώς καμωμένα και ο Παναθηναϊκός και ο πρόεδρος του ήταν πάντα το κακό σπυρί που ενοχλεί.Και τις συνέπειες πλήρωνε και η ίδια η ομάδα με σφαγιαστικές διαιτησίες σε πολλά ματς.

Και άξαφνα όλοι είδαν το φως το αληθινό.

Oι Ολυμπιακός, Αναντολού Εφές, Μακάμπι Τελ Αβίβ, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Ζαλγκίρις Κάουνας και Αρμάνι Μιλάνο πλέον αναγνωρίζουν αυτά που έλεγε ο ιδιοκτήτης του Παναθηναϊκού. Δεν είναι παρα λίγες μέρες άλλωστε που οι ιδιοκτήτες της Μακάμπι ειχαν συναντηθεί με τον Μπερτομέου στην Αθηνα και του ειχαν εκφράσει την δυσαρέσκεια του για τα οικονομικά της διοργάνωσης. Μεγάλο αγκάθι για ΠΑΟ, ΟΣΦΠ και Μακάμπι δεν είναι άλλο απο το τηλεοπτικό συμβόλαιο όπου αυτές οι τρεις ομάδες φέρνουν το μεγαλύτερο στην Ευρωλίγκα (και απο τις ισπανικές) αλλά εισπράτουν ψίχουλα.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έγινε δακτυλοδεικτούμενος. Στην αρχή τον αγνόησαν, μετά τον χλεύαζαν και τον πολέμησαν. Αν σας θυμίζουν κάτι αυτές οι εκφράσεις ειναι γιατί έτσι ξεκινάει ένα απο τα πιο διάσημα ρητά στην ιστορία του Μαχάτμα Γκάντι. Μόνο που το ρητό στο τέλος καταλήγει: Μετά τους νικάς.

Και η συνάντηση αυτή ήταν η μεγαλύτερη νίκη για τον Γιαννακόπουλο που απλά απαιτούσε ο Παναθηναϊκός των 6 αστέρων και τον 65 τίτλων να έχει την συμπεριφορά που του αρμόζει και δεν μπορούσε να δεκτεί ότι κουμάντο σε μια εταιρεία δεν κάνουν οι μέτοχοι αλλά ο υπάλληλος. Πλέον άλλες 6 ομάδες συντάσσονται με αυτά που έλεγε. Και δεν μιλάμε για όποιες και όποιες. Συνολικά μαζί με τον Παναθηναϊκό 26 Πρωταθλήματα Ευρώπης συγκεντρώθηκαν στην Αθήνα. Γιατί όταν σου λέει μια ομάδα πάρτο αλλιώς εσύ μπορεί και να γελάσεις. Όταν όμως σου το λένε επτά τι γίνεται; Και μια λεπτομέρεια. Για κοιτάξτε τις ομάδες και βρείτε τι κοινό έχουν όλες αυτές. 10ετη συμβόλαια. Όχι ομάδες που μπαίνουν για μια χρονιά και εξαφανίζονται. Για αυτό και ο Μπερτομέου έκανε λόγο για 16-18 ομάδες με συμβόλαια.

Τελικά ήταν τρελός, γραφικός, ή απλά σωστός σε αυτά που φώναζε και διεκδικούσε;

Μιχάλης Σταμουλάκης

 

 

Πρώτα το μπάσκετ-Φασούλας

Ο Παναθηναϊκός μέσα σε ένα 7λεπτο κατέρρευσε στην Αγία Πετρούπολη γνωρίζοντας την συντριβή με 112-83 από την Ζενιτ. Αν μπορούμε να πούμε κάτι για αυτό το παιχνίδι θα πρέπει να σταθούμε σε δυο πράγματα.

Πιστεύω ότι έγινε κατανοητό από τον οποιοδήποτε τι σημαίνει για μια ομάδα να έχει playmaker. Πραγματικό άσο. Να οργανώνει, να τοποθετεί, να κατευθύνει, να σκοράρει να, να, να. Αυτός είναι ο point guard σε μια ομάδα και η Ζενιτ έχει την τύχη να διαθέτει έναν από τους κορυφαίους. Τον Κέβιν Πάνγκος. Από την άλλη ελπίζω ότι έγινε κατανοητό ότι φέτος ο Παναθηναϊκός απλά και ξάστερα ΔΕΝ ΕΙΧΕ άσο για το επίπεδο της Ευρωλίγκα. Να προσπαθούμε να κάνουμε με το ζόρι άσο τον Σαντ Ρος και τον Μποχωρίδη που πάει μόνο αριστερά, καλοί για 10 λεπτά όχι όμως για μια χρονιά ολόκληρη.

Το δεύτερο και πιο σημαντικό είναι η νοοτροπία ορισμένων παικτών και πως ακριβώς ακόμα και τώρα αδυνατούν να καταλάβουν που βρίσκονται. Στο -12 ο Παναθηναϊκός επτά λεπτά πριν την λήξη. Η Ζενιτ ανεβάζει την ένταση στο κόκκινο. Τα καρφώματα βροχή και η κάμερα πιάνει τον Σαντ Ρος με τον Ογκουστ να γελάνε στον πάγκο. Την ώρα που τρως την 30αρα στο κεφάλι φορώντας την φανέλα του ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ των 65 τίτλων και των 6 αστεριών εσύ γελάς από τον πάγκο;

Με το που φτάνεις στην Αθήνα το αεροπλάνο τους περιμένεις με τα εισιτήρια στο χέρι (ο ένας θα είναι σε 2 μήνες ούτως η άλλως) και δρόμο. Θες να είσαι σκληρός όχι όμως και επιεικής. Πρόστιμο βαρβάτο. Μπας και καταλάβουν που βρίσκονται και σώσουν την παρτίδα με τους τίτλους στην Ελλάδα.

