Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά για το ματς του Παναθηναϊκού με την ΤΣΣΚΑ. Γνωρίζαμε εκ προοιμίου ότι είναι πολύ δύσκολος αγώνας. Αυτό που δεν περιμέναμε να δούμε είναι την νοοτροπία που επέδειξαν κάποιοι αθλητές και που σίγουρα θα πρέπει να ληφθεί υπόψη.

Πάμε να παίξουμε, να χάσουμε να τελειώνουμε, να βγάλουμε την υποχρέωση. Αν είναι δυνατόν να υπάρχουν αυτές οι σκέψεις και αυτή η νοοτροπία σε παίκτες που φοράνε την φανέλα του Παναθηναϊκού.
Μηδέν πάθος, μηδέν αγωνιστικότητα. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΤΣΣΚΑ σούταρε μόλις εννέα βολές. Δείγμα του ότι δεν πιέστηκαν καθόλου από τον Παναθηναϊκό, δεν ένιωσαν κανένα αθλητή των πρωταθλητών Ελλάδας.

Κακή άμυνα. Αργές περιστροφές με τον Σβεντ να κάνει τον Μπολομπόι να φαίνεται παίκτης του ΝΒΑ και όχι της Ευρωλίγκα με τις ασιστ του (13 τον αριθμό).
Αυτό που θα πρέπει πρωτίστως ο Δημήτρης Πρίφτης θεωρώ να κάνει είναι να ξεκαθαρίσει ότι κανένα παιχνίδι δεν είναι χαμένο πριν αυτό γίνει. Όποιος δεν μπορεί να ακολουθήσει στην φιλοσοφία αυτή καλό είναι να αποχωρήσει. Ο Παναθηναϊκός έγινε εξάστερος γιατί δεν του αρκούσε να νικάει τον Ολυμπιακό. Αλλά να αναμετριέται με τις δυνατότερες ομάδες της Ευρώπης και να τις υποτάσσει. Δεν ταιριάζει στην ομάδα αυτή όχι η ήττα (και αυτή στο πρόγραμμα είναι) αλλά η παράδοση άνευ όρων όση και να είναι η διαφορά δυναμικότητας. Πάλεψε, κάνε τον αντίπαλο σου να σε καταλάβει και στο τέλος αν είναι τόσο καλύτερος απο σένα να σε κερδίσει με σαράντα όχι με είκοσι. Αλλα η εικόνα της αγγαρείας είναι εξοργιστική. Και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή απο κανένα.

Μιχάλης Σταμουλάκης

 

Ο Παναθηναϊκός πήρε μια σπουδαία νίκη κόντρα στην Ζενιτ. Όχι γιατί αλλάζει κάτι ως προς το μέλλον του στην Ευρωλίγκα. Αλλά γιατί για πρώτη φορά μετά από καιρό οι πράσινοι έδειξαν συνέπεια. Δεν έμειναν στο ΣΕΦ. Αλλά προσαρμόστηκαν αμέσως (άντε έστω μετά από 10 λεπτά) στο παιχνίδι με την Ζενιτ.

Φυσικά τα βλέμματα έκλεψαν οι Νέντοβιτς και Παπαγιάννης. Ο Σέρβος είναι απλά ΑΛΛΗ ΚΛΑΣΗ παίκτη. Αν δεν είχε την ευπάθεια των τραυματισμών όχι στον Παναθηναϊκό αλλά ούτε καν στην Ευρωλίγκα δεν θα ήταν. Η θέση του είναι στο ΝΒΑ χωρίς καμία αμφιβολία. Παίκτης που σκοράρει, σκοράρει στα κρίσιμα, δημιουργεί για τους συμπαίκτες του και με την παρουσία του εμπνέει σιγουριά.

4 μεγάλες νίκες έχει κάνει ο Παναθηναϊκός φέτος. 3 στην Ευρωλίγκα και στο ΣΕΦ. Σε όλες ο μεγάλος πρωταγωνιστής είναι ο Νέντοβιτς. Η απουσία του αδυνατίζει τρομερά τον Παναθηναϊκό.

Ο Γιώργος Παπαγιάννης έκανε τα αυτονόητα με βάση το ταλέντο του. Σκέπασε τα καλάθια. Εκμεταλλεύτηκε τις πάσες στα pick and roll και στην άμυνα κυριάρχησε απέναντι στους ποιοτικούς ψηλούς της Ζενιτ. Μακάρι να συνεχίσει έτσι και στην άμυνα και στην επίθεση.

Όσον αφορά τον άνθρωπο που υπέγραψε το ματς δεν είναι άλλος από τον Δημήτρη Πρίφτη. Πως; Με το play που έβγαλε στα 0.9 πριν την λήξη της επίθεσης του Παναθηναϊκού και με το σκορ στο 64-62.
Βλέποντας ότι η Ζενιτ κάνει αλλαγές. Βγάζει τον Νέντοβιτς από σκριν παράλληλο της τελικής γραμμής του Παπαγιάννη. Η Ζενιτ όντως κάνει αλλαγή και μετά ο Μέικον σκρινάρει τον Παπαγιάννη. Ότι και να γινόταν ο Έλληνας σέντερ θα βρισκόταν με περιφερειακό στην άμυνα. Alley hoop επαναφορά και τελείωμα. 66-62 και γειά σας. Η φάση στο βιντεο παρακάτω στο 2:48.

Ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να έχει κενά. Με βασικά αυτό της έλλειψης παίκτη πίσω από τον Παπαγιάννη και την ανυπαρξία στον άσο του Πέρι. Ο Περι αυτή τη στιγμή βοηθάει μόνο στην πίεση της μπάλας. Πουθενά αλλού. Θεωρώ ότι κέρδισε η ομάδα χρόνο με την νίκη στο ΣΕΦ και ίσως δοθεί χρόνος και στους Πέρι- Φλοιντ. Για τον Φλόιντ τα έχουμε ξαναπει. Το παιδί είναι στην 1η δημοτικού του μπάσκετ. Τρομερά κενά και θεωρώ δύσκολο να συνεχίσει ένα δεν δείξει έστω ένα μικρό σημάδι προόδου.

Αντιθέτως θεωρώ πολύ καλή κίνηση την αποσυμφόρηση με το διαφαινόμενο διαζύγιο με τον Φέρελ. Είχαμε τονίσει πολλές φορές ότι με 8 ξένους παρουσιάζεις δυο διαφορετικές ομάδες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Εφόσον φύγει και ο Φλόιντ και δεν υπάρχει αξιόλογη περίπτωση στην αγορά καλύτερα να μείνει με έξι ξένους και να δουλέψει με αυτούς.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Πρώτα από όλα δεν έχω αλλάξει στο ελάχιστο αυτό που πιστεύω. Είτε κέρδιζε, είτε έχανε ο Παναθηναϊκός. Όλα τα ματς με τον Ολυμπιακό είναι ενδιαφέροντα ΕΚΤΟΣ από αυτά της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος. Δεν είναι Κύπελλο που ενδεχομένως να κρίνει τίτλο, ούτε Ευρωλίγκα. Με τα playoffs ειδικά τα τελευταία χρόνια η έδρα παίζει ρόλο αλλά όχι όπως παλιά που ο έχων το πλεονέκτημα έπαιρνε κατά 99% το πρωτάθλημα.
Ο Παναθηναϊκός κέρδισε γιατί ποντάρισε σε κάποια πράγματα που βγήκαν μέσα από την προσωπικότητα των παικτών του.
Κέρδισε γιατί ο Δημήτρης Πρίφτης παρουσίασε καινούργια πράγματα στο ΣΕΦ. Η ζώνη στο πρώτο ημίχρονο αιφνιδίασε πολλούς αν και δεν θα έπρεπε. Μην ξεχνάτε ότι ο Ολυμπιακός προερχόταν από μια φανταστική εμφάνιση κόντρα στην Μακάμπι. Και λόγω της κατάστασης του Φαλ με κάποιο τρόπο έπρεπε να προστατευτεί. Έμεινε μέσα σε αυτό.

Ο Ολυμπιακός αντέδρασε με τα δυο σκριν στους δυο πρώτους της ζώνης στο δεύτερο ημίχρονο και κατάφερε να πάρει μια διαφορά που φαινόταν ότι θα του δώσει την νίκη. Ο Παναθηναϊκός αντέδρασε και ίσως αυτό το γεγονός είναι που δεν περίμενε ο Ολυμπιακός.

Ήταν φανερό ότι το άγχος μόλις η διαφορά πήγε κάτω από τους -10 είχε κάνει την εμφάνιση του στο κόκκινο στρατόπεδο. Οι επιθέσεις γινόντουσαν χωρίς λογική. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Παπαγιάννης είχε 4 φάουλ με το ξεκίνημα της τελευταία περιόδου και με 4 τελείωσαν. Αντί η μπάλα να πάει στον Φαλ, πήγαινε στο Ουοκαπ να βαράει από την γωνία τρίποντα. Ο Ολυμπιακός δεν είχε κανένα σχέδιο και έμεινε μέσα στο ματς στο τέλος μόνο από τις βολές.

Η νίκη αυτή δεν αλλάζει σε κάτι ότι έχουμε πει για τον φετινό Παναθηναϊκό. Πρέπει να ληφθούν αποφάσεις για να πάει η ομάδα μπροστά. Μην κρυφτούν κάτω από το χαλάκι επειδή έφυγε με την νίκη από το ΣΕΦ.

Υ.Γ.Ο Παναθηναϊκός νίκησε Ολυμπιακό, Εφες και Φενέρ. Κοινός παρανομαστής. Ο Νεμάνια Νέντοβιτς. Όταν παίζει ο Παναθηναϊκός είναι άλλη ομάδα. Όχι μόνο από το σκοράρισμα, αλλά το πώς δημιουργεί τις προϋποθέσεις και για τους συμπαίκτες του να εκτελέσουν.

Υ.Γ.2. Η νίκη στο ΣΕΦ δεν μπορεί να μην κάνει τους ανθρώπους του Παναθηναϊκού να ζητήσουν εξηγήσεις για τα όργια των Φουφη και Κορομηλά. Δείτε μόνο στο βιντεο στο 9:20 πως αποβάλλουν τον Νέντοβιτς στο τέλος της αναμέτρησης και θα καταλάβετε πολλά. Η απο το μπάσιμο του Σλούκα με τον Μέικον ή το σουτ του Νέντοβιτς απο τα 10 μέτρα που πέφτει ο Φαλ επάνω του.
Αφήστε το 28-13 στις βολές. Οι βολές πολλές φορές είναι και θέμα το πώς παίζει μια ομάδα για να της πάρει. Ήταν φανερό ότι δεν θα άφηναν τον Παναθηναϊκό να ξεφύγει, και με την πρώτη ευκαιρία να κλειδώσουν την νίκη υπέρ του Ολυμπιακού. Σίγουρα ο Νίκος Πιτσίλκας υπεύθυνος ΚΕΔ μετά το φάουλ αλλά δεν δίνεται του Παπαδάκη στο Ιβανώφειο, θα ένιωσε περήφανος για την προσπάθεια αλλά του τα χάλασε ο Νέντοβιτς. Ο Βαγγέλης Λιόλιος είχε πει οτι θέλουν να το κρίνουν αυστηρά για την διαιτησία. Προφανώς δεν μπορεί να αισθάνεται περήφανος για ματς σαν το σημερινό, η αυτό στο Ιβανώφειο ή στο Άρης- Ηρακλής.

