Τι να πεις και τι να γράψεις για το παιχνίδι του Παναθηναϊκού με την ΤΣΣΚΑ. Ποια ακριβώς ανάλυση να κάνεις.

-Ότι ο καλύτερος σου σκόρερ (Νέντοβιτς) έκανε 2!!! Σουτ σε όλο το παιχνίδι. 2!!!
-Ότι ο Παπαπέτρου προσπαθεί 3 ματς να βάλει τρίποντο και δεν μπορεί.
-Ότι ο βασικός σου power forward (Γουάιτ) τελείωσε το ματς με 0 ριμπάουντ. 0!!!
-Ότι ο Παπαγιάννης έβαλε 9 πόντους και 15 στο σύστημα αξιολόγησης και είχε 6 προσπάθειες μόνο σε όλο το ματς;
-Ότι η άμυνα σου ήταν σουρωτήρι σαράντα λεπτά και φτάσαμε να λέμε ότι ένας ιστορικός διασυρμός επετεύχθη από τον εγωισμό κάποιων παικτών; Να παίζεις στον Παναθηναϊκό και να λες ότι οι παίκτες μου έδειξαν εγωισμό και αντίδραση και δεν… διασύρθηκε η ομάδα.
-Μια άμυνα που από τα μίνι μαθαίνεις ότι από το κέντρο της ρακέτας ο παίκτης που επιτίθεται απαγορεύεται να μπαίνει και της ΤΣΣΚΑ έμπαινε όποιος ήθελε. 17/34 τρίποντα η ΤΣΣΚΑ. Τρελό ποσοστό θα πει κάποιος. Φυσιολογικό θα πω εγώ με βάση την εικόνα της αναμέτρησης. Αφού ήταν ΟΛΑ ΜΑ ΟΛΑ (πλην ενός του Γκριγκόνις) ελεύθερα. Διείσδυση από τον κεντρικό διάδρομο, καλό passing game και έξτρα πάσα για ελεύθερο σουτ. Κάπως έτσι ήρθε το εφιαλτικό δεύτερο δεκάλεπτο και ξεγύμνωσε τα πάντα και τους πάντες.

Η Ευρωλίγκα είναι τελειωμένη ιστορία για τον Παναθηναϊκό. Δεν μπορεί να υπολογίζει σε κάτι. Η μεταγραφή Γιόβιτς έχει σαν στόχο να συμμαζέψει την ομάδα ειδικά στο σετ παιχνίδι και να προετοιμαστεί για να χτυπήσει τους τίτλους στην Ελλάδα. Παίκτες σαν τον Γιόβιτς και τον Νέντοβιτς θα έπρεπε να είναι η βάση για τον Παναθηναϊκό. Και όχι να τους περιμένουμε σαν μεσσίες.
Αφού δεν το έχουν τηρήσει ως τώρα ας το κάνουν από εδώ και πέρα. Παλέψτε σε όλα τα ματς. Αφού οι περισσότεροι δεν έχετε καταλάβει σε ποια ομάδα παίζεται, παλέψτε για τον εαυτό σας. Τι άλλο να πούμε και να κάνουμε.

Υ.Γ. Το θέμα του Covid είναι απολύτως σεβαστό. Κανείς δεν το παραβλέπει. Αλλά όλα έχουν ένα όριο. Δεν μπορεί να νικάς 20-17 και να δέχεσαι σερι 0-23 και να μην αντιδράς. Στο φινάλε δεν έγινε κάτι με την ήττα. Αυτό δεν ήταν το πιο πιθανό; Την εικόνα όμως δεν μπορείς να την δεχθείς. Και δεν είναι μόνο το αποψινό ματς. Είναι απο την αρχή της χρονιάς με εξαίρεση το Super Cup.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχασε ΔΙΚΑΙΑ από τον Ολυμπιακό. Από όποια μεριά και να το πιάσεις οι Ερυθρόλευκοι ήταν καλύτεροι. Και σου έκαναν φανερές τις αδυναμίες σου με το χειρότερο τρόπο.

Όταν δε παίκτες- κλειδιά σου είναι πάρα πολύ κακοί έρχεται και δένει.

Ο Ολυμπιακός έδειξε έτοιμος για την ζώνη του Παναθηναϊκού. Μια ζώνη με 0 επιθετικότητα που την χτύπησαν στο σημείο που μια άμυνα σαν και αυτή δεν μπορεί να ανταπεξέλθει. Στις γωνίες.

Σε ένα σύστημα δε ο Ολυμπιακός έβγαλε ελεύθερο σουτ με τον Ντόρσεϊ από την γωνία χωρίς να κάνει ούτε ένα σκριν και μόνο με τρεις πάσες. Ο Σλούκας πλαγιάζει. Ο Παπανικολάου πηγαίνει στην κορυφή και ταυτόχρονα κάνει την ίδια κίνηση στις 45ο μοίρες ο Βεζένκοφ. Αυτομάτως βάλανε στην μέση τον Όκαρο Γουάιτ. Πάσα στο Ντόρσεϊ και τρίποντο.

Ο Παναθηναϊκός είχε 0 δημιουργία γιατί πολύ απλά δεν έχει παίκτες να δημιουργήσουν πλην του Νέντοβιτς.

Ο Παναθηναϊκός δεν ήταν καλός στην άμυνα γιατί το ρόστερ είναι δομημένο έτσι ώστε ο Σαντ Ρος όταν απουσιάζει να κόβεται η ομάδα στα δυο.

