Η πανδημία έχει σαρώσει τα πάντα στο πέρασμα της. Τίποτα δεν είναι στην ζωή μας ίδιο πια και τίποτα δεν θα είναι και στο μέλλον όταν τελειώσουμε με αυτή την περιπέτεια.

 

Θα θυμόμαστε θανάτους, απώλειες φίλων, οικονομικές και κοινωνικές καταστροφές, αλλαγή στην ψυχολογία των ανθρώπων που πλέον όλοι κοιτάζονται με μισό μάτι.

Και θα θυμόμαστε και την κοροϊδία που απροκάλυπτα μέσα στα μούτρα μας ειδικοί και μη περιφέρουν σαν τον κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή που ζητούσε η Σαλώμη.
Από πού να αρχίσεις;

-500 κρούσματα. Κάτσε μέσα. 3500 κρούσματα; Βγείτε έξω. Έχετε συνειδητοποιήσει τι έχει συμβεί. Πάνω στην έξαρση του τρίτου κύματος της πανδημίας όλα έχουν μπει στις ράγες για να ανοίξουν. Για όλα υπάρχει πρόβλεψη. Η μήπως όχι; Ναι σωστά μαντέψατε που το πάω.
-Την ώρα που τα πάρτι στήνονται χωρίς καμία προστασία υπαίθρια και γίνεται ένας πραγματικός χαμός στις πλατείες και τα στενά.
-Την ώρα που στα ΜΜΜ στοιβάζονται σαν τις σαρδέλες ο ένας πάνω στον άλλον.

-Την ώρα που κάποιοι μοιράζουν πρόστιμα όπου θέλουν αλλά δεν πλησιάζουν εκεί που έχει πολύ κόσμο γιατί μπορεί να έχουν άσχημα ξεμπερδέματα και πηγαίνουν σε κανά σχολείο να ρίξουν πρόστιμα σε παιδάκια που παίζουν μπάσκετ.

Την ώρα ΓΕΝΙΚΩΣ που δεν τηρείτε τίποτα ο αθλητισμός και το μπάσκετ ειδικά παραμένουν κλειστά. Έτσι για να έχουμε να λέμε ότι έχουμε μέτρα και τα εφαρμόζουμε. Εκτός αν θέλετε να πιστέψουμε ότι το μπάσκετ είναι η Α1 και εσχάτως η Α2 που άνοιξε. Φαίνεται ότι πια και η Α2 έχει μπάλα που δεν κολλάει στο Κορωνοϊό.

Δεν πάει να έχει βγει self-test που σημαίνει ότι κάλλιστα με προσοχή θα μπορούσαμε να έχουμε άνοιγμα όλων των πρωταθλημάτων με υποχρεωτική επίδειξη του πριν από τους αγώνες. Άνοιγμα των ακαδημιών με αποστάσεις και όλα τα μέτρα ασφαλείας τώρα που ανοίγει σιγά – σιγά ο καιρός; ΟΧΙ!!! Κλειστά μέχρι τελικής πτώσεως όλα.

Και όλα αυτά αντικατοπτρίζονται στο πρόσωπο του Λευτέρη Αυγενάκη. Του υπουργού που γράφει ιστορία με όλα όσα κάνει και δεν κάνει. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση μας προκαλεί απορία κάτι άλλο.
Πως ανέχεται (γιατί έστειλε όντως αίτημα για άνοιγμα ακαδημιών και πρωταθλήματα Β και Γ Εθνικής) στην επιτροπή λοιμοξιολόγων και αυτοί να τον αγνοούν. Το καταλαβαίνεται. Ένας υπουργός εδώ και δυο εβδομάδες κάνει ένα αίτημα και οι γιατροί δεν τον συζητούν καν. Δεν απαντάνε ένα ..θα δούμε, είναι νωρίς ακόμα κτλ . Μια δικαιολογία του κώλου. Κάτι βρε παιδί μου για τα μάτια του κόσμου. Τον αγνοούν.

Την ώρα που τα παιδιά χαζεύουν πάνω σε έναν υπολογιστή και δίπλα μας βλέπουμε με βάση τα πρωτόκολλα και τις οδηγίες που μας πασάρουν άνευ ντροπής να ανοίγουν αυτά που θεωρητικά θα έπρεπε να είναι ορμητικά κλειστά, εμείς έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας σε έναν άνθρωπο που τον αγνοούν επιδεικτικά ΟΛΟΙ.

Μα καλά ήθελα να ξέρα φιλότιμό δεν έχετε κύριε Αυγενάκη; Εγωισμό δεν έχετε; Πως ανέχεστε να ζητάτε κάτι και να μην σας απαντάνε καν. Τέτοιο ‘γράψιμο’ πως το σηκώνει η πολιτική σας θέση; 

Πρώτα το μπάσκετ-Φασούλας

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έκανε μια αρκετά καλή εμφάνιση στην Μόσχα και έχασε στο τέλος από την ΤΣΣΚΑ και αποχαιρέτησε για φέτος την Ευρωλίγκα. Οι πράσινοι σεβάστηκαν τον εαυτό τους και την ιστορία τους και δεν έγιναν έρμαιο στα νύχια της Κόκκινης Αρκούδας που ετοιμάζεται για τα playoffs με την Φενέρμπαχτσε.

