Ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στις νίκες στην Ευρωλίγκα επικρατώντας της Βιλερμπάν σε ένα ματς που από τα μέσα της πρώτης περιόδου και μετά ήλεγξε απόλυτα έχοντας μια τριάδα- φωτιά με μπροστάρη τον ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ Νεμάνια Νέντοβιτς και συνεπικουρούμενοι από τον Εκπληκτικό Παπαγιάννη και τον πολύ καλό και πάλι για 3ο συνεχόμενο ματς Μήτογλου και έχοντας μάλιστα την απουσία του Παπαπέτρου.

*Θα σταθώ στον τελευταίο γιατί είναι φανερό ότι εδώ και 15 μέρες με την αλλαγή της τεχνικής ηγεσίας έχει στην κυριολεξία μεταλλαχθεί. Ο λόγος για μένα είναι προφανής και τα εύσημα πάνε στο δίδυμο Χαραλαμπίδη- Γιαπλέ. Κόπηκε μια και καλή η συμμετοχή του Έλληνα φόργουορντ στην θέση ‘5’ και επέστρεψε εκεί που μπορεί να κάνει την διαφορά. Στο ‘4’ δηλαδή’. Και μαζί με τον Παπαγιάννη συνέθεσαν και πάλι απόψε ένα εκπληκτικό δίδυμο.

*Ο Παπαγιάννης συνέχισε την τρομερή εξέλιξη- πρόοδο σπάζοντας τα ρεκόρ του σε πόντους (18) και σύστημα αξιολόγησης (28).

*Όσον αφορά τον Νέντοβιτς δεν χρειάζεται να πούμε πολλά παρά να τον χαρούμε όσο τον έχουμε στον Παναθηναϊκό και στην Ελλάδα γιατί αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά στα οικονομικά του συλλόγου θεωρώ αδύνατο να παραμείνει και την νέα χρονιά γιατί το συμβόλαιο θα πάει πάνω από το εκατομμύριο. Εκεί που δικαιωματικά πρέπει να είναι.

Στα του αγώνα οι πράσινοι μετά το πρώτο 5λεπτο έσφιξαν την άμυνα τους παρόλο που το πρόβλημα στο κεντρικό pick and roll παραμένει και σίγουρα θα προκαλέσει πολλά προβλήματα στην συνέχεια. Η πίεση στα γκάρντ της Βιλερμπάν από το κέντρο σταμάτησε ευτυχώς γρήγορα αφού ο Κόουλ ‘τρυπούσε’ συνεχώς από το κέντρο της ρακέτας.

Στο δεύτερο μέρος η συνύπαρξη Παπαγιάννη- Μήτογλου έλυσε το πρόβλημα των αμυντικών ριμπάουντ του πρώτου μέρους και έδωσε την δυνατότητα στον Παναθηναϊκό να τρέξει και να κυκλοφορήσει καλύτερα την μπάλα.

Γενικά οι πρωταθλητές Ελλάδας είχαν ρυθμό στο παιχνίδι τους και στις δυο μεριές του παρκέ είναι απορροίας άξιο πως οι βοηθοί κάνανε τα αυτονόητα που δεν γινόντουσαν εδώ και 1,5 μήνα.

-Να παίξει ο Παπαγιάννης μαζί με τον Μήτογλου

-Να επιστρέψει ο Μήτογλου σε θέση ‘4’ και να μην χαραμίζεται στο ‘5’. Μια απόφαση που ήταν εντελώς λάθος και άδικη και για την ομάδα και για τον παίκτη.Στην άνοδο του Μήτογλου θα πρέπει να δώσουμε και ένα credit στο γεγονός ότι ο Ζακ Όγκαστ επέστρεψε και μπόρεσε να μείνει στο παρκέ για 10 λεπτά στην θέση ‘5’. Που αυτό σημαίνει ότι ξεκουράστηκε ο Παπαγιάννης και ο Μήτογλου παρέμεινε στην θέση του power forward.

-Και πάνω από όλα να κλείσουν το ροτέισον. Αυτό που είχαμε τονίσει και σε προηγούμενο κείμενο ότι μετά από 4 μήνες οι ευκαιρίες πρέπει να τελειώνουν.

Δεν αλλάζει κάτι για την συνέχεια. Είναι αδύνατον ο Παναθηναϊκός να διεκδικήσει θέση για την 8αδα (οι στόχοι παραμένουν το νταμπλ στην Ελλάδα και όσο το δυνατόν περισσότερες νίκες στην Ευρωλίγκα), αλλά μπορεί να χτίσει σταθερές για την νέα χρονιά πάνω στους Έλληνες που θα επιλέξει να κρατήσει ο Κατας (Παπαπέτρου, Μήτογλου, Παπαγιάννη, Καλαϊτζάκη, Κασελάκη, Μποχωρίδη, Όγκαστ (Ελληνικό διαβατήριο θυμίζω) +τον Σαντ Ρος) και εν ανάγκη ας έχει 5 ξένους παίκτες του χρόνου όχι 6. Αλλά να είναι επιπέδου Νέντοβιτς.

Γιατί για όσους δεν έχουν καταλάβει ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα Ελλήνων παικτών + τον Νέντοβιτς και τον Σαντ Ρος.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Τα σκληρά μέτρα ένεκα της πανδημίας συνεχίζονται. Και ενώ κατά καιρούς εστιάζουμε σε διάφορα επαγγέλματα και κλάδους που με τον έναν η τον άλλον τρόπο ανοίγουν, μονίμως το κακό παιδί της υπόθεσης είναι ο αθλητισμός.

 

Ας εστιάσουμε στο μπάσκετ. Έχουμε αναφερθεί και στο Βasket247 και προβάλλουμε τις θέσεις ιδιαίτερα αθλητών και προπονητών με πορεία στο χώρο που βρίσκονται στις μικρές Εθνικές κατηγορίες και στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα (Βλέπε Τσάμη, Γιατρά, Πελεκάνο, Κατσίνη, Σγουρό, Μπουντούρη, Διαμαντόπουλο, Βασιλόπουλο, Γκαγκαλούδη, ΠΣΑΚ, Λυκογιάννη, Αγγέλου). Θέσεις που γίνονται φωνές απόγνωσης όσο συνεχίζεται αυτή η άδικη αντιμετώπιση. Και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε και αυτό είναι ΥΠΟΣΧΕΣΗ.