Υ.Γ.3 Υπάρχει ο Νέντοβιτς που έκανε θόρυβο, ο Παπαπέτρου, ο Παπαγιάννης, ο Μέικον, υπάρχει και ο αθόρυβος MVP. Λεωνίδας Κασελάκης. Απλά ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟΣ σε άμυνα και επίθεση.

Υ.Γ.4. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο Ολυμπιακός έχει πιο ποιοτική ομάδα από τον Παναθηναϊκό. Αλλά είπαμε. Όλα τα ματς στον κόσμο έχουν μια λογική εκτός από αυτό το ζευγάρι.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Στα προηγούμενα παιχνίδια γράφαμε ότι ο Παναθηναϊκός δεν είναι ότι χάνει αλλά δεν δίνει καμία προοπτική στους φίλους του. Δεν προόδευε, δεν βελτιωνόταν , δεν έδειχνε ότι μπορεί να ανακάμψει.

Σήμερα στο Μόναχο ήταν διαφορετικός. Σήμερα ο Παναθηναϊκός κόντρα στην Μπάγερν έδειξε ότι ΜΠΟΡΕΙ.

-Μπορεί να γίνει ομάδα επιπέδου Ευρωλίγκα
-Μπορεί να έχει σχέδιο και αγωνιστικό πλάνο και όταν έχεις αυτά κανένα ματς δεν είναι χαμένο.
-Μπορεί να έχει μια σταθερά παικτών και όχι φλόγες που σιγοκαίνε σε κάθε αναμέτρηση.

Ο Παναθηναϊκός έχασε ένα δικό του ματς από κάθε άποψη. Είχε καλύτερη τακτική προσέγγιση στο ματς. Προηγήθηκε με +9 αλλά κάποιες λεπτομέρειες καθόρισαν τον νικητή.

Δεν είναι όμως η ήττα ή η νίκη το ζητούμενο. Όσο και αν η αίσθηση της ήττας είναι ενοχλητική την δεδομένη στιγμή αυτό που έπρεπε να κάνει ο Παναθηναϊκός ήταν να ξεκινήσει από κάπου. Να ξεκινήσει να δείχνει στοιχεία ομάδας που έχει πλάνο, αρχή, μέση και τέλος. Το θέμα είναι η συνέπεια που θα δείξουν σε αυτόν τον ρυθμό. Και οι νίκες θα έρθουν. Προς θεού. Δεν θα έρθει καμία πρόκριση. Αλλά θα βλέπεις παίκτες που παλεύουν και τιμάνε το όνομα και την ιστορία του συλλόγου.

Τροχοπέδη σε αυτή την εξέλιξη θεωρώ ότι είναι οι ξένοι του Παναθηναϊκού. Με εξαίρεση τους Μεικον, Σαντ Ρος και Ουάιτ ουδείς προσφέρει αυτή την στιγμή στην ομάδα. Και νομίζω ότι μετά το ΣΕΦ την Δευτέρα θα έχουμε εξελίξεις σε αυτό το κομμάτι καθώς το κακό παραπάει με κάποιους από δαυτους.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ανέστησε και την Ζαλγκίρις ο Παναθηναϊκός. Δεν είναι κάτι που ξάφνιασε κανέναν αλλά η αλήθεια είναι ότι δύσκολα μπορείς να βλέπεις αυτό το θέαμα.

Μια ομάδα με πολύ κακές επιλογές, εγκληματικά λάθη το καλοκαίρι στον σχεδιασμό και μια κατηφόρα που κανείς δεν μπορεί να δει το που τελειώνει.

Μάλλιασε η γλώσσα μας να το λέμε. Προσωπικά δεν με νοιάζει η τελευταία θέση ή η 9η. Ποια η διαφορά στον αποκλεισμό; ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΗΚΕΣ και στην μια και στην άλλη. Ούτε κανένας Παναθηναϊκός μικραίνει. Η Εφες τελευταία ήταν πριν τρία χρόνια και τώρα ουσιαστικά είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης τα τελευταία δυο χρόνια (άσχετα αν πήρε την κούπα την μία φορά).

Είναι ότι κανείς δεν έχει καταλάβει τι διάολο θέλει να φτιάξει αυτή η ομάδα και με ποιους. Θες να κάνεις ένα κορμό; Μάλιστα. Με ποιους; Σοβαροί να είμαστε. Πήρες για κορμό τον Τζεχάιβ Φλόιντ αντι του Κώστα Αντετοκούνμπο. Επειδή κάρφωνε τις μπάλες στο Ισραήλ. Και σουτάρει ταμπλό από τα 4 μέτρα. Η χάνει κάτω από το καλάθι το alley-hoop. Προφανώς μπορεί να συμβεί στον καθένα που παίζει μπάσκετ. Αλλά αν θες να λες ότι τιμάς την φανέλα και την ιστορία του Παναθηναϊκού δεν παίρνεις παίκτη του Λόλα να ένα μήλο. Γιατί πραγματικά έχει πολλά να μάθει. Και αποκλείεται να τα μάθει σε ένα χρόνο.