Πλέον για τον Παναθηναϊκό αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί αν στην Ευρωλίγκα ξέραμε ότι δεν γίνεται να ελπίζει σε κάτι καλό, στην Ελλάδα αυτό δεν ισχύει. Το ρόστερ φτάνει και παραφτάνει για να σηκώσει και τους δυο τίτλους και θεωρώ ότι από αυτούς θα κριθεί και ο Κάτας σχετικά με την νέα χρονιά. Τους πήρες; Έμεινες. Έχασες ένα ειδικά αυτό του πρωταθλήματος; Λογικά μας αποχαιρετά.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να πω ότι είναι λίγο άδικο όλο αυτό που γίνεται με τον Κάτας. Μια ομάδα χωρίς playmaker, με τραυματία για δυο μήνες τον καλύτερο σου παίκτη και στην Ελλάδα ένας ξένος που αποκτήθηκε και στα τρία πρώτα ματς έβγαλε μάτια (Μπρέι) τραυματίστηκε και αυτός. Και πάλι όμως όσον αφορά το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο δικαιολογίες δεν υπάρχουν και δεν πρέπει να υπάρχουν. Οι πρωταθλητές Ελλάδας παράλληλα με τις εργασίες για την νέα χρονιά πρέπει να κοιτάξουν και το τώρα. Και αυτό λέει ότι Πρωτάθλημα και Κύπελλο επιβάλλεται να κατακτηθούν. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία από κανένα.

Όλα τα άλλα πράγματα μεταγραφές, ανανεώσεις, ποιος φεύγει η μένει μπορούν να περιμένουν. H σεζόν συνεχίζεται και η πρώτη απόφαση πρέπει να παρθεί και αφορά ποιον θα αντικαταστήσει ο Νέντοβιτς στο πρωτάθλημα.

Υ.Γ. Δημοσιογραφάρα.... 112 απο Ζενιτ και 93 απο ΤΣΣΚΑ. Είναι φανερό ότι την άμυνα την χαλούσε ο Χέζονια. 

Μιχάλης Σταμουλάκης

Πολλά χρόνια τωρα ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος βρίσκεται σε κόντρα με τον Ζόρντι Μπερτομέου. Η κακοδιαχείριση που ο ισχυρός άνδρας των Πρωταθλητών Ελλάδας κατήγγειλε συνεχώς τον είχαν κάνει να φαίνεται... γραφικό στα μάτια των υπολοίπων της Ευρώπης. Ήταν η εποχή της Ομερτά όπου όλοι τα έβρισκαν καλώς καμωμένα και ο Παναθηναϊκός και ο πρόεδρος του ήταν πάντα το κακό σπυρί που ενοχλεί.Και τις συνέπειες πλήρωνε και η ίδια η ομάδα με σφαγιαστικές διαιτησίες σε πολλά ματς.

Και άξαφνα όλοι είδαν το φως το αληθινό.

Oι Ολυμπιακός, Αναντολού Εφές, Μακάμπι Τελ Αβίβ, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Ζαλγκίρις Κάουνας και Αρμάνι Μιλάνο πλέον αναγνωρίζουν αυτά που έλεγε ο ιδιοκτήτης του Παναθηναϊκού. Δεν είναι παρα λίγες μέρες άλλωστε που οι ιδιοκτήτες της Μακάμπι ειχαν συναντηθεί με τον Μπερτομέου στην Αθηνα και του ειχαν εκφράσει την δυσαρέσκεια του για τα οικονομικά της διοργάνωσης. Μεγάλο αγκάθι για ΠΑΟ, ΟΣΦΠ και Μακάμπι δεν είναι άλλο απο το τηλεοπτικό συμβόλαιο όπου αυτές οι τρεις ομάδες φέρνουν το μεγαλύτερο στην Ευρωλίγκα (και απο τις ισπανικές) αλλά εισπράτουν ψίχουλα.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έγινε δακτυλοδεικτούμενος. Στην αρχή τον αγνόησαν, μετά τον χλεύαζαν και τον πολέμησαν. Αν σας θυμίζουν κάτι αυτές οι εκφράσεις ειναι γιατί έτσι ξεκινάει ένα απο τα πιο διάσημα ρητά στην ιστορία του Μαχάτμα Γκάντι. Μόνο που το ρητό στο τέλος καταλήγει: Μετά τους νικάς.

Και η συνάντηση αυτή ήταν η μεγαλύτερη νίκη για τον Γιαννακόπουλο που απλά απαιτούσε ο Παναθηναϊκός των 6 αστέρων και τον 65 τίτλων να έχει την συμπεριφορά που του αρμόζει και δεν μπορούσε να δεκτεί ότι κουμάντο σε μια εταιρεία δεν κάνουν οι μέτοχοι αλλά ο υπάλληλος. Πλέον άλλες 6 ομάδες συντάσσονται με αυτά που έλεγε. Και δεν μιλάμε για όποιες και όποιες. Συνολικά μαζί με τον Παναθηναϊκό 26 Πρωταθλήματα Ευρώπης συγκεντρώθηκαν στην Αθήνα. Γιατί όταν σου λέει μια ομάδα πάρτο αλλιώς εσύ μπορεί και να γελάσεις. Όταν όμως σου το λένε επτά τι γίνεται; Και μια λεπτομέρεια. Για κοιτάξτε τις ομάδες και βρείτε τι κοινό έχουν όλες αυτές. 10ετη συμβόλαια. Όχι ομάδες που μπαίνουν για μια χρονιά και εξαφανίζονται. Για αυτό και ο Μπερτομέου έκανε λόγο για 16-18 ομάδες με συμβόλαια.

Τελικά ήταν τρελός, γραφικός, ή απλά σωστός σε αυτά που φώναζε και διεκδικούσε;

Μιχάλης Σταμουλάκης

 

 

Πρώτα το μπάσκετ-Φασούλας

Ο Παναθηναϊκός μέσα σε ένα 7λεπτο κατέρρευσε στην Αγία Πετρούπολη γνωρίζοντας την συντριβή με 112-83 από την Ζενιτ. Αν μπορούμε να πούμε κάτι για αυτό το παιχνίδι θα πρέπει να σταθούμε σε δυο πράγματα.