(Και για να προλάβουμε τους κακοπροαίρετους, δεν το κανουμε για τα "κλικ", αλλά γιατί συμπαραστεκόμαστε σε όλες αυτές τις φωνές, οι οποίες ΠΡΕΠΕΙ να ακουστούν και να πολλαπλασιαστούν ΑΜΕΣΑ.)

Βέβαια δεν φαίνεται να ιδρώνει το αυτί κανενός. Ούτε του Υφυπουργού Αθλητισμού, ούτε των κυβερνώντων, ούτε των ‘Ειδικών’.

Και ξέρετε γιατί δεν ιδρώνει; Γιατί πολύ απλά: ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΝΟΙΑΖΕΙ!!!

Δεν τον γνωρίζουν τον χώρο του αθλητισμού. Του μπάσκετ ακόμα πιο λίγο. Δεν έχουν ασχοληθεί. Δεν τον θεωρούν επάγγελμα.

Έχετε μιλήσει με έναν από αυτούς και να τους πείτε για μπάσκετ; Η απάντηση ξέρετε ποια είναι: Πιο μπάσκετ μωρέ. Δουλειά είναι το μπάσκετ;

Ζούνε στον δικό τους χώρο και μικρόκοσμο.

Τι νομίζετε δεν γνωρίζουν αυτοί ότι είναι πιο επικίνδυνη η μάζωξη στην Λαϊκή αγορά η στο Λεωφορείο από ότι στο γήπεδο 10 άτομα να κάνουν προπόνηση; Το γνωρίζουν και πολύ καλά. Απλά το λεωφορείο ή την Λαϊκή τα θεωρούν απαραίτητα για την καθημερινότητα των ανθρώπων. Τον αθλητισμό δεν τον θεωρούν. Το μπάσκετ δεν το θεωρούν. Και οι επιστήμονες που δεν πρέπει ποτέ να έχουν ακουμπήσει μπάλα στα χέρια τους ,αλλά και οι κυβερνώντες που μετράνε και τις ψηφοθηρικές συνέπειες και δεν βρίσκουν λόγο να στηρίξουν.

Όλοι έχουν άποψη για το τι πρέπει να γίνει. Υπάρχουν σωστές φωνές που ακούγονται κατά καιρούς, υπάρχουν και υπερβολές. Για μένα το πράγμα είναι απλό. ΜΟΝΟ εάν τα βαριά ονόματα του μπάσκετ στην χώρα μας ενωθούν και βάλουν κάτω από την ..ομπρέλα τους τα υπόλοιπα παιδιά από τις μικρότερες κατηγορίες θα μπορέσει να γίνει κάτι.

Γιατί όσο και αν γνωρίζουμε εμείς ένα παιδί που έχει κάνει καριέρα σε Β και Α2 Εθνική κατηγορία ο Χ, Ψ Αυγενάκης δεν θα γυρίσει ούτε να διαβάσει αυτό που γράφει. Αν βγει όμως ο Σπανούλης θα το κοιτάξει θέλει δεν θέλει. Η ο Πρίντεζης, η ο Διαμαντίδης, ο Παπαπέτρου, παίκτες της Εθνικής ομάδας. Αν αυτοί ενδιαφερθούν πρώτα θέλουν δεν θέλουν θα ρίξουν ματιά και οι τυφλοί.

Ζούμε χουντικές καταστάσεις: Όταν βγαίνει ο ΠΣΑΚ και σου λέει: Αναλαμβάνουμε τα τεστ , ανοίξτε τα γήπεδα για την Α2 και δεν απαντάνε καν σε αυτό, είναι φανερό ότι έχουν αποφασίσει ότι θα κρατήσουν κλειστά τα πάντα στο μπάσκετ χωρίς να νοιάζονται για κανέναν.

Για οικογένειες, για παιδιά που ζούνε από αυτό, που έχουν ένα εισόδημα, για μικρά παιδιά στις ακαδημίες που τα έχουν εγκλωβίσει μέσα στο σπίτι. ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΝΟΙΑΖΕΙ. Δεν έχουν επαφή με το χώρο και δεν ενδιαφέρονται. Υποτιμούν τόσο κόσμο όσο και να θέλουν να μην τον δείχνουν. Περιφρονούν όποιον δηλώνει ότι ζει από τον αθλητισμό και το μπάσκετ ειδικότερα. Basket League και οι υπόλοιποι να πάτε να…..

 

Δεν γνωρίζουν γιατί δεν το έκαναν ποτέ, δεν γνωρίζουν τι ψυχολογική τόνωση είναι η άθληση για κάθε άνθρωπο και ειδικά για αυτούς που είναι τρόπος ζωής.

Βάσει ερευνών ένα από τα μεγαλύτερα και πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμα απέναντι στον COVID (και σε κάθε ιό) υποκείμενα νοσήματα είναι η παχυσαρκία και από κοντά οι υποβιταμινωμένοι οργανισμοί.

Αντί όμως να ενθαρρύνουν τον κόσμο για εξωτερική άθληση τον περιμένουν στην γωνία στρατοί από δημοσιογράφοι και «ειδικοί» να μιλήσουν για (υποτιθέμενο συνήθως) συνωστισμό στις παραλίες και στα πάρκα και στα γήπεδα για να προκαλέσουν αδικαιολόγητο πανικό.

-Το να πας με ένα φίλο σου να κάνετε απλά σουτ σε μια μπασκέτα οι δυο σας είναι επικίνδυνο;

-Το να πας όμως να μπεις σε ένα κλειστό χώρο με 70 άτομα ο ένας πάνω στον άλλον ειδικά σε μεγάλη πόλη είναι επιτρεπτό αρκεί να φοράς μάσκα.

Δεν τους νοιάζει…

Μιχάλης Σταμουλάκης

Η φάση που σήκωσε την περισσότερη κουβέντα στην 18η αγωνιστική της Ευρωλίγκα ήταν αυτή φυσικά του Βεζένκοφ με τον Ζιπσερ στον νικηφόρο αγώνα του Ολυμπιακού με την Μπάγερν. Ο μη καταλογισμός φάουλ πάνω στο σουτ έκανε έξαλλο τον Τρινκιέρι και τους ανθρώπους της Γερμανικής ομάδας.

Η Ευρωλίγκα όπως κάνει πάντα όταν αδικείται μια ομάδα ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ έβγαλε το πόρισμα της και δικαίωσε τις φωνές των Γερμανών.

Όταν ειναι απο την Ελλάδα συνήθως βάζει βιντεο what a block σαν αυτό του Βέσελι στον Παππά.