Ξένοι με πέντε πόντους, μηδενική δημιουργία και καταλήγουμε σε αγώνα ΕΥΡΩΛΙΓΚΑ επί τρεις συνεχόμενες φάσεις να παίζει ο Παπαπέτρου κεντρικό pick and roll για να πάρει την μπάλα στο τρίποντο και να πάει κώλο-κώλο μέχρι μέσα τον αντίπαλο του και να κάνει ένα fade away σουτ προς τα πίσω. Νομίζω ότι δεν είναι χαζοί οι άνθρωποι στον Παναθηναϊκό (τουναντίον) για να μην έχουν αντιληφθεί ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά.

Νιώθω ότι κάτι περιμένουν. Ένα μπαμ για να λάβουν δραστικές αποφάσεις. Όλοι υποψιαζόμαστε ποιο είναι αυτό το μπαμ. Σίγουρα όχι το Μόναχο την Πέμπτη, ούτε το ΟΑΚΑ την άλλη Πέμπτη με την Ζενιτ. Εδώ όμως ελλοχεύει και ένας μεγάλος κίνδυνος. Μια ενδεχόμενη νίκη επί του Ολυμπιακού την Δευτέρα στο ΣΕΦ να βάλει κάτω από το χαλί όλα τα προβλήματα που κουβαλάει η ομάδα. Προφανώς και η νίκη στο ντέρμπι θα είναι βάλσαμο αλλά αν κοιτάξουμε το δέντρο, θα χάσουμε το Δάσος.

Υ.Γ. Επειδή πολλά ακούω για το ματς της Δευτέρας. Προφανώς όταν παίζεις με τον Ολυμπιακό θέλεις να νικάς και το ανάποδο. Αλλά με την ψυχρή ματιά τα ματς του πρωταθλήματος την κανονική σεζόν είναι τα πιο αδιάφορα. Αυτά που στην ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΔΕΝ ΚΡΙΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ. Μόνο την ηρεμία των ομάδων και των προπονητών.

Y.Γ.2 Ο Φερελ γιατί ήρθε; Απλά να τονίσουμε οτι για να δείξει καποιος πρέπει να παίζει.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Τρικυμία εν κρανίω: ένα μωσαϊκό σκέψεων. Σκέψεις που μπλέκονται μεταξύ τους, σκέψεις που αυτοαναιρούνται, σκέψεις που έχουν το προνόμιο να μην καταλήγουν πουθενά.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει αυτή την στιγμή στον Παναθηναϊκό. Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούν τόσο το καλύτερο.

Αφήστε τις μ@λακίες των άλλων οπαδών και μερικών Παναθηναϊκών. Καμία ομάδα δεν μικραίνει με μια η και δυο η και τρεις κακές χρονιές στην Ευρώπη. Εκτός αν έχει μικρύνει η Μακάμπι που έχει να πάει 8αδα και F4 δεν ξέρω και εγώ πόσα χρόνια.

Αλλά ο Παναθηναϊκός πρέπει να αλλάξει ρότα. Πλάνο, σχέδιο πείτε το όπως θέλετε. Η σεζόν στην Ευρωλίγκα είναι χαμένη. Πρέπει να έχεις γίνει Παναθηναϊκός το 2012 για να σε ενδιαφέρει αν θα βγούμε 16οι η 12οι. Τραγικό και μόνο να το συζητάς.

Ας μπει επιτέλους ένα πλάνο, ένα σχέδιο. Με ποιους θες να φτιάξεις κορμό. Ποιοι θα μείνουνε; Ετοίμασε παίκτες για την νέα σεζόν. Δεν έχει νόημα να συζητάμε για την φετινή Ευρωλίγκα. Κάποιες σκόρπιες νίκες θα γίνουν και αυτό είναι όλο. Δεν είναι μόνο ότι έχεις το μικρότερο μπάτζετ. Είναι ότι έχεις και κακή ομάδα στημένη.

Και αγωνιστικά δεν βλέπεσαι. Είχες κακό πρόγραμμα στην αρχή;

Τώρα τι φταίει το πρόγραμμα;
Έχει ο Παπαπέτρου 2/10 και παίρνει την τελευταία προσπάθεια.
Με ποια λογική και σκεπτικό;

Από την έκφραση του προσώπου του Δημήτρη Πρίφτη υποθέτω ότι κάτι άλλο είχε στο μυαλό του για την τελευταία φάση. Όπως δήλωσε είχε σχεδιάσει την τελευταία επίθεση για το Μέικον. Αν εσας σας φάνηκε αυτό επίθεση για τον Μέικον που έτρεξε να δώσει την μπάλα στον Παπαπέτρου πάω πάσο.

Δώστε στον κόσμο προοπτική. Ελπίδα. Δείξτε ότι δουλεύετε με γνώμονα κάτι. Αυτό το πράγμα με τους οκτώ ξένους δεν είναι Παναθηναϊκός. Δεν είναι ομάδα, δεν γεννάει αισιοδοξία σε κανένα. Η ήττα είναι το λιγότερο. Είπαμε προσωπικά δεν μπαίνω σε κουβέντα με ανθρώπους να λένε θα βγούμε τελευταίοι ενώ θα μπορούσαμε 13οι. Δεν μεγάλωσα με αυτόν τον Παναθηναϊκό.