Πιστεύω ότι έγινε κατανοητό από τον οποιοδήποτε τι σημαίνει για μια ομάδα να έχει playmaker. Πραγματικό άσο. Να οργανώνει, να τοποθετεί, να κατευθύνει, να σκοράρει να, να, να. Αυτός είναι ο point guard σε μια ομάδα και η Ζενιτ έχει την τύχη να διαθέτει έναν από τους κορυφαίους. Τον Κέβιν Πάνγκος. Από την άλλη ελπίζω ότι έγινε κατανοητό ότι φέτος ο Παναθηναϊκός απλά και ξάστερα ΔΕΝ ΕΙΧΕ άσο για το επίπεδο της Ευρωλίγκα. Να προσπαθούμε να κάνουμε με το ζόρι άσο τον Σαντ Ρος και τον Μποχωρίδη που πάει μόνο αριστερά, καλοί για 10 λεπτά όχι όμως για μια χρονιά ολόκληρη.

Το δεύτερο και πιο σημαντικό είναι η νοοτροπία ορισμένων παικτών και πως ακριβώς ακόμα και τώρα αδυνατούν να καταλάβουν που βρίσκονται. Στο -12 ο Παναθηναϊκός επτά λεπτά πριν την λήξη. Η Ζενιτ ανεβάζει την ένταση στο κόκκινο. Τα καρφώματα βροχή και η κάμερα πιάνει τον Σαντ Ρος με τον Ογκουστ να γελάνε στον πάγκο. Την ώρα που τρως την 30αρα στο κεφάλι φορώντας την φανέλα του ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ των 65 τίτλων και των 6 αστεριών εσύ γελάς από τον πάγκο;

Με το που φτάνεις στην Αθήνα το αεροπλάνο τους περιμένεις με τα εισιτήρια στο χέρι (ο ένας θα είναι σε 2 μήνες ούτως η άλλως) και δρόμο. Θες να είσαι σκληρός όχι όμως και επιεικής. Πρόστιμο βαρβάτο. Μπας και καταλάβουν που βρίσκονται και σώσουν την παρτίδα με τους τίτλους στην Ελλάδα.

Ένα ματς έμεινε για να τελειώσει η φετινή μαρτυρική χρονιά όσον αφορά την πορεία στην Ευρωλίγκα. Θεωρώ ότι όποιος … ασέλγησε πάνω στο κουφάρι του φετινού Παναθηναϊκού το έκανε και ΤΕΛΟΣ. Από του χρόνου θα είναι όλα διαφορετικά. Και να θυμάστε είτε 16ος είτε 9ος η μοίρα είναι κοινή. Ας κλείσει η χρονιά με τίτλους στην Ελλάδα και να προετοιμαστεί η ομάδα σε όλα τα επίπεδα και με ανταγωνιστικότητα την νέα χρονιά. Το καλοκαίρι προμηνύεται καυτό.

Y.Γ. Ευτυχώς που έλειπε ο Χέζονια που δεν παίζει η άμυνα που λέει και η δημοσιογραφάρα.... και τρώγαμε σίδερα απόψε.

Πρώτα το μπάσκετ-Φασούλας

Μιχάλης Σταμουλάκης

Έχουμε ξαναπεί και νομίζω ότι όλοι το ασπάζονται αυτό ότι δεν νοείται να παίζεις στον Παναθηναϊκό και να αντιμετωπίζεις ματς σαν…. Αδιάφορα γιατί δεν υπάρχει το βαθμολογικό κίνητρο.

 

 

Έχω γράψει πολλές φορές ότι δεν υπάρχει ήττα-τραγωδία στον αθλητισμό. Παρόλα αυτά η σημερινή ήταν πάρα πολύ κακή και ενδεικτική το τι έκαναν οι Πρωταθλητές Ελλάδας όλη την χρονιά.

Μια ομάδα που νίκησε δυο φορές την Αρμάνι και την Φενέρμπαχτσε. Στρίμωξε την Μπαρτσελόνα και την Ρεάλ στα σχοινιά και έχασε παράλληλα δυο φορές από τον Ερυθρό Αστέρα.

Μην αρχίσουμε πάλι τις ελλείψεις στον άσσο, στο ότι δεν υπήρχε ένα 5αρι πίσω από τον Παπαγιάννη, είχαμε το πιο μικρό μπάτζετ στην Ευρωλίγκα.Είναι γνωστά και φυσικά έπαιξαν τον ρόλο τους. Αλλά το να παίζεις με την Ζαλγκίρις που βάζει … ουσιαστικά τα ‘δεύτερα’ μέσα και να μην μπορείς να την ακολουθήσεις είναι χαρακτηριστικό το τι πρέπει να γίνει σαν πρώτη κίνηση για την νέα χρονιά.

ΑΛΛΑΓΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ

Κέρδισε ο Παναθηναϊκός την Αρμάνι και ξαφνικά έγινε … σεισμός. Και υπήρξε μια ολοκληρωτική χαλάρωση και πάμε να αρχίσουμε το ταξίδι στην Βαλτική να τελειώνουμε. Θεωρώ ότι μετά από αυτό το χαστούκι οι πράσινοι στα δυο ματς την άλλη εβδομάδα θα παίξουν καλύτερα. Θα είναι πιο ανταγωνιστικοί.

Μα αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Ότι ξυπνάς αφού έχεις φάει την ‘σφαλιάρα’. Ενώ πρέπει να παίζεις σαν να μην υπάρχει αύριο σε κάθε αγώνα όταν φοράς αυτή την φανέλα.
Έχε εσύ την σωστή αγωνιστική συμπεριφορά και όχι πάντα αλλά τις περισσότερες φορές τα κενά θα καλυφθούν. Όταν μύριζε η ατμόσφαιρα συντριβή η ομάδα ατσαλωνόταν και έπαιζε και καλά σε πολλά παιχνίδια. Αντιθέτως μόλις νομίζαμε ότι κάποιοι γίναμε… ερχόταν η … πραγματικότητα να μας υπενθυμίσει που βρισκόμαστε. Δεν ήταν το μπάτζετ πρόβλημα αλλά η νοοτροπία και αυτό πρέπει να αλλαχθεί πάση θυσία. 