Ξένοι και Ολυμπιακοί ειδαν το φαουλ του Βέσελι στον Παππά! (photos) -  Onsports.gr

Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό απο όλα. Η δικαίωση μια τέτοιας φάσης εμπεριέχει ένα μεγάλο κίνδυνο.

Να περαστεί στην συνείδηση όλων ότι αυτές οι προσπάθειες μπορούν να καταλήγουν σε φάουλ. Όπως χαρακτηριστικά λέω εγώ τα λεγόμενα φάουλ-Χάρντεν.Ξέρετε.Αυτά που φυσάει ο αέρας, νιώθει μια δύσπονια ο Χάρντεν και παίρνει βολές.

Ο τρόπος που βγήκε η απόφαση αλλά και η ουσία αυτής είναι η απόλυτη δικαίωση του Παναθηναϊκού για την προβληματική διαιτησία που υπάρχει στην Ευρωλίγκα.

Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα.

-Φάουλ υπάρχει την ώρα που ο Ζίπσερ παίρνει την μπάλα και ο Βεζένκοφ τον σπρώχνει στην μέση. Δυο βολές δηλαδή. Δεν υπάρχει και δεν πρέπει να δίνονται φάουλ πάνω στο σουτ σαν αυτή του Βεζένκοφ με τον Ζίπσερ.

-Αν θεωρούμε και στην Ευρωλίγκα πλέον ότι τα φάουλ-Χάρντεν μπορούν να δίνονται καλύτερα να το κλείσει το ούτως η άλλως προβληματικό μαγαζί.

Αν αυτη την αηδία του ΝΒΑ να τιμωρείτε η παραμικρή επαφή με φάουλ έρθει και στην κορυφαία διοργάνωση της Ευρώπης... Καληνύχτα και καλή τύχη.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Το να κερδίσει ΑΥΤΟΣ ο Παναθηναϊκός την εκπληκτική φετινή Ζενίτ του Τσάβι Πασκουάλ (8-2 στα εκτός έδρας παιχνίδια) θα συνιστούσε έκπληξη πρώτου μεγέθους.

 

Μια ήττα όμως ποτέ δεν είναι καταστροφή, ούτε τραγωδία πόσο μάλλον για τον φετινό Παναθηναϊκό στην Ευρωλίγκα.

Αλλά:

-Το να παρατάς το παιχνίδι από το 15ο λεπτό ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΤΟ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ.

-Το να είναι ο πάγκος από τους προπονητές μέχρι τον τελευταίο παίκτη εκκλησία και να μην ακούγεται μια φωνή ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΤΟ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ.

-Το να έχει φύγει ο προπονητής και εκεί που περιμένεις αντίδραση από τους παίκτες να βγαίνει αυτή η εικόνα ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΤΟ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ.

-Το να κάνεις τον μεγάλο Δημήτρη Διαμαντίδη να φεύγει από το γήπεδο επτά λεπτά πριν από την λήξη της αναμέτρησης ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΤΟ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ.

Εντάξει γνωρίζαμε ότι ο φετινός Παναθηναϊκός στοχεύει στο πρωτάθλημα και το Κύπελλο στην Ελλάδα. Δεν ζήτησε κανείς Ευρωλίγκα, ούτε έστω πρόκριση στους ‘8’. Αλλά δεν γίνεται να υπάρχει όχι αυτή η αγωνιστική εικόνα αλλά αυτή… η αγωνιστική συμπεριφορά.

Ο κίνδυνος ελλοχεύει ανεξαρτήτου έλευσης του Κάτας η κάποιου άλλου. Το μπόλιασμα με την νοοτροπία του ηττοπαθή. Αυτού που δεν μπαίνει για να κερδίσει αλλά να χάσει όσο το δυνατόν με λιγότερα. Είναι επικίνδυνα πράγματα αυτά. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΑ.

Την Κυριακή υπάρχει το ντέρμπι με την ΑΕΚ. Καλό είναι να ξυπνήσουν όλοι από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο. Γιατί πολλοί μέσα στο αγωνιστικό τιμ του Παναθηναϊκού έχουν καταλάβει λάθος την έννοια της στήριξης.

*Όσον αφορά τον λόγο που μπήκε στο κείμενο αυτή η φωτογραφία; Είναι απλό. Την μισή ψυχή απο αυτή τον Κασελάκη (που έδειξε και σήμερα) να είχαν κάποιοι δεν θα ήταν στο 5-12 ο Παναθηναϊκός.

*Να πούμε τι ΠΡΟΠΟΝΗΤΑΡΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΣΚΟΥΑΛ δεν έχει νόημα γιατί τους γκασμάδες δεν θα τους πείσουμε ποτέ και δεν έχουμε και όρεξη κιόλας. Εδω βγάλαμε τον Λάσο μάγειρα, ο Τσάβι θα την γλίτωνε.

*Οι περισσότεροι διαιτητές δείχνουν ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ ΚΟΜΠΛΕΞ με τον Παναθηναϊκό. Έχουν συμπλέγματα και φάνηκε στο σπασμένο σαγόνι του Μήτογλου, και στο φάουλ του Μποχωρίδη στο -9 που χεστήκ@νε μη τυχόν και στραβώσει το πράγματα ένα λεπτό πριν το τέλος. Ένα λεπτό πριν το τέλος πως θα γύρναγε αυτό το παιχνίδι; Δεν θα γύρναγε. Γιατί η Ζενίτ ήταν τρομακτικά ωραία ομάδα. Άψογα δουλεμένη.

Μιχάλης Σταμουλακης

Ο τίτλος φυσικά και δεν μπορεί να έχει ισχύ στον απόλυτο βαθμό. Λάθη γίνανε πολλά. Απλά θεωρούμε ότι για τον τέως πλέον προπονητή του Παναθηναϊκού ένα πράγμα του στοίχισε πολύ.

 

Πρώτα από όλα δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε αν είναι σωστή η όχι η απομάκρυνση του Έλληνα τεχνικού από την άποψη ότι η συνεργασία λύθηκε κοινή συναινέσει. Πράγμα που σε μεγάλο βαθμό δείχνει ότι και ο προπονητής κατάλαβε ότι τα πράγματα δεν πάνε όπως τα υπολογίζει.

Από εκεί και πέρα θεωρώ ότι ο Γιώργος Βόβορας πληρώνει την κακή εικόνα του Παναθηναϊκού το τελευταίο διάστημα και φυσικά την ήττα από το Λαύριο την Κυριακή.

