Ορέστης Στυλιανόπουλος
Όλοι όσοι έχουμε δει Παναθηναϊκό φέτος μπορούμε να δείξουμε τον Ντέγιαν Ράντονιτς ως κύριο υπεύθυνο για αυτό που παρουσιάζουν οι Πράσινοι στο παρκέ, ωστόσο ο Ορέστης Στυλιανόπουλος blog-άρει για… του στραβού το δίκιο, κάνει τον “συνήγορο του διαβόλου” γιατί ποτέ στην ζωή -όσο και αν βολεύει- δεν υπάρχει ένας μόνο φταίχτης…
Ίσως διανύουμε τις τελευταίες μέρες του Μαυροβούνιου τεχνικού στον πράσινο πάγκο. Θέμα Ράντονιτς φυσικά και υπάρχει για τον Παναθηναϊκό, ο οποίος έχει… κάτσει στο κλειστό διετές που υπέγραφε με χαμόγελο το καλοκαίρι, κάτι που δυσκολεύει αρκετά το θέμα της αποζημίωσης του…
Η επομένη της Ισπανικής διαβολοβδομάδας μας μαθαίνει ότι αυτός είναι ο κανόνας, και όχι η εξαίρεση. Και ποιος είναι ο κανόνας; Οι σημαντικές αμυντικές αδυναμίες, τα πολλά αβίαστα λάθη, το μπάσκετ χωρίς πλάνο εξόντωσης, χωρίς στόχευση, χωρίς καν να ζορίσει τον αντίπαλο του ή να τον κάνει να νιώσει λίγο… άβολα στο παρκέ. Ο Ντέγιαν Ράντονιτς έχει καταφέρει (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται) να μην αξιοποιήσει ένα ρόστερ με σημαντική ποιότητα, να «κάψει» μια οικονομική επένδυση από πλευράς Γιαννακόπουλου, ακόμα και να μην παρουσιάσει ΚΑΠΟΙΟ πλάνο στο παρκέ.
Και κάπως έτσι χάθηκε μια ακόμη Ευρωπαϊκή χρόνια για τον εξάκις φορές Πρωταθλητή. Στην διοργάνωση που κάποτε κοίταγε για να μάθει τον αντίπαλο του στο Top-8 ή και το Final-4, τώρα μοιάζει ξένος, κομπάρσος…
Το καλοκαίρι ξοδέψαμε πολύ μελάνι για να γράφουμε πως το πρώτο πράγμα που πρέπει να καίει τον Παναθηναϊκό είναι να βρει Ευρωλιγκάτο προπονητή. Και οι Πράσινοι βρήκαν αυτό που έψαχναν στο πρόσωπο του Ντέγιαν Ράντονιτς. Προερχόταν από την κατάκτηση της Αδριατικής Λίγκας επί της Παρτιζάν του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, μάστερ στους εγχώριους τίτλους, με ξεκάθαρη αμυντική φιλοσοφία, και, και, και… Έλα όμως πως σε λίγο καιρό Παναθηναϊκός και Ντέγιαν Ράντονιτς δεν θα θέλουν να θυμούνται ο ένας τον άλλον. Γιατί πολύ απλά δεν ήταν ο ένας για τον άλλον…
Ο Ντέγιαν Ράντονιτς είναι κακός προπονητής; Σε καμία περίπτωση. Ξέχασε την προπονητική ή πως να χρησιμοποιεί τα τάιμ-άουτ; Αστειότητα. Άρα πρέπει να αναζητήσουμε αλλού τα αιτία…
Για αυτό καλό είναι αφού “αργοπεθαίνει” ο Ράντονιτς για τον Παναθηναϊκό να μιλήσουμε για…
Του στραβού το δίκιο…
Αργύρης Πεδουλάκης, Ντέγιαν Ράντονιτς. Ωχ, καταλάβαμε είπαμε εμείς. Μόνο άμυνα και μπασκετικό ξύλο θα δούμε. Μια πολεμική μηχανή που θα ελέγχει τον (αργό) ρυθμό του παιχνιδιού και θα «καταστρέφει» τον αντίπαλο. Έλα όμως που φτάσαμε αρχές Φλεβάρη και αυτήν την άμυνα εμείς ακόμα δεν την έχουμε δει…
Το φιτ Αργύρης Πεδουλάκης και Ντέγιαν Ράντονιτς, παρόλο που στη θεωρία μοιάζει να έχει κοινή φιλοσοφία, μπασκετικά όμως δεν μπορούσε να βρεθεί ποτέ. Και το συνοθύλευμα που έφτιαξαν το βλέπουμε εμείς στο ΟΑΚΑ και στις οθόνες μας…
Ο Μαυροβούνιος τεχνικός -εάν μπορούμε να κρίνουμε από τις άλλες ομάδες που έχει δουλέψει- ήθελε παίκτες-στρατιωτάκια. 12 «μαχίμια» έτοιμα να βάλουν το κορμί τους στην φωτιά για αυτό που πρεσβεύει ο προπονητής τους. Μια ομάδα που μέσω της σκληρής της άμυνας θα έκανε overachieve… Σε αλλά περιβάλλοντα μπορεί αυτό να είχε κάποια επιτυχία (όπως μπορεί να την ορίζει κάποιος), στον Παναθηναϊκό αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί…