Ο Ολυμπιακός είχε για παίκτη – κλειδί τον ΜακΚισικ που μπήκε μετά τον Λαρεντζάκη. Ο Παναθηναϊκός είχε δυο ξένους να παίζουν και οι υπόλοιποι να μην ακουμπούν.

Και η ζωή συνεχίζεται. Θα συναντηθούν πολλές φορές μέχρι το τέλος της σεζόν. Αλλά αν οι πράσινοι δεν πάρουν ένα αληθινό point guard δουλειά δεν πρόκειται να γίνει. Φέρτε τον Γιόβιτς χθες. Ούτως η άλλως και ο καλύτερος παίκτης της ομάδας μας τέτοιος θεωρείται.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έκανε μια μεγάλη προσπάθεια κόντρα στην Μπαρτσελόνα. πάλεψε αλλά στο τέλος προδόθηκε από συγκεκριμένα πράγματα.

Πρώτα από όλα να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Το ότι πάλεψε το αναγνωρίζουμε, αλλά το 4-12 δεν είναι για απονείμουμε και επαίνους. Δεν έχει μάθει αυτή η ομάδα να της χτυπάνε φιλικά την πλάτη μετά από ήττες. Δεν έχει μάθει να δέχεται την ήττα. Αυτά και συνεχίζουμε.

Η μάστιγα των ριμπάουντ. Η Μπαρτσελόνα έμεινε στο παιχνίδι από τα κερδισμένα επιθετικά ριμπάουντ στην τρίτη περίοδο. Απίστευτο αλλά οι πρωταθλητές Ελλάδας έχασαν 17 αμυντικά ριμπάουντ. Δεν είχαν τον Ταβάρες αλλά τον Σμιτς και τον Οριόλα. Τα περισσότερα στην τρίτη περίοδο.

Τρίτη περίοδος. Το συγκεκριμένο δεκάλεπτο τείνει να γίνει η δαμόκλειος σπάθη στην ομάδα του Παναθηναϊκού. Σε κάθε αγώνα που έχει χάσει η τρίτη περίοδος είναι αυτή που αποδιοργανώνει την ομάδα σε άμυνα και επίθεση. Η τρίτη περίοδος στο Μιλάνο, σήμερα το ίδιο. Στο Τελ Αβιβ, σε όλα σχεδόν τα ματς.

Με αυτά και με αυτά ο ι πράσινοι έφτασαν το ματς στο πόντο. Προφανώς και η φάση του Λαπροβίτολα είναι επιθετικό φάουλ με το σκορ στο 79-81 αλλά τώρα ποιος περίμενε ότι θα πάρει τέτοιο σφύριγμα ο Παναθηναϊκός με την Μπαρτσελόνα. Ο Μπερτομέου δεν έχει φύγει ακόμα. Και όλοι όσοι απαίτησαν την φυγή του θα πληρώσουν για αυτό κάποια στιγμή στην χρονιά.

Το λάθος του Νέντοβιτς είναι η συμπεριφορά του σε όλο το παιχνίδι που ουσιαστικά θα μπορούσε να ξεγελάσει έναν διαιτητή. Σε κάθε φάση που έπαιρνε αναζητούσε την επαφή. Στο σουτ μετά από σκριν, στο ένας εναντίον ενός, έδειχνε σαν να θέλει να εκβιάσει το φάουλ. Όλα παίζουν τον ρόλο τους αν και ξαναλέω ότι ο διαιτητής το πιο πιθανό είναι να το είδε αλλά δεν ήθελε να το δώσει. Από εκεί και πέρα οι πράσινοι έχουν μπροστά τους το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό. Ειδικών συνθηκών. Κάθε πρόβλεψη είναι παράτολμη αλλά θεωρώ ότι θα δούμε ένα κλειστό ματς.

Υ.Γ. Οι ξένοι του Παναθηναϊκού δυστυχώς είναι κατώτεροι των περιστάσεων με εξαίρεση τους Μέικον (κακός σήμερα) και Νέντοβιτς. Ο Πέρι πλέον κοντεύει να καταντήσει ανέκδοτο. Και δίπλα σου στο Λαύριο γεννιόταν σιγά – σιγά ένας παίκτης που κάθε χρόνο κάνει και ένα βήμα παραπάνω. Φαίνεται ότι δεν έφτανε για τον Παναθηναϊκό, ούτε για τον Ολυμπιακό που υπήρξε φήμη ότι έχει κλείσει. Έκανε τελικά για την Ζενιτ. Ο Τάισον Κάρτερ συμφώνησε και ετοιμάζει βαλίτσες για Αγία Πετρούπολη για 2,5 χρόνια. Τώρα τι να πούμε; Ότι αυτό που φωνάζαμε τόσο καιρό το είδε ο Πασκουάλ. Δεν ανακαλύψαμε την Ιερουσαλήμ. Το παιδί έκανε μπαμ ότι είναι για το επίπεδο της Ευρωλίγκα. Με δουλειά και υπομονή θα μπορούσε να εξελιχθεί σε top αθλητή, και εμείς πήραμε τον Κέντρικ Πέρι που στα 29 έκανε καλή χρονιά με την Ολίμπια Λιουμπλιάνας. Κάτι ξέρουν παραπάνω.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός με φανταστική άμυνα στο δεύτερο ημίχρονο διέλυσε την Άλμπα. Έκανε βήματα προόδου και δείχνει ότι χτίζει σιγά – σιγά ένα κορμό για την επόμενη μέρα. Κορμό που περιλαμβάνει Έλληνες αλλά εσχάτως και ξένους.
Είναι κρίμα να μπορείς να παίζεις τέτοια άμυνα και να το κάνεις αφού έχουν περάσει εικοσιπέντε λεπτά αγώνα. Του έχει στοιχίσει του Παναθηναϊκού τα χαμένα πρώτα ημίχρονα σε ουκ ολίγα παιχνίδια.
Η συμπεριφορά της ομάδας στο κομμάτι αυτό άλλαξε στο δεύτερο μέρος. Με μπροστάρη τον υπερπολύτιμο Χάουαρντ Σαντ Ρος και τον Γιώργο Παπαγιάννη που οι τέσσερις τάπες λένε την μισή αλήθεια αφού σκέπασε την ορατότητα σε ουκ ολίγα σουτ και κάρφωσε 7 φορές στην επίθεση.