Για να μην παρεξηγηθούμε η ήττα από το ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ Λαύριο δεν είναι ντροπή. Ο τρόπος όμως που ήρθε (61 πόντους παθητικό σε ένα ημίχρονο) ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

Ειδικά βέβαια για αυτό το ματς και να το κλείσουμε δεν μπορεί να φταίει μόνο ο προπονητής. Όταν παίζεις στον Παναθηναϊκό και δεν έχεις το ψυχικό σθένος να κοιτάξεις στα μάτια τους παίκτες του Λαυρίου που σε κάνουν ότι θέλουν δεν μπορεί να φταίει μόνο ο πάγκος. Δεν είναι άμοιροι ευθυνών οι παίκτες. Απλά δεν μπορείς να διώξεις 10 παίκτες. Μοιραία την πληρώνει ο προπονητής.

Πάμε λοιπόν στο μεγάλο λάθος που θεωρώ ότι ο Γιώργος Βόβορας έκανε στον Παναθηναϊκό. Αποδεδειγμένα δούλεψε πολύ σκληρά. Οι άνθρωποι που είναι κοντά στην ομάδα μιλάνε για προπονήσεις πολύ υψηλής έντασης. Το λάθος ήταν ότι δεν προστάτευσε την δουλειά του ο ίδιος ο Γιώργος Βόβορας.

Τι εννοώ; Επέλεξες ένα ρόστερ. Δεν είναι της παρούσης να συζητήσουμε αν έγιναν αστοχίες (που σίγουρα υπήρξαν). Έγιναν αρκετές. Και πάλι όμως η ομάδα δεν ήταν για 5-11 στην Ευρωλίγκα. Τι δεν έκανε ο Έλληνας τεχνικός: Δεν έγινε ΟΣΟ ΚΑΚΟΣ χρειάζεται για να βρίσκεται σε αυτή την θέση. Προσπαθούσε συνεχώς να βάλει όλους τους παίκτες στην εξίσωση με αποτέλεσμα να εκτίθεται και η ομάδα και αυτός.

Πόσες ευκαιρίες θα δώσεις; Μια; Δυο; Τρείς ; Τέσσερις; Ένα μήνα; Δυο μήνες; ΣΤΑΜΑΤΑ ΕΚΕΙ!!!

Μίκρυνε το ροτέισον. Μείνε με αυτούς που πραγματικά σου κάνουν την δουλειά.

Έχεις παράπονα από παίκτες συγκεκριμένους και συνεχίζεις να τους βάζεις μέσα εις βάρος της ομάδας μέχρι τελικής πτώσεως. Έφτασε Γενάρης μήνας. Κάποια πράγματα κάνουν μπαμ!!! Μην επιμένεις.

Ο Γιώργος Βόβορας είναι ένας εξαιρετικός προπονητής. Πριν λίγο ο Νέντοβιτς τον αποθέωσε για τις γνώσεις του και τον χαρακτήρα του. Έκανε μεγάλη προσπάθεια και σίγουρα έχει πολύ μέλλον στην προπονητική. Αν αξιολογήσει σωστά τα όσα συνέβησαν αυτούς τους μήνες σίγουρα θα του βγει σε καλό για την συνέχεια της καριέρας του.

Από εκεί και πέρα ο Παναθηναϊκός θα προχωρήσει και στις τρεις διοργανώσεις που συμμετέχει. Η άποψη μου για την επόμενη μέρα είναι ξεκάθαρη. ΟΧΙ ΗΜΙΜΕΤΡΑ!!!

Αν δεν βρεις κάτι που να μπορείς πραγματικά να βασιστείς να μείνεις με τους Γιαπλέ- Χαραλαμπίδη που μπάσκετ γνωρίζουν ,και την ομάδα ξέρουν μέχρι το καλοκαίρι και εκεί με την αγορά πιο ανοιχτή να εξετάσεις τις επιλογές σου. Το να πάρεις προπονητή για 5 μήνες και μετά ξανά στην ανεύρεση θεωρώ ότι δεν θα κάνει καλό στην ομάδα και στο πρεστίζ της.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έχασε στο Βελιγράδι από τον Ερυθρό Αστέρα με 74-71 σε ένα ματς που για ακόμη μια φορά έβγαλε παθογένειες που δείχνουν μέχρι του εναντίον αγιάτρευτες.

 

Για ακόμα ένα ματς οι πρωταθλητές Ελλάδας μπήκαν στο γήπεδο νωθροί πετώντας ένα ημίχρονο. Όταν λέμε ένα ημίχρονο εννοούμε είκοσι λεπτά και όχι τα αρχικά τρία που οι πράσινοι ήταν πάρα πολύ καλοί. Οι αλλαγές αποσυντόνισαν την ομάδα και ο Ερυθρός Αστέρας έτρεξε επιμέρους σκορ 18-3 κάνοντας το 4-10, 22-13. Και πώς να μην το κάνει όταν ο Ουόλντεν βάζει τρία τρίποντα ελεύθερος με τον Σαντ Ρος να κοιτάζει απλά τον παίκτη του. Ειδικά το τρίτο εύστοχο σουτ, είναι για να σπας την τηλεόραση, που έχει γίνει περιστροφή στην άμυνα και ο Σαντ Ρος πηγαίνει στο Close-out και σταματάει στα δυο μέτρα από τον Αμερικανό του Αστέρα μη τυχόν και τον περάσει με διείσδυση στην κίνηση.

Δυστυχώς ο Παναθηναϊκός σταθερά σε κάθε ματς παίρνει ΜΟΝΟ από τον Παπαγιάννη. Ο Νέντοβιτς παρόλο τους 16 πόντους ήταν πολύ κακός σήμερα. Ο Παπαπέτρου χρεώνεται την τελική αντεπίθεση όντας ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ αλλά στα προηγούμενα 32 λεπτά ήταν… αλλού.

Οι Αμερικανοί με εξαίρεση τον Γουάιτ και λίγα διαστήματα του ΜΑΚ δεν προσφέρουν τίποτα. Ο Φόστερ είναι σκιά του εαυτού του και δεν έχει την παραμικρή σχέση με τον παίκτη που είδαμε τον 1η μήνα. Σήμερα σε 3 λεπτά δέχθηκε έξι πόντους από τον Κολόμ. Δεν ξέρω και δεν το πιστεύω αν ήταν εντολή, αλλά ο Ισπανός γκαρντ (εν ενεργεία στην Εθνική Ισπανίας για να μην ξεχνιόμαστε. ΝΑΙ! ο Αστέρας πήρε ρεζέρβα παίκτη της Εθνικής Ισπανίας) βάζει το πρώτο τρίποντο. Στην αμέσως επόμενη φάση παίρνει σκριν και ο Φόστερ πηγαίνει να βγει από πίσω. Σαν να του λέει: Σούταρε. Ε! Σούταρε όπως είναι φυσικό και το έβαλε.

