Νέα ημέρα, νέα εβδομάδα, νέα εποχή για το Ελληνικό Μπάσκετ από σήμερα, με τον Βαγγέλη Λιόλιο να βρίσκεται πλέον στα ηνία της Ομοσπονδίας και να… σηκώνει μανίκια γιατί έχει πολλή δουλειά.
Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν αδιαμφισβήτητο για την ανωτερότητα του νικητή έναντι των άλλων υποψηφίων. Οι ομάδες έδειξαν τον δρόμο για την νέα εποχή της ΕΟΚ μακριά από τις τοξικότητες Φασούλα – Παπανικολάου που είχαν πίσω τους Ολυμπιακό – Παναθηναϊκό. Εδώ και 1,5 χρόνο που ξεκίνησε η προεκλογική περίοδος των υποψηφίων για τις εκλογές που (υποτίθεται) θα γίνονταν τον Μάρτιο του 2020, ξεκίνησε και η… αθόρυβη δουλειά του Βαγγέλη Λιόλιου, την οποία… φώναζε. Ελέω της πανδημίας οι υποψήφιοι κατέφυγαν σε πλατφόρμες όπως το zoom και το Youtube για να βρεθούν σε πρώτη φάση με τους εκπροσώπους των ομάδων και να ακούσουν τα προβλήματα τους. Σαφώς μίλησαν με όλους, αλλά έδωσαν σωστά έμφαση σε αυτούς που “φώναζαν”, που σημαίνει στις αμέτρητες ομάδες της επαρχίας.
Παρακολουθώντας προσωπικά όλες τις προγραμματικές θέσεις του «Δώσε Πάσα» ήταν εμφανές το οργανωμένο σχέδιο του Βαγγέλη Λιόλιου για κάθε κατηγορία (Αναπτυξιακά, Εθνική, Εθνικές κατηγορίες, Διαιτησία κτλπ) εξαρχής, το οποίο πρόγραμμα δεν άλλαξε καθόλου στην προεκλογική περίοδο. Ήταν εμφανές η αγωνία, το άγχος και η αβεβαιότητα των σωματείων (κυρίως) της επαρχίας αλλά και των μεγαλουπόλεων, για το “αύριο” του μπάσκετ, για το πως θα βοηθηθούν για να παραμείνουν στα πόδια τους μετά από 1 χειμώνα χωρίς έσοδα, για το πως θα πάρει την… πάνω βόλτα ξανά το ελληνικό μπάσκετ. Αναλύοντας τις θέσεις του και χωρίς να τάζει… λαγούς με πετραχείλια, ο Πατρινός επιχειρηματίας κέρδισε πανηγυρικά όπως φάνηκε χθες τις ομάδες και δικαίως έγινε αυτό που όλοι περίμεναν, όσον αφορά με τα χθεσινά αποτελέσματα. Πλέον, αυτό που έχει να κάνει, είναι πράξη το πρόγραμμα και τα λόγια του, σε κάθε κατηγορία και είδος, παίρνοντας «βροντερή» απάντηση από τα σωματεία που θέλουν (όπως και όλοι μας) το μπάσκετ να ξανά μπει στον σωστό δρόμο.
Ο Παναγιώτης Φασούλας από την πλευρά του, στελέχωσε την πρωτοβουλία του με μεγάλες δόξες του παρελθόντος, ήρθε επίσης σε επαφή με τα σωματεία αλλά ασκούσε «κοινότυπο» προεκλογικό αγώνα. Έθεσε και αυτός στην αρχή τις προγραμματικές του θέσεις τις οποίες επαναλάμβανε διαρκώς χωρίς να τις αναλύσει, χωρίς να δώσει έμφαση σε σημεία που «πονάει» χρόνια τώρα το ερασιτεχνικό μπάσκετ. Το… τελευταίο του χαρτί που ήταν η πρόταση για την παρουσία του αξεπέραστου Νίκου Γκάλη στην επόμενη ημέρα της ΕΟΚ ήταν μια κίνηση η οποία δεν κέρδισε τους εκπροσώπους και αν χάνεις με τόση μεγάλη διαφορά στις εκλογές (και) με την παρουσία του «Γκάνγκστερ» στο πρόγραμμα σου, σημαίνει ότι κάτι δεν έκανες καλά καιρό τώρα. Η «αράχνη» του Ελληνικού μπάσκετ, μιλώντας με τα σωματεία ήταν περισσότερο της άποψης «εμείς έχουμε παίξει τόσα χρόνια στο υψηλότερο επίπεδο, οπότε ξέρουμε τα προβλήματα και θέλουμε να τα λύσουμε». Κάτι που φυσικά δεν “έπεισε” και δεν κέρδισε το οργανωμένο και δομημένο άρτια πρόγραμμα του κ. Λιόλιου. Παράλληλα, ο «πόλεμος» ανακοινώσεων κατά του πλέον προέδρου της ΕΟΚ του έριξε την εικόνα και μετά όσο και να το φυσάς… δεν κρύωνε. Το έχουμε πει αρκετές φορές, ο κόσμος δεν είναι χαζός, ξέρει να βλέπει και να κρίνει μεθοδικά και αναλυτικά χωρίς βιαστικές αποφάσεις σε τέτοια σημαντικά θέματα.