Από εκεί και πέρα είναι πολύ σημαντικό ότι οι πρωταθλητές Ελλάδας σκόραραν 82 πόντους χωρίς τον Νέντοβιτς και με τον Παπαπέτρου ωσεί παρών και λόγω της ίωσης που τον ταλαιπωρούσε όλες αυτές τις μέρες.

Ο Μέικον επιβεβαίωσε πλήρως αυτό που υποστηρίζουν πολλοί ότι είναι παίκτης που μπορεί άνετα να υποστηρίξει και τις δυο θέσεις των γκαρντ. 20 πόντους και 11 ασίστ με τον αθεόφοβο να δηλώνει ότι η πρώτη του αγάπη στο μπάσκετ ήταν η πάσα. Κερδισμένο στοίχημα για τον Παναθηναϊκό.

Ο Παναθηναϊκός μπαίνει στην διαβολοεβδομάδα με Αρμάνι και Μπαρτσελόνα. Σε μια ομάδα που προσπαθεί να χτιστεί από την αρχή τέτοια παιχνίδια είναι που σου δείχνουν αν βαδίζει καλά το προτζεκτ η όχι. Και δεν είναι ανάγκη να είναι απαραίτητα νικηφόρα για να το διαπιστώσεις.

Υ.Γ. Ο Δημήτρης Πρίφτης κλήθηκε να αναλάβει τον Παναθηναϊκό στην πιο δύσκολή στιγμή της ιστορίας του. Πήρε το Super Cup, παλεύει με χίλια δυο προβλήματα στην Ευρωλίγκα και είναι ουσιαστικά πρώτος στην Ελλάδα με το διπλό στο ΣΕΦ. ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ όμως από αυτά θα είναι αν μπορέσει να δώσει στην ομάδα δυο παίκτες. Τους Μαντζούκα και Αβδάλα. Είχε πει στην αρχή της χρονιάς ότι θέλει να κάνει κάτι για αυτά τα παιδιά. Και τον λόγο του τον κρατάει. Πιο ωραία εικόνα με Μαντζούκα (17 χρονών) και Αβδάλα (15 χρονών) δεν νομίζω να υπήρχε σήμερα στο ΟΑΚΑ.

Υ.Γ. Τι θα γίνει βρε Πέρι με σένα;

Υ.Γ. Γιόβιτς και ξερό ψωμί για χίλιους δυο λόγους που δεν χρειάζεται να αναλυθούν τώρα. Ναι και ας είναι γυάλινος.

Υ.Γ. Ο Κασελάκης δεν είναι απλά ένας ρολίστας στον Παναθηναϊκό. Είναι ΕΝΑΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ ΠΑΙΚΤΗΣ επιπέδου Ευρωλίγκα. Με το ταλέντο να έρχεται τελευταίο αλλά με την δουλειά του, την νοοτροπία του, το μυαλό του και τον χαρακτήρα του να τον φέρνουν σε αυτό το σημείο. Και έχουμε πει τέτοιους παίκτες να τους αγαπάτε λίγο περισσότερο.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά για το ματς του Παναθηναϊκού με την ΤΣΣΚΑ. Γνωρίζαμε εκ προοιμίου ότι είναι πολύ δύσκολος αγώνας. Αυτό που δεν περιμέναμε να δούμε είναι την νοοτροπία που επέδειξαν κάποιοι αθλητές και που σίγουρα θα πρέπει να ληφθεί υπόψη.

Πάμε να παίξουμε, να χάσουμε να τελειώνουμε, να βγάλουμε την υποχρέωση. Αν είναι δυνατόν να υπάρχουν αυτές οι σκέψεις και αυτή η νοοτροπία σε παίκτες που φοράνε την φανέλα του Παναθηναϊκού.
Μηδέν πάθος, μηδέν αγωνιστικότητα. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΤΣΣΚΑ σούταρε μόλις εννέα βολές. Δείγμα του ότι δεν πιέστηκαν καθόλου από τον Παναθηναϊκό, δεν ένιωσαν κανένα αθλητή των πρωταθλητών Ελλάδας.