Υ.Γ. Σε καμιά περίπτωση να φύγει ο Πρίφτης. Δεν θα φτιαχτεί ποτέ τίποτα άμα ανά δυο μήνες φεύγει ένας προπονητής για άλλον. Αλλά ήρθε η ώρα να πάρει και αυτός τις αποφάσεις του. Δεν παίζει η ομάδα όπως θέλει. Ας αλλάξει οτι νομίζει αυτός οτι πρέπει να αλλάξει. Και αν δίνει την επίθεση στον Μεικον και την παίρνει παίκτης με 2/10, αυτός θα πάει σπίτι του κάποια στιγμή όχι ο παίκτης.

Υ.Γ. Μιας και μιλάμε για σχεδιασμό τελευταίας επίθεσης τι θυμήθηκα… (δείτε το βίντεο παρακάτω)

Μιχάλης Σταμουλάκης

Από χθες μετά την βαριά ήττα του Παναθηναϊκού από τον Ερυθρό Αστέρα έχει αρχίσει ένας πόλεμος στα social media με διάφορες προεκτάσεις. Από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, μέχρι τους Αλβέρτη και Διαμαντίδη, τον Δημήτρη Πρίφτη, τους παίκτες κτλ.

Ένα πράγμα που πραγματικά με τρελαίνει ειδικά να το βλέπω σε κείμενα δημοσιογράφων είναι να προσπαθούν όλες οι ευθύνες και η κριτική να πηγαίνει σε ένα πρόσωπο πάντα. Δεν γίνεται να φταίει ένας στις ήττες. Δεν είναι τένις. Είναι μπάσκετ. Ομαδικό άθλημα που ξεκινάει έξω από τις γραμμές και τελειώνει με τους αθλητές μέσα.

Οι ευθύνες του Δημήτρη Γιαννακόπουλου είναι γνωστές. Σεβαστό να θέλει να απεμπλακεί από τα δρώμενα της ομάδας αλλά όταν κουβαλάς αυτό το όνομα πρέπει η να φροντίσεις για την επόμενη μέρα, ή να κρατήσεις την ομάδα σε ένα αξιοσέβαστο επίπεδο μέχρι να βρεθεί αγοραστής τιμώντας με τον καλύτερο τρόπο την αυτοκρατορία που έχτισε ο Παύλος και ο Θανάσης.

Από εκεί και πέρα όμως: Έχεις μπάτζετ 5 εκατομμύρια. Μικρό αλλά και η Μπάγερν που έφτασε ένα καλάθι πριν το F4 πέρυσι 6 είχε. Αν υπάρχει λογική μπορεί να φτιαχτεί μια αξιόμαχη ομάδα.

Διαμαντίδης- Αλβέρτης: Όνειρο το γεγονός ότι τρέχουν αυτοί οι δυο άνθρωποι την ομάδα και μακάρι να μείνουν ακόμα και αν βρεθεί αγοραστής.

ΑΛΛΑ

Δεν μπορώ να καταλάβω αυτούς που έτσι και πεις ότι οι Διαμαντίδης- Αλβέρτης έχουν ευθύνες είναι έτοιμοι να σε κατασπαράξουν. Δεν ζήτησε κανείς να τους πάρουν τα κεφάλια. Ούτε να φύγουν από την ομάδα. Αλλά πώς να το κάνουμε. Τον Παναθηναϊκό… τρέχουν. Είναι λογικό να υπάρξει ΚΡΙΤΙΚΗ στις επιλογές τους. Και αυτή την στιγμή έχουν και αυτοί ευθύνη. Όπως έχουν στα καλά (Νταμπλ πέρυσι- Super Cup φέτος) , έτσι έχουν και στα άσχημα. Δεν είναι κανείς στο απυρόβλητο. Ξαναλέω όχι με διάθεση καρατόμησης τους αλλά με σκοπό να βρεθεί μια λύση.

Διαβάζω από χθες ότι την μικρότερη ευθύνη την έχει λέει ο Δημήτρης Πρίφτης. Έχω ξεκαθαρίσει την άποψη μου για τον προπονητή Πρίφτη( Τον θεωρώ από τους καλύτερους προπονητές που έχουμε στην Ελλάδα) αλλά δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο προπονητής έχει την μικρότερη ευθύνη.

-Δεν έφερα εγώ 8 ξένους οι περισσότεροι από το κάτω ράφι. Εκ των οποίων ο ένας έχει σε 8 ματς 13 στα 50 σουτ. Ξένοι επιπέδου Παναθηναϊκού αυτοί την στιγμή λογίζονται μόνο οι Μεικον, Σαντ Ρος και Νέντοβιτς και λίγο ο Οκάρο (ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ).
-Δεν ετοίμασα εγώ την ομάδα πνευματικά να χάνει από τα αποδυτήρια.
-Δεν δήλωσα εγώ ότι ο Γουόλτερς (η επιτομή του ‘1’ ) δεν είναι καλύτερος από αυτούς που έχουμε.
-Δεν έχτισα ουσιαστικά δυο ομάδες (1 για Ελλάδα, 1 για Ευρωλίγκα)
-Δεν απαξίωσα εγώ τον Μποχωρίδη και ξαφνικά μπαίνει χθες να παίξει με την διαφορά στους τριάντα πόντους.
-Δεν δήλωσα εγώ ότι η ομάδα θα παίζει άμυνα και έχουμε γίνει η χαρά του κάθε πικραμένου.
-Δεν πήρα εγώ από τον κόσμο την ελπίδα και την προοπτική. Μια ομάδα που ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων δείχνει να μην έχει μέλλον. Η θα χτιστεί κορμός με τον Πέρι, τον Φερέλ και τον Έβανς.

