Ο Ορέστης Στυλιανόπουλος blog-άρει και μιλάει περί «κανονικότητας», συνδέοντας την με την…φυγή του Ιωάννη Παπαπέτρου.
Κανονικότητα. Δύσκολο να την ορίσεις επακριβώς. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για αθλητισμό. Ή καλύτερα, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για επαγγελματικό πρωταθλητισμό! Παρόλα αυτά, το μόνο σίγουρο είναι ότι η «κανονικότητα» απέχει πολύ από αυτό που σκέφτεται ο μέσος οπαδός…
«Κανονικότητα» δεν σημαίνει απαραίτητα double και Ευρωπαϊκή διάκριση για τον Παναθηναϊκό. Αυτό είναι κάτι που έχουν συνηθίσει οι φίλοι του έξι φορές πρωταθλητή Ευρώπης, ωστόσο δεν είναι απαραίτητα ταυτόσημο της «κανονικότητας». Βέβαια, αν γίνεται κάτω από συνθήκες δικαιοσύνης και διαφάνειας είναι μια μορφή της, αλλά ανοίγουμε μία άλλη κουβέντα με αυτό…
Η «κανονικότητα» συνδέεται με την υγεία στις τάξεις ενός συλλόγου. Και όταν ο αρχηγός σου, Ιωάννης Παπαπέτρου, ζητά το…σπάσιμο του συμβολαίου του για να αποχωρήσει από το Τριφύλλι τότε οφείλουμε να προβληματιζόμαστε…
Σημαντικό: για τον Παναθηναϊκό πρώτο του μέλημα θα ήταν να καταλάβει και να διορθώσει τους λόγους που ο αρχηγός του θέλει να αποχωρήσει, όχι να βρει καλύτερο αντικαταστάτη του…
Και αυτό εφόσον δεν γνωρίζουμε παραπάνω για την ώρα είναι κάτι που δεν μπορούμε να αποδώσουμε ευθύνες ή να κατηγορήσουμε ευθέως κάποιον…Αφορά το εσωτερικό της ομάδας και οφείλει να μείνει εκεί. Στα ενδότερα του συλλόγου…
Ίσως τώρα καταλαβαίνετε τι εννοώ με την λέξη «κανονικότητα». Ή τουλάχιστον πως την αντιλαμβάνομαι εγώ. Ανεξάρτητα ποιότητας μεταγραφών στην off-season, η αλήθεια είναι ότι ο Ολυμπιακός βρίσκεται…χιλιόμετρα μπροστά από τον Παναθηναϊκό σε θέμα κατάστασης της ομάδας. Και γιατί αυτό; Γιατί έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη των φιλάθλων του και δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης για οτιδήποτε γίνεται εσωτερικά και εξωτερικά της ομάδας. Δεν υπάρχει ,ας το πούμε, περιρρέουσα «γκρίνια». Οι «ερυθρόλευκοι» ας το πούμε έχουν μπει σε μια δικια τους…«κανονικότητα».
Το ότι έφυγε ο Παπαπέτρου ,όσο αφορά τον σχεδιασμό της ομάδας, είναι άλλο θέμα. Τονίζω. Το θέμα είναι το γιατί. Το θέμα είναι να βρεθούν οι λόγοι και να λυθούν. Αυτό είναι ένα πρώτο στάδιο της «κανονικότητας»…
Η νέα προσπάθεια που κάνει ο Παναθηναϊκός με την επιστροφή του Δημήτρη Γιαννακόπουλου είναι όντως ένα νέο “βήμα” προς την κανονικότητα. Όχι επειδή αυξάνεται το μπάτζετ, αλλά επειδή ο Παναθηναϊκός πλέον “τρέχει” σαν μία κανονική ομάδα. Με προπονητή και τεχνικό διευθυντή που διαλέγουν το ρόστερ και τις κινήσεις που θα κάνει η ομάδα. Πρόοδος. Aλλά το δύο…χλιαρά χρόνια έχουν αφήσει το…σημάδι τους. Και η δίψα του “πράσινου” φίλαθλου είναι μεγάλη. Άλλο ένα “βάρος” που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι…μπροστάρηδες της νέας προσπάθειας.
Πεδουλάκης και Ράντονιτς, υπό την ισχυρή στέγη του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, κάνουν βήματα προς τα μπροστά. Ως προς την κανονικότητα οδεύουν. Έχουν…κλείσει τα αυτιά τους και προχωράνε κανονικά στον σχεδιασμό της ομάδας. Με πλάνο, με σχέδιο, με μπασκετικό ορθολογισμό και ρεαλισμό. Και ο κόσμος οφείλει να το εμπιστευτεί και να το στηρίξει…
Γουόλτερς και Λι έκλεισαν την γραμμή των playmakers. Από το περσινό…στοίχημα του Κέντρικ Πέρι, ο οποίος κλήθηκε να βγάλει μια σεζόν μόνος του, η ομάδα έχει δυο «κανονικούς» άσσους. Μαζί τους στο «2» θα βρεθούν οι Γκριγκόνις και Άντριους (μόνο σαν παίχτης στοίχημα δεν πρέπει να λογίζεται). Ενδεχομένως και ο Γιώργος Καλαϊτζάκης. Στην front-line προστέθηκε και ο Ντέρικ Ουίλιαμς.
Αγωνιστικά βλέποντας το πράγμα, η φυγή του Ιωάννη Παπαπέτρου είναι σημαντική. Όχι μόνο γιατί είναι το βασικό «3» της ομάδας και ο αρχηγός της, αλλά για το Ελληνικό διαβατήριο που τόσο λείπει από τον Παναθηναϊκό. Βάσει των κανονισμών της Basket League, το Τριφύλλι πρέπει να έχει στην δωδεκάδα του έξι Έλληνες αθλητές. Και αυτήν την στιγμή «πενταδάτος» και σίγουρος είναι μόνο ο Γιώργος Παπαγιάννης (και μελλοντικός αρχηγός παρακαλώ).
Άρα, ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να προβεί σε κινήσεις ενίσχυσης του Ελληνικού κορμού. Φαβορί ο Γιώργος Καλαϊτζάκης, ενώ στην αγορά υπάρχει και ο Κώστας Αντετοκούνμπο. Είδωμεν εν αναμονή των εξελίξεων…
Ορέστης Στυλιανόπουλος