Κακή άμυνα. Αργές περιστροφές με τον Σβεντ να κάνει τον Μπολομπόι να φαίνεται παίκτης του ΝΒΑ και όχι της Ευρωλίγκα με τις ασιστ του (13 τον αριθμό).
Αυτό που θα πρέπει πρωτίστως ο Δημήτρης Πρίφτης θεωρώ να κάνει είναι να ξεκαθαρίσει ότι κανένα παιχνίδι δεν είναι χαμένο πριν αυτό γίνει. Όποιος δεν μπορεί να ακολουθήσει στην φιλοσοφία αυτή καλό είναι να αποχωρήσει. Ο Παναθηναϊκός έγινε εξάστερος γιατί δεν του αρκούσε να νικάει τον Ολυμπιακό. Αλλά να αναμετριέται με τις δυνατότερες ομάδες της Ευρώπης και να τις υποτάσσει. Δεν ταιριάζει στην ομάδα αυτή όχι η ήττα (και αυτή στο πρόγραμμα είναι) αλλά η παράδοση άνευ όρων όση και να είναι η διαφορά δυναμικότητας. Πάλεψε, κάνε τον αντίπαλο σου να σε καταλάβει και στο τέλος αν είναι τόσο καλύτερος απο σένα να σε κερδίσει με σαράντα όχι με είκοσι. Αλλα η εικόνα της αγγαρείας είναι εξοργιστική. Και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή απο κανένα.

Μιχάλης Σταμουλάκης

 

Ο Παναθηναϊκός πήρε μια σπουδαία νίκη κόντρα στην Ζενιτ. Όχι γιατί αλλάζει κάτι ως προς το μέλλον του στην Ευρωλίγκα. Αλλά γιατί για πρώτη φορά μετά από καιρό οι πράσινοι έδειξαν συνέπεια. Δεν έμειναν στο ΣΕΦ. Αλλά προσαρμόστηκαν αμέσως (άντε έστω μετά από 10 λεπτά) στο παιχνίδι με την Ζενιτ.

Φυσικά τα βλέμματα έκλεψαν οι Νέντοβιτς και Παπαγιάννης. Ο Σέρβος είναι απλά ΑΛΛΗ ΚΛΑΣΗ παίκτη. Αν δεν είχε την ευπάθεια των τραυματισμών όχι στον Παναθηναϊκό αλλά ούτε καν στην Ευρωλίγκα δεν θα ήταν. Η θέση του είναι στο ΝΒΑ χωρίς καμία αμφιβολία. Παίκτης που σκοράρει, σκοράρει στα κρίσιμα, δημιουργεί για τους συμπαίκτες του και με την παρουσία του εμπνέει σιγουριά.

4 μεγάλες νίκες έχει κάνει ο Παναθηναϊκός φέτος. 3 στην Ευρωλίγκα και στο ΣΕΦ. Σε όλες ο μεγάλος πρωταγωνιστής είναι ο Νέντοβιτς. Η απουσία του αδυνατίζει τρομερά τον Παναθηναϊκό.

Ο Γιώργος Παπαγιάννης έκανε τα αυτονόητα με βάση το ταλέντο του. Σκέπασε τα καλάθια. Εκμεταλλεύτηκε τις πάσες στα pick and roll και στην άμυνα κυριάρχησε απέναντι στους ποιοτικούς ψηλούς της Ζενιτ. Μακάρι να συνεχίσει έτσι και στην άμυνα και στην επίθεση.

Όσον αφορά τον άνθρωπο που υπέγραψε το ματς δεν είναι άλλος από τον Δημήτρη Πρίφτη. Πως; Με το play που έβγαλε στα 0.9 πριν την λήξη της επίθεσης του Παναθηναϊκού και με το σκορ στο 64-62.
Βλέποντας ότι η Ζενιτ κάνει αλλαγές. Βγάζει τον Νέντοβιτς από σκριν παράλληλο της τελικής γραμμής του Παπαγιάννη. Η Ζενιτ όντως κάνει αλλαγή και μετά ο Μέικον σκρινάρει τον Παπαγιάννη. Ότι και να γινόταν ο Έλληνας σέντερ θα βρισκόταν με περιφερειακό στην άμυνα. Alley hoop επαναφορά και τελείωμα. 66-62 και γειά σας. Η φάση στο βιντεο παρακάτω στο 2:48.

Ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να έχει κενά. Με βασικά αυτό της έλλειψης παίκτη πίσω από τον Παπαγιάννη και την ανυπαρξία στον άσο του Πέρι. Ο Περι αυτή τη στιγμή βοηθάει μόνο στην πίεση της μπάλας. Πουθενά αλλού. Θεωρώ ότι κέρδισε η ομάδα χρόνο με την νίκη στο ΣΕΦ και ίσως δοθεί χρόνος και στους Πέρι- Φλοιντ. Για τον Φλόιντ τα έχουμε ξαναπει. Το παιδί είναι στην 1η δημοτικού του μπάσκετ. Τρομερά κενά και θεωρώ δύσκολο να συνεχίσει ένα δεν δείξει έστω ένα μικρό σημάδι προόδου.