Ένα ματς έμεινε για να τελειώσει η φετινή μαρτυρική χρονιά όσον αφορά την πορεία στην Ευρωλίγκα. Θεωρώ ότι όποιος … ασέλγησε πάνω στο κουφάρι του φετινού Παναθηναϊκού το έκανε και ΤΕΛΟΣ. Από του χρόνου θα είναι όλα διαφορετικά. Και να θυμάστε είτε 16ος είτε 9ος η μοίρα είναι κοινή. Ας κλείσει η χρονιά με τίτλους στην Ελλάδα και να προετοιμαστεί η ομάδα σε όλα τα επίπεδα και με ανταγωνιστικότητα την νέα χρονιά. Το καλοκαίρι προμηνύεται καυτό.

Y.Γ. Ευτυχώς που έλειπε ο Χέζονια που δεν παίζει η άμυνα που λέει και η δημοσιογραφάρα.... και τρώγαμε σίδερα απόψε.

Πρώτα το μπάσκετ-Φασούλας

Μιχάλης Σταμουλάκης

Έχουμε ξαναπεί και νομίζω ότι όλοι το ασπάζονται αυτό ότι δεν νοείται να παίζεις στον Παναθηναϊκό και να αντιμετωπίζεις ματς σαν…. Αδιάφορα γιατί δεν υπάρχει το βαθμολογικό κίνητρο.

 

 

Έχω γράψει πολλές φορές ότι δεν υπάρχει ήττα-τραγωδία στον αθλητισμό. Παρόλα αυτά η σημερινή ήταν πάρα πολύ κακή και ενδεικτική το τι έκαναν οι Πρωταθλητές Ελλάδας όλη την χρονιά.

Μια ομάδα που νίκησε δυο φορές την Αρμάνι και την Φενέρμπαχτσε. Στρίμωξε την Μπαρτσελόνα και την Ρεάλ στα σχοινιά και έχασε παράλληλα δυο φορές από τον Ερυθρό Αστέρα.

Μην αρχίσουμε πάλι τις ελλείψεις στον άσσο, στο ότι δεν υπήρχε ένα 5αρι πίσω από τον Παπαγιάννη, είχαμε το πιο μικρό μπάτζετ στην Ευρωλίγκα.Είναι γνωστά και φυσικά έπαιξαν τον ρόλο τους. Αλλά το να παίζεις με την Ζαλγκίρις που βάζει … ουσιαστικά τα ‘δεύτερα’ μέσα και να μην μπορείς να την ακολουθήσεις είναι χαρακτηριστικό το τι πρέπει να γίνει σαν πρώτη κίνηση για την νέα χρονιά.

ΑΛΛΑΓΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ

Κέρδισε ο Παναθηναϊκός την Αρμάνι και ξαφνικά έγινε … σεισμός. Και υπήρξε μια ολοκληρωτική χαλάρωση και πάμε να αρχίσουμε το ταξίδι στην Βαλτική να τελειώνουμε. Θεωρώ ότι μετά από αυτό το χαστούκι οι πράσινοι στα δυο ματς την άλλη εβδομάδα θα παίξουν καλύτερα. Θα είναι πιο ανταγωνιστικοί.

Μα αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Ότι ξυπνάς αφού έχεις φάει την ‘σφαλιάρα’. Ενώ πρέπει να παίζεις σαν να μην υπάρχει αύριο σε κάθε αγώνα όταν φοράς αυτή την φανέλα.
Έχε εσύ την σωστή αγωνιστική συμπεριφορά και όχι πάντα αλλά τις περισσότερες φορές τα κενά θα καλυφθούν. Όταν μύριζε η ατμόσφαιρα συντριβή η ομάδα ατσαλωνόταν και έπαιζε και καλά σε πολλά παιχνίδια. Αντιθέτως μόλις νομίζαμε ότι κάποιοι γίναμε… ερχόταν η … πραγματικότητα να μας υπενθυμίσει που βρισκόμαστε. Δεν ήταν το μπάτζετ πρόβλημα αλλά η νοοτροπία και αυτό πρέπει να αλλαχθεί πάση θυσία. 

To σημερινό ματς αρχίζει και τελειώνει σε ένα πράγμα. Πείτε μου πότε οι παίκτες του Παναθηναϊκού σταμάτησαν έναν παίκτη της Ζαλγκίρις στον Ένας εναντίον ενός.

*Βλέποντας τα νεαρά παιδιά της Ζαλγκίρις να παίζουν και την αγωνιστική νοοτροπία που είχαν μπορεί εύκολα να συμπεράνει κάποιος γιατί μια χώρα 3,5 εκατομμυρίων γεννά ταλέντα συνεχώς και εμάς το πηγάδι έχει στερέψει. Πολλά χρόνια τώρα οι παίκτες μας δεν μαθαίνουν μπάσκετ αλλά .... τακτική. Έλα όμως που για να ανταποκριθείς στην τακτική χρειάζεται παιδεία.

Πρώτα το μπάσκετ-Φασούλας

Μιχάλης Σταμουλάκης

Αγγελόπουλος ΕΟΚ

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

 

Το basket247.gr(όπως προβλέπει η νομοθεσία και τηρώντας όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες) οφείλει να ενημερώνει τους επισκέπτες αυτού του ιστότοπου για την αποδοχή ή μη των cookies κατά την είσοδο τους στο site www.basket247.gr