Ο Παναθηναϊκός σε όλα τα σκριν ειδικά στο πρώτο ημίχρονο ήταν ένα βήμα πίσω. Στα Down Σκριν, στα pick and roll, στα παράλληλα. ΣΕ ΟΛΑ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ. Και δεν είναι ότι δεν μπορούνε. Γιατί στο δεύτερο ημίχρονο φάνηκαν ότι μπορούνε. Απλά δεν ήταν συγκεντρωμένοι.

Πάμε λοιπόν στο δεύτερο ημίχρονο. Όπου οι πράσινοι αποφασίζουν να παίξουν άμυνα. Για ακόμα ένα ματς που βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο από το πρώτο ημίχρονο. Το αποτέλεσμα; Να βγαίνουν οι άμυνες αλλά στην επίθεση να μην μπαίνει με τίποτα η μπάλα μέσα. Θεωρώ καθοριστικό για την εξέλιξη του ματς το γεγονός ότι στην τρίτη περίοδο ο Παναθηναϊκός κράτησε για 5 λεπτά στον ένα πόντο τον Ερυθρό Αστέρα και το αποτέλεσμα ήταν 1-2 επιμέρους σκορ.

Και στην επίθεση όμως τα προβλήματα είναι δεδομένα. Και ξεκινάει από την έλλειψη άσου. Κάθε ομάδα έχει ένα παίκτη όπως και ο Αστέρας απόψε Ουόλντεν και Κολόμ που μπορούν να επιτεθούν κάθετα μετά το σκριν και να πασάρουν ΚΥΡΙΩΣ στην αδύνατη πλευρά. Μπορούν να κάνουν τα Split-out και από εκεί με 1-2 πάσες να βγει ελεύθερο σουτ.

Ο Παναθηναϊκός δεν το έχει. Ο Μακ δεν μπορεί να το κάνει. Ο Μποχωρίδης είναι σε κάθετη πτώση εδώ και καιρό. Και ο Σαντ Ρος που έλεος πια με κάποιους ειδήμονες ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ PLAYMAKER. Και είναι ακόμα χειρότερο όσο ο κόουτς Βόβορας επιμένει στην επιλογή αυτή λέγοντας ότι έχει 4 ασίστ μέσο όρο σε κάθε ματς. Δεν μπορεί μετά από σκριν να κάνει split-out. Αν δεν επιτεθεί , σταματάει και πασάρει εύκολα στην γωνία της δυνατής πλευράς και στην ουσία η επίθεση χάνεται. Για την Ελλάδα μπορεί. Για την Ευρωλίγκα ΟΧΙ.

Όσον αφορά την ανατροπή φυσικά είναι θετικό το γεγονός ότι η ομάδα δεν τα παράτησε και γύρισε το ματς. Αλλά το γύρισε από το οίστρο ενός μόνο παίκτη και για ακόμη μια φορά σαν κατάρα που πλανάται πάνω από το ΟΑΚΑ εδώ και χρόνια και ΟΧΙ μόνο φέτος η τελευταία επίθεση απόλυτα προβλέψιμη με φυσικό επακόλουθο το λάθος.

Για ένα μυστήριο λόγο στον Παναθηναϊκό εδώ και κάποια χρόνια θεωρούν ότι η τελευταία επίθεση θα πρέπει να είναι απομόνωση και ένας εναντίον ενός και ότι σου δώσει η άμυνα. Καμία κίνηση και καμία προσπάθεια να αποσυντονιστούν οι αμυντικοί. Να χαλάσει λίγο έστω η αδύνατη πλευρά για παράδειγμα.

Κανείς δεν ξεχνάει τις ειδικές συνθήκες αυτής της χρονιάς. Ποιοι είναι οι στόχοι της ομάδας. Αλλά όπως είπαμε και στο προηγούμενο σημείωμα όταν είσαι στον Παναθηναϊκό δεν μπορεί εσαεί να έχεις μαξιλάρι ασφαλείας. Η κριτική είναι αναπόφευκτη. Γιατί παρόλο το χαμηλό μπάτζετ. Τις αστοχίες με τους ξένους, η ομάδα δείχνει ότι έχει δυνατότητες παραπάνω από το 5-11 της βαθμολογίας. Και σε τέτοια ματς έχεις την απαίτηση να νικήσεις. 

Τουλάχιστον ας πάρει τα δυο συνεχόμενα στο ΟΑΚΑ παιχνίδια να έχουμε να συζητάμε κάτι για την συνέχεια. Ειδάλλως … Καλαϊτζάκης και Μαντζούκας μέχρι τέλους για να ετοιμαστούμε για την επόμενη σεζόν.

Και σαν επιχείρημα τελευταίας επίθεσης δείτε το παρακάτω βίντεο:

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έκανε μια μεγάλη επιστροφή στο Τελ Αβιβ από το -15 αλλά δεν κατάφερε να πάρει το διπλό. Και δεν τα κατάφερε για συγκεκριμένους λόγους.

-Δεν χρειάζεται να είσαι γκουρού του μπάσκετ για να καταλάβεις ότι η ήττα ήρθε από το χέρι βοήθειας που δεν έδωσαν ποτέ οι παίκτες του Παναθηναϊκού στον ΜΥΘΙΚΟ, ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟ Νεμάνια Νέντοβιτς. Ο Σέρβος ήταν απίστευτος με 39 πόντους σε 29 λεπτά και 6 ασίστ με 45 ranking. Βραδιά καριέρα για τον Σέρβο αλλά εφιαλτική βραδιά για τους υπόλοιπους παίκτες.

-Είναι αδιανόητο να τελειώνει ο αγώνας και με εξαίρεση τον Νέντοβιτς να μην έχει έναν παίκτη με διψήφιο αριθμό πόντων.

-Η νύχτα του Νέντοβιτς συνέπεσε με το χειρότερο βράδυ όχι φέτος αλλά στα 3 χρόνια που είναι στην ομάδα του Ιωάννη Παπαπέτρου. Αν ο Παπαπέτρου ήταν απλά… υποφερτός θα μπορούσε η κατάληξη να είναι διαφορετική.