Αντιθέτως θεωρώ πολύ καλή κίνηση την αποσυμφόρηση με το διαφαινόμενο διαζύγιο με τον Φέρελ. Είχαμε τονίσει πολλές φορές ότι με 8 ξένους παρουσιάζεις δυο διαφορετικές ομάδες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Εφόσον φύγει και ο Φλόιντ και δεν υπάρχει αξιόλογη περίπτωση στην αγορά καλύτερα να μείνει με έξι ξένους και να δουλέψει με αυτούς.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Πρώτα από όλα δεν έχω αλλάξει στο ελάχιστο αυτό που πιστεύω. Είτε κέρδιζε, είτε έχανε ο Παναθηναϊκός. Όλα τα ματς με τον Ολυμπιακό είναι ενδιαφέροντα ΕΚΤΟΣ από αυτά της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος. Δεν είναι Κύπελλο που ενδεχομένως να κρίνει τίτλο, ούτε Ευρωλίγκα. Με τα playoffs ειδικά τα τελευταία χρόνια η έδρα παίζει ρόλο αλλά όχι όπως παλιά που ο έχων το πλεονέκτημα έπαιρνε κατά 99% το πρωτάθλημα.
Ο Παναθηναϊκός κέρδισε γιατί ποντάρισε σε κάποια πράγματα που βγήκαν μέσα από την προσωπικότητα των παικτών του.
Κέρδισε γιατί ο Δημήτρης Πρίφτης παρουσίασε καινούργια πράγματα στο ΣΕΦ. Η ζώνη στο πρώτο ημίχρονο αιφνιδίασε πολλούς αν και δεν θα έπρεπε. Μην ξεχνάτε ότι ο Ολυμπιακός προερχόταν από μια φανταστική εμφάνιση κόντρα στην Μακάμπι. Και λόγω της κατάστασης του Φαλ με κάποιο τρόπο έπρεπε να προστατευτεί. Έμεινε μέσα σε αυτό.

Ο Ολυμπιακός αντέδρασε με τα δυο σκριν στους δυο πρώτους της ζώνης στο δεύτερο ημίχρονο και κατάφερε να πάρει μια διαφορά που φαινόταν ότι θα του δώσει την νίκη. Ο Παναθηναϊκός αντέδρασε και ίσως αυτό το γεγονός είναι που δεν περίμενε ο Ολυμπιακός.

Ήταν φανερό ότι το άγχος μόλις η διαφορά πήγε κάτω από τους -10 είχε κάνει την εμφάνιση του στο κόκκινο στρατόπεδο. Οι επιθέσεις γινόντουσαν χωρίς λογική. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Παπαγιάννης είχε 4 φάουλ με το ξεκίνημα της τελευταία περιόδου και με 4 τελείωσαν. Αντί η μπάλα να πάει στον Φαλ, πήγαινε στο Ουοκαπ να βαράει από την γωνία τρίποντα. Ο Ολυμπιακός δεν είχε κανένα σχέδιο και έμεινε μέσα στο ματς στο τέλος μόνο από τις βολές.

Η νίκη αυτή δεν αλλάζει σε κάτι ότι έχουμε πει για τον φετινό Παναθηναϊκό. Πρέπει να ληφθούν αποφάσεις για να πάει η ομάδα μπροστά. Μην κρυφτούν κάτω από το χαλάκι επειδή έφυγε με την νίκη από το ΣΕΦ.

Υ.Γ.Ο Παναθηναϊκός νίκησε Ολυμπιακό, Εφες και Φενέρ. Κοινός παρανομαστής. Ο Νεμάνια Νέντοβιτς. Όταν παίζει ο Παναθηναϊκός είναι άλλη ομάδα. Όχι μόνο από το σκοράρισμα, αλλά το πώς δημιουργεί τις προϋποθέσεις και για τους συμπαίκτες του να εκτελέσουν.

Υ.Γ.2. Η νίκη στο ΣΕΦ δεν μπορεί να μην κάνει τους ανθρώπους του Παναθηναϊκού να ζητήσουν εξηγήσεις για τα όργια των Φουφη και Κορομηλά. Δείτε μόνο στο βιντεο στο 9:20 πως αποβάλλουν τον Νέντοβιτς στο τέλος της αναμέτρησης και θα καταλάβετε πολλά. Η απο το μπάσιμο του Σλούκα με τον Μέικον ή το σουτ του Νέντοβιτς απο τα 10 μέτρα που πέφτει ο Φαλ επάνω του.
Αφήστε το 28-13 στις βολές. Οι βολές πολλές φορές είναι και θέμα το πώς παίζει μια ομάδα για να της πάρει. Ήταν φανερό ότι δεν θα άφηναν τον Παναθηναϊκό να ξεφύγει, και με την πρώτη ευκαιρία να κλειδώσουν την νίκη υπέρ του Ολυμπιακού. Σίγουρα ο Νίκος Πιτσίλκας υπεύθυνος ΚΕΔ μετά το φάουλ αλλά δεν δίνεται του Παπαδάκη στο Ιβανώφειο, θα ένιωσε περήφανος για την προσπάθεια αλλά του τα χάλασε ο Νέντοβιτς. Ο Βαγγέλης Λιόλιος είχε πει οτι θέλουν να το κρίνουν αυστηρά για την διαιτησία. Προφανώς δεν μπορεί να αισθάνεται περήφανος για ματς σαν το σημερινό, η αυτό στο Ιβανώφειο ή στο Άρης- Ηρακλής.

Υ.Γ.3 Υπάρχει ο Νέντοβιτς που έκανε θόρυβο, ο Παπαπέτρου, ο Παπαγιάννης, ο Μέικον, υπάρχει και ο αθόρυβος MVP. Λεωνίδας Κασελάκης. Απλά ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟΣ σε άμυνα και επίθεση.

Υ.Γ.4. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο Ολυμπιακός έχει πιο ποιοτική ομάδα από τον Παναθηναϊκό. Αλλά είπαμε. Όλα τα ματς στον κόσμο έχουν μια λογική εκτός από αυτό το ζευγάρι.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Στα προηγούμενα παιχνίδια γράφαμε ότι ο Παναθηναϊκός δεν είναι ότι χάνει αλλά δεν δίνει καμία προοπτική στους φίλους του. Δεν προόδευε, δεν βελτιωνόταν , δεν έδειχνε ότι μπορεί να ανακάμψει.