To σημερινό ματς αρχίζει και τελειώνει σε ένα πράγμα. Πείτε μου πότε οι παίκτες του Παναθηναϊκού σταμάτησαν έναν παίκτη της Ζαλγκίρις στον Ένας εναντίον ενός.

*Βλέποντας τα νεαρά παιδιά της Ζαλγκίρις να παίζουν και την αγωνιστική νοοτροπία που είχαν μπορεί εύκολα να συμπεράνει κάποιος γιατί μια χώρα 3,5 εκατομμυρίων γεννά ταλέντα συνεχώς και εμάς το πηγάδι έχει στερέψει. Πολλά χρόνια τώρα οι παίκτες μας δεν μαθαίνουν μπάσκετ αλλά .... τακτική. Έλα όμως που για να ανταποκριθείς στην τακτική χρειάζεται παιδεία.

Πρώτα το μπάσκετ-Φασούλας

Μιχάλης Σταμουλάκης

Όλα εναντίον του.
-Απέναντι του μια ομάδα με τετραπλάσιο μπάτζετ.
-Με κίνητρο καθώς με νίκη έπαιρνε οριστικά το πλεονέκτημα έδρας στα playoffs.
-Με χάντικαπ 17 πόντων στο πρώτο ημίχρονο.
-Μια Αρμάνι που τα έβαζε από παντού, με ωραίο passing game και να δείχνει ότι κυριαρχεί πλήρως στο γήπεδο.

Αλλά..
-Είσαι ο Παναθηναϊκός. Φοράς την φανέλα του Παναθηναϊκού. Της ομάδας που έχει κατακτήσει 66 τίτλους. Που τρέχει το μεγαλύτερο ρεκόρ συνεχόμενων ετών- τίτλων και είναι στο βιβλίο με τα ρεκόρ Γκίνες.

Αυτό ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ να αποτελεί το μεγαλύτερο κίνητρο από όλα.

Δεν υπάρχουν πολλές εξηγήσεις για το σημερινό ματς. Οι παίκτες του Παναθηναϊκού και το επιτελείο κατάλαβαν ότι δεν μπορεί μέσα σε δυο μέρες στο ΟΑΚΑ να γίνει παρέλαση και από άλλη μια ομάδα.

Η άμυνα και η εν γένει νοοτροπία που έδειξαν είναι αυτή που θα πρέπει να έχει η ομάδα στην Ελλάδα για να κατακτήσει τους τίτλους ΑΛΛΑ κυρίως στην Ευρωλίγκα της νέας χρονιάς. Στην επίθεση θα τον βρει τον τρόπο. Ενισχυμένος θα είναι ούτως η άλλως.

-Ο Χεζόνια έκανε ακόμα ένα πολύ καλό παιχνίδι και έδειξε και τα… (αποθέματα θάρρους βρε πονηροί) παίρνοντας την τελευταία φάση: Μόνος μου και όλοι σας. Και τους νίκησε. Και με αντίπαλο τον Χαινς… όχι εμένα.

-Ο Παπαπέτρου δείχνει με κάθε τρόπο ότι από αυτόν θα πρέπει να αρχίσουν οι ανανεώσεις της νέας σεζόν.

-Ο Παπαγιάννης ήταν κυρίαρχος των αιθέρων, ενώ είχε τρομερές άμυνες και με ψηλούς (Ταρτζέφσκι) ,αλλά και με κοντούς (Ροντρίγκεθ) όταν βρέθηκε στο ένας εναντίον ενός.

-Καλωστονα και ας άργησε ένα 2μηνο ο Μακ που μας είχε χτικιάσει, έκανε ένα απίστευτο ματς στην παράταση.

-Μεστή εμφάνιση ο Γουάιτ και φυσικά θετική η επιστροφή του Νέντοβιτς.

Με συγχωρείτε αλλά ο Δικός μου MVP λέγεται Μπεν Μπέντιλ.

Γιατί; Πολύ απλά αυτός ήταν που κράτησε τον Παναθηναϊκό στο δεύτερο ημίχρονο. Με καλάθια, με ανανεώσεις επιθέσεων. Έπαιξε υποδειγματικά στο χαμηλό post. Χρειάζονται και αυτοί οι παίκτες και πραγματικά δεν θα με ξάφνιαζε η παραμονή του από την άποψη ότι είναι ένας παίκτης που αμείβεται φθηνά και μπορεί άνετα να προσφέρει λύσεις και στο ‘4’ και στο ‘5’ ερχόμενος από τον πάγκο.

Η Αρμάνι προφανώς και πίστεψε ότι το ματς τελείωσε στους 17 πόντους. Από την στιγμή που ο Παναθηναϊκός άρχισε να επιστρέφει ξαφνικά η μπάλα ζύγιζε 300 κιλά για τους Ιταλούς που δεν είχαν λύσεις παρότι στο τέλος πήγαν να κάνουν την ανατροπή με τον Ντατόμε εκμεταλλευόμενοι τι άλλο; Το πρόβλημα του Παναθηναϊκού στην θέση ‘1’ και ειδικότερα στην πίεση στα 4/4 του γηπέδου.

Όπως δεν άλλαξε κάτι με την ήττα από την Μπασκόνια, έτσι δεν άλλαξε και σήμερα με την νίκη επί της Αρμάνι.