Πρέπει να παρθούν αποφάσεις άμεσα. Δεν είναι ότι η ομάδα περνάει μια κακή περίοδος. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει συνοχή σαν οργανισμός αυτή την στιγμή. Αγωνιστικά κανείς δεν ξέρει τι θέλει να παίξει. Το ρόστερ είναι μπερδεμένο. Χωρίς ξεκαθάρισμα ρόλων. Αν θέλουμε να σωθεί η χρονιά στην Ελλάδα και στην Ευρωλίγκα να βελτιωθεί θα πρέπει άμεσα να γινει ανακατανομή ρόλων. Και ίσως και αλλαγές προσώπων. Όχι στην τεχνική ηγεσία αλλα στους παίκτες. Αλλά αν δεν υπάρχουν λεφτά ας μην αποκτηθούν άλλοι στην θέση τους. Όχι μέτριοι αντί μετρίων.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Το να ηττηθείς στον αθλητισμό δεν είναι τραγωδία. Καμία ήττα δεν είναι τραγωδία. Αγωνίζονται δυο ομάδες, κάποια θα είναι καλύτερη και θα κερδίσει. Αγωνίζονται δυο ομάδες! Τι ειρωνεία γιατί στο Βελιγράδι σήμερα αγωνίστηκε μόνο μια ομάδα που φορούσε κόκκινα.

Οι άλλοι που θέλουν να λένε ότι λέγεται Παναθηναϊκός έμεινε στην Αθήνα και δεν πήγε απλά ποτέ εκεί.

Διασύρθηκαν οι πράσινοι στο Βελιγράδι. Είναι αλήθεια αλλά και με ένα πόντο να έχαναν πάλι ήττα είναι. Το πρόβλημα δεν είναι η ήττα.

Το πρόβλημα είναι ότι ο Παναθηναϊκός παύει σιγά- σιγά να λειτουργεί με την περίφημη τεχνογνωσία τόσο ετών. Και πώς να μην την χάσει όταν έφυγαν όλοι όσοι την δημιούργησαν. Ο μεγάλος Ομπράντοβιτς, οι γίγαντες Παύλος και Θανάσης Γιαννακόπουλος, ο Μάνος Παπαδόπουλος.

Να μιλήσουμε για μπάσκετ; Τι ακριβώς να πούμε;

Για την στελέχωση της ομάδας. 8 ξένους;
Με μπάτζετ 5 εκατομμύρια που ξέρεις ότι δεν μπορείς να πάρεις 6 από το πάνω ράφι πηγαίνεις και παίρνεις 8;
Γνωρίζοντας ότι δημιουργείς δυο ομάδες μια για την Ελλάδα και μια για την Ευρώπη; Γνωρίζοντας ότι χημεία δύσκολα θα βρει αυτή η ομάδα.

Δίνεις τα λεφτά σου στο ‘4’ για Ουάιτ και Έβανς και μένεις γυμνός στην θέση ‘1’.

Μια ομάδα ΠΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΉ (ασχέτως αν θεωρώ πολύ καλό προπονητή τον Δημήτρη Πρίφτη) δεν έχει ταυτότητα. Δεν έχει αρχή, μέση και τέλος.

Και πάνω από όλα ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ στον κόσμο της την Ελπίδα. Την προοπτική. Να πεις ότι τρώω τις σφαλιάρες αλλά δουλεύω πάνω σε ένα πλάνο. Να βγάλω δυο παίκτες για του χρόνου. Ένα σχέδιο που να το υπηρετήσεις. Και ο κόσμος θα στηρίξει.

Και τώρα στο γήπεδο θα πάει ο κόσμος. Έχει χαρίσει πολλά αυτή η ομάδα στον πράσινο οργανισμό που δεν μπορούν να ξεχαστούν με μια η δυο κακές σεζόν. Αλλά ακριβώς επειδή έχει χαρίσει τόσα υπάρχουν και απαιτήσεις. Όπου απαίτηση είναι να παλεύουν κάθε ματς και να τιμούν την φανέλα που φορούν. Πήρες 5 ξένους εκ των οποίων οι 4 δεν έχουν παίξει Ευρωλίγκα ποτέ.

Άφησες την πιο νευραλγική θέση στο μπάσκετ γυμνή για να φορτώσεις το ‘4’.

Μπαίνεις να αγωνιστείς και από το πρώτο ημίχρονο ΣΥΝΕΧΩΣ τρέχεις να προλάβεις στο σκορ. Διασύρεσαι και ακούς πρέπει να μάθουμε από τα λάθη μας, και να δουλέψουμε και να βγάλουμε αντίδραση. Δικαιολογίες να’ χάμε να λέγαμε.