Σήμερα στο Μόναχο ήταν διαφορετικός. Σήμερα ο Παναθηναϊκός κόντρα στην Μπάγερν έδειξε ότι ΜΠΟΡΕΙ.

-Μπορεί να γίνει ομάδα επιπέδου Ευρωλίγκα
-Μπορεί να έχει σχέδιο και αγωνιστικό πλάνο και όταν έχεις αυτά κανένα ματς δεν είναι χαμένο.
-Μπορεί να έχει μια σταθερά παικτών και όχι φλόγες που σιγοκαίνε σε κάθε αναμέτρηση.

Ο Παναθηναϊκός έχασε ένα δικό του ματς από κάθε άποψη. Είχε καλύτερη τακτική προσέγγιση στο ματς. Προηγήθηκε με +9 αλλά κάποιες λεπτομέρειες καθόρισαν τον νικητή.

Δεν είναι όμως η ήττα ή η νίκη το ζητούμενο. Όσο και αν η αίσθηση της ήττας είναι ενοχλητική την δεδομένη στιγμή αυτό που έπρεπε να κάνει ο Παναθηναϊκός ήταν να ξεκινήσει από κάπου. Να ξεκινήσει να δείχνει στοιχεία ομάδας που έχει πλάνο, αρχή, μέση και τέλος. Το θέμα είναι η συνέπεια που θα δείξουν σε αυτόν τον ρυθμό. Και οι νίκες θα έρθουν. Προς θεού. Δεν θα έρθει καμία πρόκριση. Αλλά θα βλέπεις παίκτες που παλεύουν και τιμάνε το όνομα και την ιστορία του συλλόγου.

Τροχοπέδη σε αυτή την εξέλιξη θεωρώ ότι είναι οι ξένοι του Παναθηναϊκού. Με εξαίρεση τους Μεικον, Σαντ Ρος και Ουάιτ ουδείς προσφέρει αυτή την στιγμή στην ομάδα. Και νομίζω ότι μετά το ΣΕΦ την Δευτέρα θα έχουμε εξελίξεις σε αυτό το κομμάτι καθώς το κακό παραπάει με κάποιους από δαυτους.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ανέστησε και την Ζαλγκίρις ο Παναθηναϊκός. Δεν είναι κάτι που ξάφνιασε κανέναν αλλά η αλήθεια είναι ότι δύσκολα μπορείς να βλέπεις αυτό το θέαμα.

Μια ομάδα με πολύ κακές επιλογές, εγκληματικά λάθη το καλοκαίρι στον σχεδιασμό και μια κατηφόρα που κανείς δεν μπορεί να δει το που τελειώνει.

Μάλλιασε η γλώσσα μας να το λέμε. Προσωπικά δεν με νοιάζει η τελευταία θέση ή η 9η. Ποια η διαφορά στον αποκλεισμό; ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΗΚΕΣ και στην μια και στην άλλη. Ούτε κανένας Παναθηναϊκός μικραίνει. Η Εφες τελευταία ήταν πριν τρία χρόνια και τώρα ουσιαστικά είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης τα τελευταία δυο χρόνια (άσχετα αν πήρε την κούπα την μία φορά).

Είναι ότι κανείς δεν έχει καταλάβει τι διάολο θέλει να φτιάξει αυτή η ομάδα και με ποιους. Θες να κάνεις ένα κορμό; Μάλιστα. Με ποιους; Σοβαροί να είμαστε. Πήρες για κορμό τον Τζεχάιβ Φλόιντ αντι του Κώστα Αντετοκούνμπο. Επειδή κάρφωνε τις μπάλες στο Ισραήλ. Και σουτάρει ταμπλό από τα 4 μέτρα. Η χάνει κάτω από το καλάθι το alley-hoop. Προφανώς μπορεί να συμβεί στον καθένα που παίζει μπάσκετ. Αλλά αν θες να λες ότι τιμάς την φανέλα και την ιστορία του Παναθηναϊκού δεν παίρνεις παίκτη του Λόλα να ένα μήλο. Γιατί πραγματικά έχει πολλά να μάθει. Και αποκλείεται να τα μάθει σε ένα χρόνο.

Ξένοι με πέντε πόντους, μηδενική δημιουργία και καταλήγουμε σε αγώνα ΕΥΡΩΛΙΓΚΑ επί τρεις συνεχόμενες φάσεις να παίζει ο Παπαπέτρου κεντρικό pick and roll για να πάρει την μπάλα στο τρίποντο και να πάει κώλο-κώλο μέχρι μέσα τον αντίπαλο του και να κάνει ένα fade away σουτ προς τα πίσω. Νομίζω ότι δεν είναι χαζοί οι άνθρωποι στον Παναθηναϊκό (τουναντίον) για να μην έχουν αντιληφθεί ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά.

Νιώθω ότι κάτι περιμένουν. Ένα μπαμ για να λάβουν δραστικές αποφάσεις. Όλοι υποψιαζόμαστε ποιο είναι αυτό το μπαμ. Σίγουρα όχι το Μόναχο την Πέμπτη, ούτε το ΟΑΚΑ την άλλη Πέμπτη με την Ζενιτ. Εδώ όμως ελλοχεύει και ένας μεγάλος κίνδυνος. Μια ενδεχόμενη νίκη επί του Ολυμπιακού την Δευτέρα στο ΣΕΦ να βάλει κάτω από το χαλί όλα τα προβλήματα που κουβαλάει η ομάδα. Προφανώς και η νίκη στο ντέρμπι θα είναι βάλσαμο αλλά αν κοιτάξουμε το δέντρο, θα χάσουμε το Δάσος.