Η νοοτροπία όμως και η φιλοσοφία του δευτέρου ημιχρόνου πρέπει να είναι αυτή με την οποία θα χτιστεί ο Παναθηναϊκός την νέα σεζόν. Νοοτροπία που όπως είδαμε ξεκινάει από την διοίκηση. Με τέτοιο Φράγκι και Διαμαντίδη στην κερκίδα και τέτοιο πάθος σε ένα αδιάφορο θεωρητικά ματς πως οι παίκτες να μην τα δώσουν όλα.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχασε από την Μπασκόνια και έφτασε στο 10-20. Είναι σίγουρα η χειρότερη χρονιά από άποψη βαθμολογική (γενικά θα μου επιτρέψετε να θυμάμαι αυτή του 2010 στην Ευρωλίγκα) και προφανώς μπορεί να πάει ακόμα χειρότερα.

Όχι βέβαια ότι επηρεάζει σε κάτι την χρονιά, ούτε την επόμενη. Ξαναλέω ότι καμία διαφορά δεν έχει η 16η από την 12η θέση η την 9η. ΚΑΜΙΑ!!! Γιατί αν έχει να μας πείτε πως η Εφές πριν τρία χρόνια βγήκε τελευταία και μετά πήγε σε final four, την επόμενη ήταν το πρώτο φαβορί για την Ευρωλίγκα αν δεν σταματούσε η διοργάνωση και φέτος πετάει φλόγες.

Πάμε τώρα στα του αγώνα. Ότι και να πει κάποιος θα έχει δίκιο. Για την άμυνα, για τους παίκτες, για τον προπονητή, για το ότι δεν έχουμε playmaker, για το ότι μια θλάση κρατάει εδώ και δυο μήνες τον καλύτερο σου παίκτη έξω, για, για, για.

Όλα όμως θα είχαν ουσία αν υπήρχε το βασικό συστατικό που χρειάζεται κάθε ομάδα που μπαίνει στο παρκέ. ΚΙΝΗΤΡΟ!!!

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει κίνητρο. Ο Όγκαστ πάνω στην… ‘χαζομάρα’ του το είπε την προηγούμενη φορά. Τα ματς της Ευρωλίγκα είναι προετοιμασία για το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο στην Ελλάδα. Ύβρις μεγάλη για τον σπουδαίο Παναθηναϊκό. ΝΑΙ! Αλλά και συνάμα η μεγάλη αλήθεια.

Μπαίνουν, παίζουν , φεύγουν. Ξέρουν ότι είτε κερδίσουν, είτε χάσουν καμία αλλαγή στην προδιαγεγραμμένη πορεία. Πώς να κερδίσεις την Μπασκόνια που μπαίνει με δέκα μαχαίρια στα δόντια και κυνηγάει σαν μανιασμένη την 8αδα. Πόσο κίνητρο είχε ο Παπαπέτρου (τυχαία ένα όνομα) και πόσο ο Γκεντράιτις.

Λάθη έγιναν και θα γίνονται. Κακή στελέχωση, διαιτησία, προπονητές, ομάδες. Για να κερδίσεις ένα ματς όμως πάνω από όλα θέλεις κίνητρο, θέληση, πάθος, συγκέντρωση. Τι είχε ο Παναθηναϊκός από αυτά σήμερα στο ΟΑΚΑ.

ΤΙΠΟΤΑ!!! Έτσι θα πάει μέχρι τέλος της σεζόν. Και μία νίκη να έρθει πάλι δεν αλλάζει κάτι. Ο στόχος ήταν η Ελλάδα και οι εγχώριοι τίτλοι. Προφανώς κανείς δεν περίμενε τόσο κακή πορεία αλλά νομοτελειακά θα ερχόταν και αυτή.

Το θέμα είναι να δούνε οι υπεύθυνοι και να γίνουν οι απαραίτητες κινήσεις ώστε η ομάδα να παρουσιαστεί ανταγωνιστική. Σίγουρα θα είναι του χρόνου διαφορετικά ειδικά με την παρουσία του κόσμου. Γιατί το χαμηλότερο μπάτζετ της Ευρωλίγκα είναι μια αλήθεια. Η άλλη αλήθεια όμως είναι ότι υπάρχει μια ακόμα ομάδα με μπάτζετ σαν το δικό σου. Η Μπάγερν.

Υ.Γ. Και λένε οι γνωστικοί εδώ στην χώρα μας ότι είναι ξεπερασμένος ο Ιβάνοβιτς. Και έρχεται και σου παρουσιάζει αυτή την μπασκετάρα.

Υ.Γ. Για τα 4000 κρούσματα στην Αττική φταίει ο Χεζόνια. Αφού φταίει για όλα σύμφωνα με τον παντογνώστη δημοσιογράφο του… γκουχου γκουχου, θα φταίει και για αυτό δεν μπορεί. Μερικοί νομίζουν ότι αν διαφωνούν στα πάντα και έχουν άλλη άποψη για τα αυτονόητα είναι σκεπτόμενοι και διαφορετικοί. Θα τους έλεγα τι είναι αλλά έχει χάρη.

Υ.Γ. Καλωσόρισες Όντεντ Κάτας στην σχέση διαιτησίας- Παναθηναϊκού. Ίδια φάση μέσα σε δυο δευτερόλεπτα αντιαθλητικό στην μια μεριά, απλό φάουλ πλάγια η μπάλα στην άλλη.

Y.Γ. Για να φτιάξεις ομάδα πάνω απο όλα χρειάζεσαι ΚΑΛΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ!!! Αν είναι Έλληνες ακόμα καλύτερα αλλά δεν είναι και απαραίτητο. Πείτε μας πόσους Ισπανούς έχει η Μπασκόνια; Ή έστω Βάσκους; 

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε από την Εφες στην Πόλη και βρίσκεται πλέον στο 10-19. Το κίνητρο από εδώ και πέρα δεν μπορεί να είναι παρά μόνο όσες περισσότερες νίκες γίνονται και παράλληλα βελτίωση για τις εγχώριες διοργανώσεις.