-Η προσέγγιση στην άμυνα του πρώτου ημιχρόνου ήταν απλά κάκιστη. Αργές περιστροφές σε σετ παιχνίδι ενώ κάθε λάθος του Παναθηναϊκού στην επίθεση ήταν αιφνιδιασμός. Δεν γίνεται ο Παναθηναϊκός κάθε φορά να βρίσκεται από την αρχή του αγώνα στο -10 και -12 και μετά να κυνηγάει ηρωικά.

-Η πνευματική συγκέντρωση των παικτών στο τέλος του αγώνα δεν ήταν η κατάλληλη. Ξέρεις ότι ο Νέντοβιτς θα κυνηγηθεί ανελέητα. Με παγίδες, με δυο παίκτες και όλη η άμυνα θα προσαρμοστεί επάνω του. Πιάνεις τις γωνίες. Πρέπει να είσαι έτοιμος να σουτάρεις. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο. Είναι όλοι κλεισμένοι μέσα στην ρακέτα. Και ο Μπέντιλ σουτάρει ένα τρίποντο ευστοχεί. Σουτάρει ένα airball και στην επόμενη φάση αντί να σουτάρει ολομόναχος επιλέγει να παίξει με πλάτη κάνοντας ένα άσχημο τελείωμα.

- Νομίζω ότι ήταν λάθος ο τρόπος που αμύνθηκε η ομάδα πάνω στον Ουιλμπεκιν στα τελευταία λεπτά. Αφού το ματς πάει στον πόντο ξέρεις ότι αυτός θα πάρει την μπάλα στα χέρια του. Βάζει ένα. Βάζει δυο. Κάνε μια παγίδα να φύγει η μπάλα από τα χέρια του. Ρίσκαρε κάτι άλλο αρκεί να μην την έχει αυτός.

Εν πάση περιπτώσει μετά χριστόν προφήτες όλοι μπορούμε να γίνουμε. Αλλά είναι απορροίας άξιο πως μπήκε πάλι η ομάδα σε ένα ακόμα παιχνίδι εκτός έδρας .Το πως μπήκε στο παιχνίδι της Μακάμπι που οι πρωταθλητές Ελλάδας δεν μπορούν να υπηρετήσουν ,και η αντιμετώπιση στο τέλος του Ουίλμπεκιν.

Μια κακή βραδιά μπορούν να έχουν όλοι. Παίκτες, προπονητές. Το θέμα είναι να μαθαίνουν από τα λάθη τους. Την άλλη εβδομάδα το παιχνίδι στο Βελιγράδι με τον Αστέρα θα είναι πιο σκληρό σωματικά και οι πράσινοι θα πρέπει να μπούνε με το μαχαίρι στα δόντια από ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΛΕΠΤΟ!!!

*Για την υπόθεση Μαντζούκα έχουμε γράψει την γνώμη μας εδώ.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός έκανε δικό του το μεγαλύτερο ταλέντο της Ελλάδας και έναν από τους 3 καλύτερους της Ευρώπης στην ηλικία του τον Λευτέρη Μαντζούκα. Τα επιτεύγματα του μέχρι στιγμής είναι όντως εντυπωσιακά και έχουν αναφερθεί πολλές φορές στα ρεπορτάζ με τελευταίο τους 24 πόντους με 6/6 τρίποντα κόντρα στην Γκραν Κανάρια στην Ισπανία πριν περίπου ένα μήνα για το Eurocup.

Το πιο ενθαρρυντικό από όλα είναι αυτό που τονίζουν όλοι. Aπό τα Γιάννινα που ξεκίνησε, μέχρι τον Προμηθέα πού ήταν μέχρι πριν δυο μέρες. Ότι πρόκειται για ένα παιδί που εκτός από το ταλέντο διαθέτει ακόμα δυο βασικά χαρακτηριστικά. Μυαλό μέσα στο κεφάλι του, και τρομερή όρεξη για δουλειά (Κάνει περίπου 10 ώρες την ημέρα προπόνηση).

Σίγουρα έχει τρομερά στοιχεία αλλά σίγουρα έχει και αδυναμίες. Και για αυτό από αύριο θα πρέπει να σταματήσουν όλοι να ασχολούνται με τον Μαντζούκα. Είναι πλέον αθλητής στον Παναθηναϊκό. Ξέρουν οι προπονητές εκεί πώς να τον δουλέψουν και πώς να χειριστούν την περίπτωση του. Η υπερπροβολή όσο και να μιλάμε για ένα πολύ προσγειωμένο παιδί ποτέ δεν είναι καλή. Δεν θα πάρει την Ευρωλίγκα ο Παναθηναϊκός επειδή ήρθε ο Μαντζούκας. Ούτε μπορεί η ομάδα να στηριχτεί άμεσα σε αυτόν για την Ευρώπη. Θεωρώ ότι η μετάβαση θα ξεκινήσει από το Ελληνικό πρωτάθλημα και σιγά – σιγά όπως και ο Καλαϊτζάκης θα ενσωματωθούν πλήρως στον βασικό κορμό. Μην ξεχνάτε. Είναι ένα ΠΑΙΔΙ 17 ΧΡΟΝΩΝ!!! Ας τον αφήσουμε όλοι ήσυχο.

Ο Παναθηναϊκός δημιουργεί πολύ καλό κορμό με Μαντζούκα, Καλαϊτζάκη, Παπαδάκη (που προσωπικά πιστεύω πολύ και είναι τώρα δανεικός στην Λάρισα), Μήτογλου, Παπαγιάννη, Παπαπέτρου, Μποχωρίδη, Κασελάκη. Παιδιά που εφόσον παραμείνουν στην ομάδα και με το κατάλληλο πλαισίωμα μπορούν να επαναφέρουν τον Παναθηναϊκό εκεί που ανήκει. Στις κορυφές του Ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός είχε να διαχειριστεί πολλά πριν το παιχνίδι με την Άλμπα Βερολίνου. Η ήττα και με τον τρόπο που ήρθε κόντρα στην Ρεαλ, είχε ρίξει ένα μεγάλο ερωτηματικό πάνω από το ΟΑΚΑ για το πώς θα παρουσιαστούν οι Πρωταθλητές Ελλάδας κόντρα σε μια ομάδα που προέρχεται από τέσσερις σερί νίκες και είναι φύση επιθετική. Σε όλα τα τεστ οι πράσινοι το πέρασαν με άριστα. Σίγουρα η άμυνα ήταν το κλειδί για την επικράτηση αλλά οι πράσινοι ήταν εκπληκτικοί για πρώτη φορά φέτος σε τέτοιο βαθμό και στην επίθεση.