Για να μην τρελαθούμε ΚΑΝΕΙΣ δεν ζήτησε Φ4 από τον Παναθηναϊκό. Ο κόσμος απαιτεί παίκτες, προπονητές και διοίκηση να καταλάβουν ποιον οργανισμό υπηρετούν. Τι ιστορία κουβαλάει αυτή η φανέλα. Είστε στον Παναθηναϊκό. Που υπό άλλες συνθήκες δεν θα περνάγατε έξω από το ΟΑΚΑ…. Can you Imagine… που έλεγε και μια ψυχή.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός προσγειώθηκε απότομα στην πραγματικότητα κόντρα στην Βιλερμπάν. Μια ομάδα που αυτή την στιγμή είναι καλύτερη τόσο από τους πρωταθλητές Ελλάδας αλλά και από την Εφες που διέλυσαν οι πράσινοι 48ώρες πριν.


Ο Παναθηναϊκός προσπάθησε αλλά δυστυχώς αυτό που είχαμε τονίσει σε παλιότερα blog αποδείχθηκε με τον χειρότερο τρόπο. Η ομάδα του Δημήτρη Πρίφτη δεν έχει συνέπεια.

Τρανή απόδειξη από τον Έλι Οκόμπο δεν υπάρχει. Ξεχάστε τους 25 πόντους. Ξεχάστε ότι δεν βρέθηκε ένας να του ρίξει λίγο μπασκετικό ξύλο στην άμυνα. Ο Παπαπέτρου σκοράρει για το 63-65 και θέλει έξι λεπτά να τελειώσει ο αγώνας. Ξέρετε τι έκανε ο Οκόμπο στο διάστημα αυτό; Έβαλε 17 ΠΟΝΤΟΥΣ. Σε πέντε λεπτά. 17 και ο Παναθηναϊκός 7.

Στο διάστημα αυτό έβγαλαν πραγματικά και καλές άμυνες οι πράσινοι αλλά οι Γάλλοι είχαν βρει ρυθμό. Είναι σοβαρή ομάδα με κορμιά, με μέγεθος και βρήκαν τις σωστές επιλογές.

Η Βιλερμπάν έβγαλε 25 πόντους στο transition παιχνίδι. Αλλά αυτό που της έδωσε την νίκη ήταν η αλλαγή που έκανε ο Πάρκερ στην άμυνα της. Όταν αποφάσισε να παίζει με αλλαγές στα σκριν και έβαλε ύψος και χέρια μακριά στην πεντάδα του. 

Αντετοκούνμπο, Ουεμπανιάμα σκέπασαν τα καλάθια, μίκρυναν τις αποστάσεις στο αμυντικό ροτέισον και κατάφερε να τρέξει την ομάδα στον αιφνιδιασμό.

Ο Παναθηναϊκός δεν είχε σωστές αποφάσεις και δίκαια ηττήθηκε. Από μια καλύτερη ομάδα. Οι Γάλλοι ήταν πολύ σοβαροί, με πλάνο και πειθαρχεία. Με κορμιά και τακτική προσέγγιση στο παιχνίδι πολύ σωστή. Ο Παναθηναϊκός οφείλει να συνεχίσει. Δεν θα άλλαζε κάτι δραματικά με το 3-4 άρα δεν αλλάζει και με το 2-5. Το πλάνο είναι συγκεκριμένο και πρέπει να στηριχθεί. Τίτλους στην Ελλάδα και μερικά βήματα πιο ψηλά από πέρυσι. Σε κανέναν δεν αρέσει αυτή η κατάσταση αλλά είναι η ωμή πραγματικότητα και οφείλουμε να την κοιτάξουμε κατάματα. Η ομάδα, το γήπεδο, ο κόσμος θα σε πάει ως ένα σημείο. Αλλά δεν αρκούν μόνο αυτά.

Υ.Γ. Παναθηναϊκός μπάτζετ: 5 εκατομμύρια. Βιλερμπάν: 13.

Υ.Γ. Με την ευχή να βγω λάθος οι δυο ομάδες που έφτιαξε ο Παναθηναϊκός (Μια για την Ελλάδα και μια για την Ευρώπη) μπορεί να αποδειχθεί δίκοπο μαχαίρι.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός με μια διαστημική εμφάνιση διέλυσε την Εφες στο ΟΑΚΑ με 95-69. Την πρωταθλήτρια Εφες. Προφανώς και η απουσία του Μισιτς και του Ντάνστον ήταν σημαντικές για τους Πρωταθλητές Ευρώπης αλλά διόλου απασχολεί τον οργανισμό των πρωταθλητών Ελλάδας αυτό.

Ο Παναθηναϊκός πήρε την νίκη παίζοντας ίσως για πρώτη φορά με τον τρόπο που οραματίζεται ο Δημήτρης Πρίφτης. Απίστευτα σκληρή άμυνα ειδικά πάνω στο Λάρκιν. Κυριαρχία στα ριμπάουντ και με μια επίθεση όπου ο Μέικον και δευτερευόντως ο Νέντοβιτς ξεχώρισαν. Καλές περιστροφές, κερδισμένες μάχες και στο ένας εναντίον ενός αλλά και στα miss-match και νικητές στην μάχη των ριμπάουντ.

Αυτός που άναψε την σπίθα
Ο Ντάριλ Μέικον έκανε το ματς της ζωής του πιστοποιώντας πως είναι τρομερή φόρμα. Είχε 34 πόντους με 9/12 τρίποντα, έκοβε τα πόδια της Εφές σε κάθε προσπάθεια να αναθαρρήσει και καλές άμυνες. Αυτός όμως που έδωσε το έναυσμα ήταν ο Χάουαρντ Σαντ Ρος. Αυτός ήταν παντού σε άμυνα και επίθεση και έδειξε τον τρόπο με τον οποίο ο Παναθηναϊκός θα έπρεπε να παίξει για να πάρει το ματς. Και το έκανε.