Για άλλη μια φορά φάνηκαν οι χαοτικές διαφορές με τις ομάδες της κορυφής. Καλός και άγιος ο Χεζόνια αλλά δεν φτάνει για να επιστρέψεις στα ψηλά. Χρειάζεσαι ριζικές αλλαγές στα γκάρντ και κυρίως να αποκτήσεις playmaker γιατί τώρα δεν έχεις ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ.

Το κύριο χαρακτηριστικό της Εφες (που κατ΄εμέ είναι το φαβορί της Ευρωλίγκα) ήταν η σταθερή απόδοση της οποιαδήποτε πεντάδας είχε μέσα στο παιχνίδι.

Και πώς να μην γίνει αυτό όταν στην περιφέρεια υπάρχουν (πάρτε ανάσα): Μίσιτς, Λάρκιν, Μπομπουά, Σιμόν, Αντερσον, Μπαλμπάι και υπό προϋποθέσεις και ο Σινγκλετον στο ‘3’.

Ο Εργκίν Αταμάν από πέρυσι έχει φτιάξει μια πολεμική μηχανή με ισορροπία μέσα και έξω από το καλάθι και παρουσιάζει μια ομάδα έτοιμη να πάρει αυτό που της στέρησαν πέρυσι.

Δεν μπορεί να πει κανείς ότι ο Παναθηναϊκός δεν πάλεψε το παιχνίδι. Το αντίθετο. Προσπάθησε πολύ και η.. προσπάθεια αυτή κατέδειξε και τις μεγάλες του αδυναμίες. Με τον Μακ για άλλο ένα ματς κακό, με μέτρια απόδοση από Σαντ Ρος, Παπαπέτρου, Παπαγιάννη τι να κάνει και ο Χεζόνια και ο θετικότατος Όγκουστ με τον Μποχωρίδη (που έκανε και μια φοβερή τάπα που ως συνήθως οι διαιτητές την είδαν φάουλ και γέλασαν και τα πεζοδρόμια στην Πόλη). Δεν αρκούν για να κερδίσουν ένα παιχνίδι. Η πίεση των αντίπαλων γκαρντ πάνω στην μπάλα αυτομάτως φέρνει προβληματική κυκλοφορία. Και φτάνουμε πολλές φορές στα επτά δευτερόλεπτα να ζητάνε οι περιφερειακοί απεγνωσμένα ένα σκριν μπας και μπορέσουν να επιτεθούν.

Η μοναδική πραγματικά καλή επίθεση στο ματς ήταν αυτή που ο Μποχωρίδης πάσαρε στον Γουάιτ που έκοψε στην κορυφή της ρακέτας και αυτός με σκαστή πάσα στον Όγκουστ που την κάρφωσε.

Ο Παναθηναϊκός γέμισε παίκτες αλλά ΔΕΝ ΕΧΕΙ playmaker και ΔΕΝ ΕΧΕΙ ούτε έναν με την εκρηκτικότητα στο 1ο βήμα του Νέντοβιτς ώστε να μπορέσει να τρυπήσει την άμυνα και να κάνει ένα split-out (διείσδυση και πάσα έξω) για ελεύθερο σουτ.

Δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο την δεδομένη στιγμή. Έτσι θα πορευτεί μέχρι να τελειώσει η χρονιά και του χρόνου να καταφέρει να επιστρέψει πιο ανταγωνιστικός.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχασε από τον Ερυθρό Αστέρα στο ΟΑΚΑ μετά από μια τραγική εμφάνιση κυρίως στην άμυνα. Όταν δέχεσαι 86 πόντους από την χειρότερη επίθεση της Ευρωλίγκα λογικό είναι να έχεις την αιτία της ήττας.

Οι πράσινοι υποτίμησαν τον αντίπαλο τους και το πλήρωσαν. Και είναι ανεξήγητο πως ο Παναθηναϊκός των 10 νικών θεώρησε ότι θα έχει εύκολο βράδυ απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα των 8 νικών.

Η άμυνα ήταν τραγική με εξαίρεση τον μαγικό Σαντ Ρος ενώ στην επίθεση φάνηκαν πολλές φορές οι παίκτες βραχυκυκλωμένοι από το σκληρό παιχνίδι του Αστέρα που πήγε το ματς στις επαφές και δικαιώθηκε.

Από εκεί και πέρα προφανώς δεν έγινε κάτι με την ήττα (Συγνώμη αλλά δεν θέλω να συζητάω με ανθρώπους που σκέπτονται αν θα τερματίσουμε προτελευταίοι η πάνω από τον Ολυμπιακό η δεν ξέρω εγώ τι άλλο λες και είναι αυτό το ζητούμενο. Άπαξ δεν περνάμε στην άλλη φάση ποσώς με ενδιαφέρει που θα καταλήξουμε. Δεν λέει απολύτως τίποτα ενόψει της επόμενης χρονιάς και καλύτερο παράδειγμα από την Εφες δεν υπάρχει σε αυτο το θέμα) αλλά είναι επιτακτικό να καταλάβουν όλοι ότι όταν αγωνίζονται στον Παναθηναϊκό κάθε ματς ΑΚΟΜΑ και αν έχεις αποκλειστεί είναι σημαντικό.

Ο τίτλος που έχω βάλει θεωρώ αντικατοπτρίζει την άποψη μου για τα αίτια της αναμέτρησης.