Όλα τα φώτα θα πέσουν πάνω στον Παπαπέτρου που βλέπει Άλμπα Βερολίνου και γυαλίζει το μάτι του (πέρυσι τους έβαλε 39, φέτος 22), τον εκπληκτικό και πάλι Παπαγιάννη με 12 πόντους, 5 ριμπάουντ, 4 τάπες, 3 ασίστ , και τον Νέντοβιτς του δευτέρου ημιχρόνου.

Το θέμα είναι όμως ότι εάν ήταν ΜΟΝΟ οι προαναφερθέντες αθλητές δεν θα κέρδιζε ο Παναθηναϊκός σήμερα την Άλμπα.

-Κέρδισε γιατί είχε τον Χάουαρντ Σαντ Ρος σε πολύ καλή μέρα με 13 πόντους και 3 τρίποντα και πολύ δουλειά στην άμυνα.

-Κέρδισε γιατί είχε τον Κασελάκη σε 15 λεπτά με ranking 14, με 7 πόντους και απίστευτη δουλειά στην άμυνα.

-Παρόμοια με τον Κασελάκη ο Γουάιτ που ειχε 9 πόντους, 8 ριμπάουντ, 3 ασίστ και 18 ranking. H επιτομή του παίκτη- οικονομία.

-Γιατί ο Φόστερ είχε 9 πόντους σε 13 λεπτά με 3 τρίποντα και φάνηκε για πρώτη φορά μετά από καιρό να είναι στο πνεύμα του αγώνα. Αν σήκωνε και τα… χεράκια στην άμυνα.

Τέλος πάντων όπως και με την Ρεαλ, έτσι και τώρα δεν αλλάζει κάτι μια νίκη ή μια ήττα. Μακάρι αλλά ρεαλιστικά αυτή την στιγμή ο Παναθηναϊκός θα είναι θαύμα να διεκδικήσει ή να ψιθυρίσει έστω την λέξη πρόκριση. Αλλά η ομάδα είναι φανερό ότι θα κρατήσει την σημαία του συλλόγου ψηλά. Η περηφάνια για αυτή την φανέλα επιτάσσει να παλεύεις σε όποια κατάσταση και να είναι απέναντι σε οποιονδήποτε αντίπαλο.

Και κάτι τελευταίο για τον Γιώργο Βόβορα. Έχει αναλάβει τον Παναθηναϊκό στην πιο δύσκολη χρονιά αν όχι όλης της ιστορίας του, σίγουρα της σύγχρονης. Σίγουρα ειδικά στην Ελλάδα τα αποτελέσματα θα παίξουν ρόλο. Αλλά κυρίως πρέπει να κριθεί για τις ιδέες του και το πώς παρουσιάζει την ομάδα σε κάθε ματς. Όχι για το αν έπρεπε να πάρει ταιμ-αουτ σε ένα ματς ή γιατί δεν έβαλε έναν παίκτη στο παιχνίδι. Αλλά για το μπάσκετ που θέλει να παίξει και τις σκέψεις του και την φιλοσοφία του. Νομίζω ότι ο Έλληνας τεχνικός μέχρι στιγμής τα έχει καταφέρει θαυμάσια.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε στο ΟΑΚΑ από την Ρεαλ με 93-97 στην δεύτερη παράταση. Ένας Παναθηναϊκός συγκλονιστικός με ψυχή και πάθος που έπεσε θύμα των κακών επιλογών του σε κρίσιμα σημεία και μια σφαγή άνευ προηγουμένου από την διαιτησία στην παράταση.

Ο Παναθηναϊκός από τα πρώτα λεπτά φάνηκε ότι θα παίξει στα όρια το ματς ειδικά στην άμυνα. Πολύ δυνατός στις μάχες σώμα με σώμα και αυταπάρνηση από όλους τους παίκτες απέναντι σε μια ομάδα που ο 12ος παίκτης της μπαίνει και βάζει 11 πόντους σε 9 λεπτά (Κάρολ).

Οι πρωταθλητές Ελλάδας πλήρωσαν σε μεγάλο βαθμό τις ελάχιστες επιθετικές επιλογές που έχει σαν ομάδα. Κακές επιλογές αλλά ΣΗΜΕΡΑ ειδικά όλα αρχίζουν και τελειώνουν στην αλητεία των διαιτητών και ειδικά του ΓΙΑΒΟΡ.
- Η φάση που κρίνει το ματς του Μπέντιλ με τον Τομπκινς είναι μπροστά στα μάτια του (Δείτε το video εδώ).
-Στο 1 και 39 στο 75-74 ο Ταβάρες πατάει γραμμή μετά απο αμυντικό ριμπάουντ ΚΑΘΑΡΑ μπροστά στον Γιαβόρ και πάλι.
- Τρίποντο που είναι και φάουλ του Ρουντι στον Νέντοβιτς που δεν δίνεται.
-Το αντιαθλητικό του Νέντοβιτς που το αλλάζουν σε καθαρό φάουλ.
-Το επιθετικό του Νέντοβιτς στον πολύ καλό παίκτη, αλλά ακόμα μεγαλύτερο καραγκιόζη Ρούντι Φερνάντεθ.

Κανένα από αυτά δεν είναι ανθρώπινα λάθη. Ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζεται έτσι συνεχώς. Και δεν υπάρχει Δημήτρης Γιαννακόπουλος φέτος. Είναι κόμπλεξ και προσωπικό πρόβλημα με τον Παναθηναϊκό.

Ο Παναθηναϊκός έκανε υπέρβαση και μόνο που πάλεψε το ματς. Δεν θα αλλάζε κάτι αν κέρδιζε η τώρα που έχασε. Μόνο για λόγους πρεστίζ. Αλλά η αντιμετώπιση ήταν, είναι και δυστυχώς φαίνεται ότι θα είναι αισχρή.

Το μεγάλο γιατί έχει να κάνει με το γεγονός ότι δημιουργείτε η απορία: Αυτό το πάθος, την ένταση, την προσήλωση γιατί δεν την βγάζουνε σε όλα τα ματς και περιμένουν μεγέθη τύπου Ρεάλ η Μπαρτσελόνα η την νεόπλουτη Αρμάνι.