Υ.Γ. Επειδή πολλά ακούω για το ματς της Δευτέρας. Προφανώς όταν παίζεις με τον Ολυμπιακό θέλεις να νικάς και το ανάποδο. Αλλά με την ψυχρή ματιά τα ματς του πρωταθλήματος την κανονική σεζόν είναι τα πιο αδιάφορα. Αυτά που στην ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΔΕΝ ΚΡΙΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ. Μόνο την ηρεμία των ομάδων και των προπονητών.

Y.Γ.2 Ο Φερελ γιατί ήρθε; Απλά να τονίσουμε οτι για να δείξει καποιος πρέπει να παίζει.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Τρικυμία εν κρανίω: ένα μωσαϊκό σκέψεων. Σκέψεις που μπλέκονται μεταξύ τους, σκέψεις που αυτοαναιρούνται, σκέψεις που έχουν το προνόμιο να μην καταλήγουν πουθενά.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει αυτή την στιγμή στον Παναθηναϊκό. Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούν τόσο το καλύτερο.

Αφήστε τις μ@λακίες των άλλων οπαδών και μερικών Παναθηναϊκών. Καμία ομάδα δεν μικραίνει με μια η και δυο η και τρεις κακές χρονιές στην Ευρώπη. Εκτός αν έχει μικρύνει η Μακάμπι που έχει να πάει 8αδα και F4 δεν ξέρω και εγώ πόσα χρόνια.

Αλλά ο Παναθηναϊκός πρέπει να αλλάξει ρότα. Πλάνο, σχέδιο πείτε το όπως θέλετε. Η σεζόν στην Ευρωλίγκα είναι χαμένη. Πρέπει να έχεις γίνει Παναθηναϊκός το 2012 για να σε ενδιαφέρει αν θα βγούμε 16οι η 12οι. Τραγικό και μόνο να το συζητάς.

Ας μπει επιτέλους ένα πλάνο, ένα σχέδιο. Με ποιους θες να φτιάξεις κορμό. Ποιοι θα μείνουνε; Ετοίμασε παίκτες για την νέα σεζόν. Δεν έχει νόημα να συζητάμε για την φετινή Ευρωλίγκα. Κάποιες σκόρπιες νίκες θα γίνουν και αυτό είναι όλο. Δεν είναι μόνο ότι έχεις το μικρότερο μπάτζετ. Είναι ότι έχεις και κακή ομάδα στημένη.

Και αγωνιστικά δεν βλέπεσαι. Είχες κακό πρόγραμμα στην αρχή;

Τώρα τι φταίει το πρόγραμμα;
Έχει ο Παπαπέτρου 2/10 και παίρνει την τελευταία προσπάθεια.
Με ποια λογική και σκεπτικό;

Από την έκφραση του προσώπου του Δημήτρη Πρίφτη υποθέτω ότι κάτι άλλο είχε στο μυαλό του για την τελευταία φάση. Όπως δήλωσε είχε σχεδιάσει την τελευταία επίθεση για το Μέικον. Αν εσας σας φάνηκε αυτό επίθεση για τον Μέικον που έτρεξε να δώσει την μπάλα στον Παπαπέτρου πάω πάσο.

Δώστε στον κόσμο προοπτική. Ελπίδα. Δείξτε ότι δουλεύετε με γνώμονα κάτι. Αυτό το πράγμα με τους οκτώ ξένους δεν είναι Παναθηναϊκός. Δεν είναι ομάδα, δεν γεννάει αισιοδοξία σε κανένα. Η ήττα είναι το λιγότερο. Είπαμε προσωπικά δεν μπαίνω σε κουβέντα με ανθρώπους να λένε θα βγούμε τελευταίοι ενώ θα μπορούσαμε 13οι. Δεν μεγάλωσα με αυτόν τον Παναθηναϊκό.

Υ.Γ. Σε καμιά περίπτωση να φύγει ο Πρίφτης. Δεν θα φτιαχτεί ποτέ τίποτα άμα ανά δυο μήνες φεύγει ένας προπονητής για άλλον. Αλλά ήρθε η ώρα να πάρει και αυτός τις αποφάσεις του. Δεν παίζει η ομάδα όπως θέλει. Ας αλλάξει οτι νομίζει αυτός οτι πρέπει να αλλάξει. Και αν δίνει την επίθεση στον Μεικον και την παίρνει παίκτης με 2/10, αυτός θα πάει σπίτι του κάποια στιγμή όχι ο παίκτης.

Υ.Γ. Μιας και μιλάμε για σχεδιασμό τελευταίας επίθεσης τι θυμήθηκα… (δείτε το βίντεο παρακάτω)

Μιχάλης Σταμουλάκης

Από χθες μετά την βαριά ήττα του Παναθηναϊκού από τον Ερυθρό Αστέρα έχει αρχίσει ένας πόλεμος στα social media με διάφορες προεκτάσεις. Από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, μέχρι τους Αλβέρτη και Διαμαντίδη, τον Δημήτρη Πρίφτη, τους παίκτες κτλ.