Ο Παπαγιάννης έδειξε το παίκτη που θαυμάσαμε όλη την προηγούμενη σεζόν. Έπαιξε τρομερές άμυνες και μέσα στην ρακέτα αλλά και στην περιφέρεια στις αλλαγές στα σκριν ενώ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ τροφοδοτήθηκε σωστά και τελείωσε με 6/8.

Δεν αλλάζουν πολλά με την σημερινή νίκη. Είπαμε σπουδαία που ήρθε αλλά ο τρόπος είναι αυτός που θα πρέπει να διατηρηθεί. Ζητούμενο είναι η συνέπεια. Η Βιλερμπάν την Παρασκευή είναι ΟΜΑΔΑ με όλη την σημασία της λέξης. Το κατάλαβε πριν λίγο και η ΤΣΣΚΑ.

Δουλειά και χαμηλά η μπάλα. Οι στόχοι είναι συγκεκριμένοι. Καλή και πάνω από όλα ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΗ παρουσία στην Ευρωλίγκα και κατάκτηση των τριών στόχων στην Ελλάδα. Ο Ένας επετεύχθη και συνεχίζουν για τους άλλους δυο.

Υ.Γ. Δεν περιμέναμε την σημερινή εμφάνιση του Μεικον για να διαπιστώσουμε ότι είναι ο ξένος με την μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα στην ομάδα. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι με ποιο σκεπτικό κάποιοι λέγανε ότι πρέπει να βγει αυτός στην Ελλάδα για να μπει ο Φερέλ.

Υ.Γ.2 95-69 με τον Παναθηναϊκό να εκτελεί 10 βολές (10/10) και την Εφές 25(19/25).

Μιχάλης Σταμουλάκης

1-4 λοιπόν για τον Παναθηναϊκό. Γίνεται αυτό που όλοι πίστευαν ότι θα γίνει. Πρόγραμμα- βουνό εκτός έδρας τα περισσότερα παιχνίδια και μια ομάδα που ακόμα δεν έχει βρει χημεία και συνοχή. Αν πειράζει κάτι περισσότερο και από την ήττα, είναι αυτή η εικόνα που παρουσιάζουν οι πρωταθλητές Ελλάδας στην μεγαλύτερη διάρκεια των αγώνων.

Βλέπει κανείς το σκορ με την Μακάμπι και διαβάζει και την επική ανατροπή που δεν έγινε στο τέλος και γενικά κοιτάμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος. Όπου το δάσος είναι ο αγώνας που διαρκεί 40 λεπτά και όχι 4. Και με 4 λεπτά μπάσκετ όχι αγώνα Ευρωλίγκα δεν κερδίζεις (ειδικά στο Γιαντ Ελιάου) αλλά ούτε αγώνα στην Δ ΕΣΚΑ.
Μπαίνεις να παίξεις με μια ομάδα που αποδεδειγμένα έχει θέματα. Την χτύπησε ο Κορωνοϊός, κακή προετοιμασία κτλ. Και έχεις στο ημίχρονο σκοράρει 23 πόντους. 23!!!
Σκεφθείτε μόνο ότι στο τελευταίο τετράλεπτο οι πράσινοι σκόραραν 29.

Δεν γίνεται λοιπόν με ηρωικές επιθέσεις και άμυνες σε 4 λεπτά να κερδίσεις αγώνα.

Κανείς δεν υποτιμάει και δεν παραβλέπει την μεγάλη επιστροφή στα τελευταία λεπτά. Αλλά όταν μια ομάδα κοστίζει 5 εκατομμύρια συγνώμη αλλά δεν μπορείς να ελπίζεις ότι κάθε φορά θα επιστρέφει και θα παίρνει τα παιχνίδια στο τέλος. Μέχρι στιγμής δεν το έχει καταφέρει ποτέ.

-Είναι φανερό ότι ο Κέντρικ Πέρι έχει χάσει την ψυχολογία του. Είναι εκτός κλίματος αγώνων και προσπαθεί να μπει με λάθος τρόπο μέσα σε αυτούς. Θεωρώ ότι αυτός πρέπει να είναι που θα βγει εκτός Ελληνικού πρωταθλήματος για να μπει ο Φερέλ.

-29 λεπτά και πέντε σουτ για τον Παπαγιάννη πολύ απλά σημαίνει ότι κάτι πάει λάθος.

-Σταθερά σε καλή πορεία ο Ντάριλ Μέικον και ο Οκάρο Γουάιτ.

Θεωρώ τον κόουτς Πρίφτη πραγματικά ένα πολύ καλό προπονητή. Έχω όμως επιφυλάξεις για αυτό που δοκίμασε φέτος στον Παναθηναϊκό. Την δημιουργία δυο ομάδων. Μακάρι να διαψευστώ αλλά…. Και δεν είναι δικαιολογία ότι το έκανε στην Καζάν αυτό, γιατί πολύ απλά στην Βαλτική Λίγκα σε κάθε αγώνα βάζεις όποιον ξένο θες. Ενώ στην Ελλάδα όχι.

Μιχάλης Σταμουλάκης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

 

Το basket247.gr(όπως προβλέπει η νομοθεσία και τηρώντας όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες) οφείλει να ενημερώνει τους επισκέπτες αυτού του ιστότοπου για την αποδοχή ή μη των cookies κατά την είσοδο τους στο site www.basket247.gr