Την αποκλειστική ευθύνη την έχει ο Όντεντ Κάτας. Προσωπικά τον πιστεύω και θεωρώ ότι έχει πράγματα να δείξει και την νέα χρονιά θα δούμε άλλον Παναθηναϊκό αλλά σήμερα είναι ξεκάθαρο ότι ο ίδιος κρατάει στην ζωή τον Αστέρα. Με το σκορ στο 59-49 διαμαρτύρεται για ένα φαουλ του Χεζόνια (που ναι ΔΕΝ ΗΤΑΝ) και δέχεται τεχνική ποινή. Σε ένα σημείο που ο Παναθηναϊκός τρέχει 15-0 σερί. Ελέγχει πλήρως το ματς εσύ δίνεις έναν εύκολο πόντο στον αντίπαλο και την κατοχή. Και ξεκινάει το δικό του σερί ο Αστέρας μέσα από μια χαμένη φάση που φτάνει το 17-0. Τρως και την δεύτερη τεχνική (πάλι έχει δίκιο γιατί ο Λόιντ έχει κάνει μπρος πίσω) και τελείωσε το έργο.

Σε ένα ματς που πέρα από το πρεστίζ δεν κοστίζει τίποτα άλλο νομίζω ότι ήταν το καλύτερο μάθημα για τον Ισραηλινό ότι όλα χρειάζονται ένα μέτρο. Μην πάμε βέβαια στο άλλο άκρο να σφάζει ο Γιαβόρ την ομάδα με την Ρεαλ και ο Βόβορας να μιλάει μαζί του προσπαθώντας να βγάλει μάταια άκρη αλλά να έχεις ρίξει τον άλλον στα σχοινιά και εσύ να τον βοηθάς να σηκωθεί δεν έχει λογική.

Επίσης το να κάνεις rotation είναι θεμιτό στο μπάσκετ. Αλλά το να βγάζεις τρεις απο την πεντάδα ταυτόχρονα ενώ η ομάδα έχει βρει ρυθμό (κυρίως ο Παπαγιάννης) δεν έχει λογική.

Θετικό ότι επανήλθε ο Παπαγιάννης στις καλές εμφανίσεις αν και σήμερα στα pick and roll ο Λόιντ τον σημάδευε.

Η σεζόν έχει δρόμο ακόμα και μέσα από την Ευρωλίγκα θα ετοιμαστεί (δυστυχώς αλλά έτσι είναι τα πράγματα, μέχρι πέρυσι συνέβαινε το αντίθετο) για τα playoffs του Ελληνικού πρωταθλήματος και το Κύπελλο.

 

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έκανε μια φανταστική εμφάνιση κόντρα στην Μακάμπι επικρατώντας με 81-63. Ένας Παναθηναϊκός που ήταν κυρίαρχος από το 1ο λεπτό και ουσιαστικά μόνο τέσσερα λεπτά στην τρίτη περίοδο άφησε την Μακάμπι να αναπνεύσει.

Η πεντάδα που ξεκίνησε το παιχνίδι ο Όντεντ Κάτας πραγματικά τρόμαζε. Και να φανταστεί κανείς ότι ο Παπαγιάννης δεν ήταν μέσα σε αυτή. Ο πιο κοντός παίκτης ο Σαντ Ρος με ύψος 2.02. Μέσα ο Παπαπέτρου, ο Χεζόνια, ο Γουάιτ και ο Μήτογλου.

Αποτέλεσμα; Πλήρης έλεγχος των ριμπάουντ στην άμυνα, αλλαγές συνεχώς στα διπλά σκριν και τα pick and roll με χέρια ψηλά ώστε οι κοντοί παίκτες να μην έχουν ορατότητα πάσας αλλά και καλαθιού, και πολλές δεύτερες μπάλες στην επίθεση αφού για το επιθετικό ριμπάουντ πήγαιναν πολλές φορές και τέσσερις παίκτες.

Σήμερα πήραν μια πρώτη απάντηση όσοι είχαν αμφιβολία αν μπορούν να συνυπάρξουν ο Χεζόνια με τον Παπαπέτρου. Και οι δυο μαζί με τον Μήτογλου και τον Γουάιτ ήταν οι κορυφαίοι των πρωταθλητών Ελλάδας με τον Σαντ Ρος και τον Παπαγιάννη να ακολουθούν ενώ και ο Μπέντιλ με τον Μποχωρίδη έδωσαν λύσεις όσο αγωνίστηκαν. Μοναδική παραφωνία χωρίς να είναι αρνητικός όπως στα άλλα παιχνίδια αλλά και χωρίς να προσφέρει κάτι ουσιαστικό ο Μακ.

Φυσικά μέσα από μια τέτοια εμφάνιση είναι καλό να βλέπουμε και τα λάθη. Που ουσιαστικά σε αυτό το ματς είναι αυτό που όλη την χρονιά τυραννάει του πράσινους. Η έλλειψη ενός καθαρού playmaker. Τα λάθη που και σήμερα έγιναν τα περισσότερα είναι παιδικά. Η πίεση στα 4/4 του γηπέδου είναι το χειρότερο που μπορείς να κάνεις σε αυτόν τον Παναθηναϊκό στο επίπεδο της Ευρωλίγκα. Αλλά και πάλι όταν κυριαρχείς στα ριμπάουντ, στην άμυνα, και έχεις καλές επιλογές στην επίθεση μπορείς να ξεπερνάς τις όποιες δυσκολίες.

Δεν χωρά αμφιβολία ότι ο παίκτης που πέρυσι έκανε μια χρονιά στην αφάνεια σε Μιλάνο και Τενερίφη και ξεκίνησε… ήρεμα την φετινή αλλά στα χέρια του Κατας και με την αλλαγή θέσης έχει εκτοξευτεί είναι ο Άαρον Γουάιτ. Εκπληκτικός στην άμυνα και στην επίθεση μπορεί και παίρνει ψυχολογία κινούμενος ΤΡΟΜΕΡΑ χωρίς την μπάλα. Δείτε τα πρώτα καλάθια του σήμερα. Γρήγορο άνοιγμα του γηπέδου και σε δεύτερες επιθέσεις κοψίματα στην πλάτη των αντιπάλων. Νομίζω ότι δεν θα αργήσουν να ξεκινήσουν οι συζητήσεις μιας και είναι παίκτης πραγματικά value for money.