Ένα πράγμα που πραγματικά με τρελαίνει ειδικά να το βλέπω σε κείμενα δημοσιογράφων είναι να προσπαθούν όλες οι ευθύνες και η κριτική να πηγαίνει σε ένα πρόσωπο πάντα. Δεν γίνεται να φταίει ένας στις ήττες. Δεν είναι τένις. Είναι μπάσκετ. Ομαδικό άθλημα που ξεκινάει έξω από τις γραμμές και τελειώνει με τους αθλητές μέσα.

Οι ευθύνες του Δημήτρη Γιαννακόπουλου είναι γνωστές. Σεβαστό να θέλει να απεμπλακεί από τα δρώμενα της ομάδας αλλά όταν κουβαλάς αυτό το όνομα πρέπει η να φροντίσεις για την επόμενη μέρα, ή να κρατήσεις την ομάδα σε ένα αξιοσέβαστο επίπεδο μέχρι να βρεθεί αγοραστής τιμώντας με τον καλύτερο τρόπο την αυτοκρατορία που έχτισε ο Παύλος και ο Θανάσης.

Από εκεί και πέρα όμως: Έχεις μπάτζετ 5 εκατομμύρια. Μικρό αλλά και η Μπάγερν που έφτασε ένα καλάθι πριν το F4 πέρυσι 6 είχε. Αν υπάρχει λογική μπορεί να φτιαχτεί μια αξιόμαχη ομάδα.

Διαμαντίδης- Αλβέρτης: Όνειρο το γεγονός ότι τρέχουν αυτοί οι δυο άνθρωποι την ομάδα και μακάρι να μείνουν ακόμα και αν βρεθεί αγοραστής.

ΑΛΛΑ

Δεν μπορώ να καταλάβω αυτούς που έτσι και πεις ότι οι Διαμαντίδης- Αλβέρτης έχουν ευθύνες είναι έτοιμοι να σε κατασπαράξουν. Δεν ζήτησε κανείς να τους πάρουν τα κεφάλια. Ούτε να φύγουν από την ομάδα. Αλλά πώς να το κάνουμε. Τον Παναθηναϊκό… τρέχουν. Είναι λογικό να υπάρξει ΚΡΙΤΙΚΗ στις επιλογές τους. Και αυτή την στιγμή έχουν και αυτοί ευθύνη. Όπως έχουν στα καλά (Νταμπλ πέρυσι- Super Cup φέτος) , έτσι έχουν και στα άσχημα. Δεν είναι κανείς στο απυρόβλητο. Ξαναλέω όχι με διάθεση καρατόμησης τους αλλά με σκοπό να βρεθεί μια λύση.

Διαβάζω από χθες ότι την μικρότερη ευθύνη την έχει λέει ο Δημήτρης Πρίφτης. Έχω ξεκαθαρίσει την άποψη μου για τον προπονητή Πρίφτη( Τον θεωρώ από τους καλύτερους προπονητές που έχουμε στην Ελλάδα) αλλά δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο προπονητής έχει την μικρότερη ευθύνη.

-Δεν έφερα εγώ 8 ξένους οι περισσότεροι από το κάτω ράφι. Εκ των οποίων ο ένας έχει σε 8 ματς 13 στα 50 σουτ. Ξένοι επιπέδου Παναθηναϊκού αυτοί την στιγμή λογίζονται μόνο οι Μεικον, Σαντ Ρος και Νέντοβιτς και λίγο ο Οκάρο (ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ).
-Δεν ετοίμασα εγώ την ομάδα πνευματικά να χάνει από τα αποδυτήρια.
-Δεν δήλωσα εγώ ότι ο Γουόλτερς (η επιτομή του ‘1’ ) δεν είναι καλύτερος από αυτούς που έχουμε.
-Δεν έχτισα ουσιαστικά δυο ομάδες (1 για Ελλάδα, 1 για Ευρωλίγκα)
-Δεν απαξίωσα εγώ τον Μποχωρίδη και ξαφνικά μπαίνει χθες να παίξει με την διαφορά στους τριάντα πόντους.
-Δεν δήλωσα εγώ ότι η ομάδα θα παίζει άμυνα και έχουμε γίνει η χαρά του κάθε πικραμένου.
-Δεν πήρα εγώ από τον κόσμο την ελπίδα και την προοπτική. Μια ομάδα που ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων δείχνει να μην έχει μέλλον. Η θα χτιστεί κορμός με τον Πέρι, τον Φερέλ και τον Έβανς.

Πρέπει να παρθούν αποφάσεις άμεσα. Δεν είναι ότι η ομάδα περνάει μια κακή περίοδος. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει συνοχή σαν οργανισμός αυτή την στιγμή. Αγωνιστικά κανείς δεν ξέρει τι θέλει να παίξει. Το ρόστερ είναι μπερδεμένο. Χωρίς ξεκαθάρισμα ρόλων. Αν θέλουμε να σωθεί η χρονιά στην Ελλάδα και στην Ευρωλίγκα να βελτιωθεί θα πρέπει άμεσα να γινει ανακατανομή ρόλων. Και ίσως και αλλαγές προσώπων. Όχι στην τεχνική ηγεσία αλλα στους παίκτες. Αλλά αν δεν υπάρχουν λεφτά ας μην αποκτηθούν άλλοι στην θέση τους. Όχι μέτριοι αντί μετρίων.

Μιχάλης Σταμουλάκης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

 

Το basket247.gr(όπως προβλέπει η νομοθεσία και τηρώντας όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες) οφείλει να ενημερώνει τους επισκέπτες αυτού του ιστότοπου για την αποδοχή ή μη των cookies κατά την είσοδο τους στο site www.basket247.gr