Πλέον την Πέμπτη είναι επιτακτική η νίκη απέναντι σε μια φορμαρισμένη ομάδα και τρομερά επιθετική ομάδα την Άλμπα Βερολίνου που ας μην ξεχνάμε βρίσκεται ήδη στο 6-7. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να βρει το κουράγιο να συνέλθει και να κοιτάξει την συνέχεια.

Υ.Γ. MVP βγήκε ο Ταβάρες αλλά ο πραγματικός πρωταγωνιστής είναι ο Αλμπάδε στις δυο παρατάσεις.

Υ.Γ. Ο χρήστης Σακραμέντο Κινγκς νιώθει … μ@λακας στην τοποθεσία Σακραμέντο. Φυσικά ο λόγος για την μεγάλη απόδοση του Γιώργου Παπαγιάννη.

Υ.Γ. Η μεγαλύτερη διοργάνωση μπάσκετ με αρχιδιαιτητή... Άγγλο. Φαίνεται η δουλειά.

Υ.Γ. Νωρίς ακόμα αλλά ίσως οι πράσινοι μετά τους Παπαγιάννη και Μήτογλου κερδίζουν ακόμα ένα ψηλό με βάση την παρουσία του εδώ και 15 μέρες και αναφέρομαι φυσικά στον Μπέντιλ.

Μιχάλης Σταμουλάκης

Κατώτερος των περιστάσεων ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε από την Ζαλγκίρις Κάουνας στο ΟΑΚΑ με 69-81 δίνοντας την ευκαιρία στους Λιθουανούς να πανηγυρίσουν νίκη μετά από 6 ματς. Για άλλη μια φορά γίναμε μάρτυρες του ίδιου έργου. Μια ομάδα (Ζαλγκίρις) να κυκλοφορεί πάρα πολύ καλά την μπάλα και να εκτελεί εκπληκτικά από το τρίποντο απέναντι σε έναν Παναθηναϊκό που πνίγηκε από το ‘πρέπει’ του και δεν μπόρεσε σε καμία περίπτωση να ακολουθήσει την Πρωταθλήτρια Λιθουανίας.

Όσο δεν γίνεται κατανοητό ότι ο φετινός Παναθηναϊκός πρέπει να ματώνει για να κερδίζει τον οποιονδήποτε αντίπαλο στην Ευρωλίγκα αυτά θα συμβαίνουν. Με μπάσκετ επτά λεπτών δεν νικάς ΠΟΥΘΕΝΑ. Ξεκίνημα αγώνα απέναντι σε μια ομάδα θεωρητικά του χεριού σου που θα έπρεπε να είναι στο 100% η συγκέντρωση… και δέχεσαι τρία τρίποντα. Περνάει ένα 10λεπτο για να καταλάβεις ότι έχει ξεκινήσει ο αγώνας και βρίσκεσαι πίσω με 12-24.Και δεν κάνεις ούτε φάουλ. Άλλες χρονιές δεν θα έλεγε κάτι αυτό το σκορ. Την φετινή όμως λέει. Διάολε πως μπορείς συνεχώς να δέχεσαι σε κάθε αγώνα καταιγισμό τριπόντων. Πως γίνεται μέσα στο ΟΑΚΑ να αφήνεις την Ζαλγκίρις να σου κάνει 13/20 τρίποντα. Την στιγμή που ξέρεις μάλιστα ότι είναι μια ομάδα που της αρέσει η εκτέλεση από την περιφέρεια;

Έχω ταχθεί υπέρ του Γιώργου Βόβορα σε προηγούμενα κείμενα. Θεωρώ ότι με βάση το υλικό της ομάδας (που βέβαια υπάρχουν ευθύνες κυρίως στην επιλογή των ξένων) κάνει το καλύτερο δυνατό και έχει μέλλον μπροστά του στο ανώτατο επίπεδο. Αλλά σήμερα νομίζω ότι αυτός και το υπόλοιπο τιμ έχουν την κύρια ευθύνη για την ήττα.

Δυο στιγμές θεωρώ ότι είναι καθοριστικές.

-Με την ισοφάριση στο 50-50 με το τρίποντο του Μακ , η ομάδα δέχεται τρίποντο για το 50-53. Κακή επίθεση και μπροστά 50-55. Κακή επίθεση και ο Ρουμπιτ το 50-58. Κακή επίθεση μπροστά και 50-60. Δεν γίνεται να τρως σερί 0-10 για να πάρεις ταιμ άουτ. Έχεις κάνει τόσο κόπο να μαζέψεις το ματς. Δεν μπορεί μέσα σε 1 λεπτό και είκοσι δευτερόλεπτα να αφήνεις να σου ξεφύγει έτσι.

-Δεύτερο λάθος θεωρώ ότι ο κορυφαίος και πάλι της ομάδας Παπαγιάννης γίνεται αλλαγή στο 67-72 για να χαμηλώσει το σχήμα. Καλάθι και φάουλ ο Χειζ αφου φόβητρο δεν λες σε καμία περίπτωση τον Ουάιτ και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος.

Το 4-8 δεν λέει τίποτα ως προς την βαθμολογία. Η εικόνα της ομάδας λέει όμως. Μια ομάδα που θα παλεύει αλλά το ταβάνι είναι πολύ ψηλό για να το τρυπήσει. Ειδικών συνθηκών η φετινή σεζόν με 1ο στόχο τους τίτλους στην Ελλάδα αλλά από εκεί και πέρα σίγουρα υπάρχουν ευθύνες ξαναλέω ως προς την επιλογή των ξένων.

-Γιατί σε μια ομάδα όταν οι Έλληνες είναι κατά πολύ ανώτεροι (με εξαίρεση τον Νέντοβιτς) των ξένων που έχεις αποκτήσει τότε υπάρχει πρόβλημα και μάλιστα μεγάλο. Και όπως είχα γράψει το καλοκαίρι προσωπικά θα προτιμούσαν 4 ξένους τύπου Νέντοβιτς και τους Έλληνες παίκτες παρά 6 απλά για να λέμε ότι υπάρχουν.

-Ο Παναθηναϊκός ήταν απλά σε όλα απέναντι στην Ζαλγκίρις … ένα βήμα πίσω. ΣΕ ΟΛΑ!!!

Μιχάλης Σταμουλάκης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

 

Το basket247.gr(όπως προβλέπει η νομοθεσία και τηρώντας όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες) οφείλει να ενημερώνει τους επισκέπτες αυτού του ιστότοπου για την αποδοχή ή μη των cookies κατά την είσοδο τους στο site www.basket247.gr