Οι στόχοι δεν αλλάζουν. Το νταμπλ στην Ελλάδα είναι αυτοσκοπός αλλά στην Ευρωλίγκα οι πράσινοι σε μια μεταβατική χρονιά που πολλοί φοβήθηκαν τα χειρότερα οφείλει να κυνηγήσει μέχρι τέλος το υψηλότερο πλασάρισμα.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχασε στην Γερμανία από την Μπάγερν και έπεσε στο 9-17. Και στο 10-16 να πήγαινε δεν θα άλλαζε κάτι. Οι στόχοι είναι ξεκάθαροι για την Ελλάδα (νταμπλ) και αξιοπρεπείς εμφανίσεις στην Ευρωλίγκα.

 

Όσον αφορά το τελευταίο κομμάτι δεν μπορεί κανείς να έχει παράπονο από την αγωνιστικότητα των παικτών του Οντεντ Κάτας. Ο Παναθηναϊκός χωρίς Νέντοβιτς και Παπαπέτρου πάλεψε και με την Μπαρτσελόνα και την Μπάγερν αλλά δεν χαμογέλασε στο τέλος για μια σειρά λόγους που είναι εμφανής όλη την χρονιά.

-Μιλάμε ίσως για την μοναδική ομάδα στην Ευρωλίγκα, όχι φέτος αλλά σε όλη την ιστορία της διοργάνωσης που δεν έχει καθαρό playmaker. ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ ΠΑΙΚΤΗ. Από το έγκλημα του να περιμένεις δυο μήνες τον Λαπροβίτολα (Μια χαρά παίκτης αλλά βλέπεις ότι βαλτώνει η κατάσταση) και να περνούν οι άλλοι point guard από πάνω του, και στο τέλος να καταλήγεις στον… Πιερ Τζάκσον που η πρώτη του δήλωση ήταν ότι βαριέται την προπόνηση. Χωρίς κουμανταδόρο δεν πρόκειται να σε σώσει κανένας Χεζόνια, ούτε Νέντοβιτς. Γέμισε με παιδιά που μπορούν για λίγο να βοηθήσουν αλλά δεν είναι άσσοι (Μποχωρίδης, Σαντ Ρος).

-Μιλάμε για την ομάδα που έχει το χειρότερο ποσοστό στις βολές. Κάτι που επι Κατάς είναι ακόμα πιο οφθαλμοφανές γιατί με τα ψηλά σχήματα κερδίζει πολλές κατοχές και δέχεται πολλά φάουλ. Όαση μόνο το ματς με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ που είχε 24/24. Για κάποιους αρκεί που ήταν με τους ερυθρόλευκους. Για μένα όχι. Ο Παναθηναϊκός που έχω μεγαλώσει δεν έφτασε στην κορυφή γιατί του αρκούσε να κερδίζει τον Ολυμπιακό αλλά γιατί κέρδιζε ΚΑΙ ΤΟΝ Ολυμπιακό.

Το ματς με την Μπάγερν ήταν η απόλυτη δικαίωση των haters του ΝΒΑ. Αφού ο Σέλβιν Μακ έπαιξε οκτώ χρόνια και είχε 8 πόντους μέσο όρο η επιστήμη σηκώνει τα χεριά ψηλά. Και παρότι προσωπικά μου αρέσει ο Κάτας σαν προπονητής από τα πρώτα του δείγματα μου γεννήθηκε ένα ερώτημα κατά την διάρκεια του δευτέρου ημιχρόνου.
Έχει μπει ο Μακ στο πρώτο ημίχρονο και κάνει μια εκπληκτική, ηγετική εμφάνιση.. υπέρ της Μπάγερν. Τι διάολο περίμενε να του προσφέρει στο δεύτερο μέρος;
-Την άμυνα στον Μπόλντγουιν που τον πέρασε λες και πέρναγε ένας 25χρόνος ένα παιδί 3ης Δημοτικού;
-Την επίθεση που εκδήλωνε άριστα τον αιφνιδιασμό είναι αλήθεια.. της Μπάγερν;
-Τις βοήθειες που άφησε τον Λουσιτς και πήγε να κάνει παγίδα στον Μπολντγουιν για να φύγει η μπάλα από τα χέρια του; Πήγε για παγίδα και άφησε τον Λούσιτς μόνο του να σουτάρει. Θεός φυλάξοι τι άλλο θα δούμε.

Βέβαια τα ίδια λάθη έκανε όλη την εβδομάδα και ο Σαντ Ρος για να μην τα ρίχνουμε όλα στον Μακ.

Τα ψηλά σχήματα που ο κόουτς του Παναθηναϊκού χρησιμοποιεί έχουν πολλά πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα. Ένα από τα μειονεκτήματα είναι ότι δεν υπάρχει καλή κυκλοφορία της μπάλας. Στο επίπεδο της Ευρωλίγκα δεν μπορεί να παίρνεις ένα pick and roll και μετά απλά να ψάχνεις τα miss-match και τις high-low συνεργασίες. Χρειάζεται περισσότερη κίνηση αλλά εδώ καταλήγουμε στο 1ο σκέλος. Ομάδα χωρίς playmaker δεν μπορεί να πάει πουθενά όσο και να διαθέτει καλούς παίκτες στις άλλες θέσεις.

Έτσι θα κυλήσει η χρονιά και στις νίκες και στις ήττες. Το θέμα είναι τα παθήματα να γίνουν μαθήματα και να διορθωθούν το καλοκαίρι ενόψει της νέας σεζόν.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Αγγελόπουλος ΕΟΚ

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

 

Το basket247.gr(όπως προβλέπει η νομοθεσία και τηρώντας όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες) οφείλει να ενημερώνει τους επισκέπτες αυτού του ιστότοπου για την αποδοχή ή μη των cookies κατά την είσοδο τους στο site www.basket247.gr