Ο τρίτος υποψήφιος, Άγγελος Παπανικολάου, για πολλούς άγνωστος, εμφανίστηκε λίγο καιρό μετά το ξεκίνημα της προεκλογικής περιόδου και χαρακτηρίστηκε άμεσα ως «εκλεκτός» της απερχόμενης διοίκησης Βασιλακόπουλου και αυτομάτως πήγε… στην άκρη από πολλές ομάδες που ήθελαν κάτι καινούργιο, κάτι φρέσκο, κάτι ορεξάτο και δημιουργικό για το «αύριο» του ελληνικού μπάσκετ. Ο «άπειρος» λοιπόν από τα ελληνικά μπασκετικά δρώμενα, επιδόθηκε σε μια άνευ προηγουμένως προεκλογική «επίθεση» προς τους έτερους υποψήφιους και κυρίως τον Βαγγέλη Λιόλιο, με συνεχείς ανακοινώσεις για το παραμικρό. Βεβαίως, η συνεχής αναβολή των εκλογών που ζητούσε για να αυξηθούν τα σωματεία συνεχώς δεν τον βοήθησε καθόλου στην εικόνα του και ίσα ίσα την «χάλασε» ακόμα περισσότερο, για να φτάσει το ημερολόγιο να δείξει 12/9/2021, για να γίνει κάτι που έπρεπε να είχε γίνει 6 μήνες πριν.
Η… ήσυχη δουλειά του Βαγγέλη Λιόλιου και των συνεργατών του απέδωσε, ο κόσμος τον στήριξε, με βάση την προεκλογική εικόνα και το ιστορικό των υποψηφίων ήταν δίκαιο… και πρέπει να κάνει πλέον πράξη τα λόγια του, τις δεσμεύσεις και τα σχέδια του. Δήμος Ντικούδης, Βασίλης Ντάκουρης, η τεράστια Άννυ Κωνσταντινίδου, ο φιλόδοξος Κωνσταντίνος Ασημακόπουλος και οι υπόλοιποι 10 υποψήφιοι του που μπήκαν ΟΛΟΙ στο ΔΣ της ΕΟΚ απέδειξαν την μεθοδική, ήσυχη και σωστή δουλειά που έγινε. Σε συνδιασμό με τους Φάνη Χριστοδούλου και Ευθύμη Ρεντζιά, οι ομάδες που ψήφισαν έδειξαν πως σέβονται και θέλουν τις παλιές δόξες του αθλήματος κοντά στην Ομοσπονδία για την επόμενη ημέρα της.
Κλείνοντας, η συμμετοχή των 611 από τα 625 σωματεία που δικαιούνταν ψήφο στις εκλογές της ΕΟΚ, ήτοι το 98% του εκλογικού σώματος, “βροντοφώναξε” πως απαιτεί αλλαγή, απαιτεί φρεσκάδα και δημιουργικότητα σε κάτι που χρόνο με τον χρόνο υποβαθμιζόταν συνεχώς. Η εντολή των ομάδων ήταν, είναι και θα είναι σαφέστατη προς τον Βαγγέλη Λιόλιο και τους συνεργάτες του, προς τον Παναγιώτη Φασούλα και τους συνεργάτες του και τον ανεξάρτητο Τάσο Δελημπαλταδάκη: Το Ελληνικό Μπάσκετ δεν είναι πολιτική, τα ΔΣ της ΕΟΚ απαιτούν ενότητα, συνεργασία, ομαδικότητα και κοινή προσπάθεια από όλους για να επιστρέψει εκεί που αξίζει. Δεν απαιτεί παπάτζες, λόγια του αέρα, «τρικ» και προπαγάνδες.
Το Ελληνικό μπάσκετ από σήμερα μπαίνει σε νέα εποχή και ΠΡΕΠΕΙ όλοι να προσπαθήσουν/ουμε για το καλύτερο δυνατό.
Άκης Γεωργαντάς