Ο Ράντονιτς θα μπορούσε να ήταν ο προπονητής του Παναθηναϊκού την χρόνια «εσόδων-εξόδων». Όχι, αφού ο Γιαννακόπουλος αποφάσισε να κάνει μια αξιοσημείωτη επένδυση στη τμήμα…
Να τα πούμε και πιο ωμά. Ο Ράντονιτς ήθελε να δουλεύει με 12 Καλαϊτζάκηδες. Με αθλητές δηλαδή που να μπορούν να βάλουν το κορμί τους ακόμα και στον πόλεμο για να κρύψουν την μετριότητα του επιθετικού τους ταλέντου. Έτσι, δούλεψε στον Ερυθρό Αστέρα. Το ίδιο ακριβώς πλάνο ΔΕΝ θα μπορούσε ποτέ να εφαρμοστεί στον Παναθηναϊκό και να φέρει επιτυχίες… Και αυτό «λουζόμαστε» εμείς αυτήν την στιγμή…
Ο Ράντονιτς δεν έχει μάθει να δουλεύει με παίκτες τύπου Μπέικον, ενώ ο Παναθηναϊκός θέλει να χτίσει πάνω στον Μπέικον. Αυτή ειναι η φάση του φετινού Παναθηναϊκού…
Πεδουλάκης και Ράνονιτς, όσο και αν ταιριάζει ο τρόπος που αντιλαμβάνονται το άθλημα, δεν ήθελαν τα ίδια πράγματα. Η “γλώσσα του σώματος” μας δείχνει ότι ο προπονητής των Πρασίνων λογίζει τον Γκουντάιτις σαν βασικό σέντερ των Πρασίνων. Χωρίς να έχει καταφέρει να αξιοποιήσει ούτε στο 50% τον Παπαγιάννη. Θέλει πιο hustle ψηλούς. Αντιλαμβάνεστε για τι πράγμα μιλάμε; Ο προπονητής δεν θέλει τον αρχηγό του… Ο Ράντονιτς θα προτιμούσε τον “παλεύω για την επιβίωση μου” Γουίλιαμς που είχε στην Μπάγερν παρά τον τωρινό. Ο προποντής ήθελε τον Αγραβάνη από το καλοκαίρι. Καταλαβαίνεται που το πάμε. Το ρόστερ θα είχε χτιστεί πολύ διαφορετικά…
Κατανοούμε λοιπόν, πως όσο και αν φταίει για τα «δεινά» του φετινού Τριφυλλιού ο Ντέγιαν Ράντονιτς, τόσο μπορεί να έχει και αυτός αντίλογο πως ο Παναθηναϊκός δεν ήταν το κατάλληλο περιβάλλον για εκείνον. Και όλο αυτό έβγαινε προς τα έξω, με αποκορύφωμα το σήμερα. Η επικοινωνία μεταξύ παικτών και προπονητικού επιτελείου έχει χαθεί παντελώς, και για αυτό δεν φταίνε μόνο τα μέτρια Αγγλικά του Μαυροβούνιου τεχνικού…
Ο προπονητής που θα έρθει στον Παναθηναϊκό, πέρα όλων των άλλων, θα πρέπει να είναι και ισχυρή προσωπικότητα. Θέλω αυτά, για να κάνω αυτά. Καθαρά και εξηγημένα. Έχω το τάδε πλάνο, με τους τάδε παίκτες και με τις τάδες βλέψεις. Με στόχους, με όραμα, με μεθοδολογία. Καλούς προπονητές μπορείς να βρεις χιλιάδες. Καλούς προπονητές που να έχουν τα… καρύδια να επιβάλλουν την φιλοσοφία τους στην ομάδα, λίγους. Και δεν είναι μόνο τα αποτελέσματα, είναι το ΠΛΑΝΟ που θα παρουσιάσει ο τεχνικός. Έναν Γιοβάνοβιτς για το μπάσκετ λοιπόν…
Υ.Γ.: Πρώτη φορά στα χρονικά ομάδα καλεί ταιμ – άουτ και ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ δεν βγάζει κάτι στην επίθεση όταν επιστρέφει. Το χθεσινό με τον Γουόλτερς να κουτουλάει, να δίνει στον Λι και αυτός να μπουμπουνάει από τα 8 μετρά χωρίς λογική ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Αν έχετε κουράγιο και ψάξετε δείτε τον Παναθηναϊκό τι επιθέσεις κάνει μετά από ταιμ – αουτ. Το απόλυτο τίποτα…
Υ.Γ.2: Ασχέτως της εικόνας ο Παναθηναϊκός ορθώς αποφασίζει να διαμαρτυρηθεί για αυτή την διαιτησία που είχε στην Βιτόρια στην Ευρωλίγκα. Άλλο η εικόνα της ομάδας και άλλο η αντιμετώπιση των διαιτητών.
Υ.Γ.3: Όσον αφορά τον Αγραβάνη και τις αντιδράσεις, αφήνοντας στην άκρη τις χαζομάρες που έκανε στον Ολυμπιακό και στον Προμηθέα , η κίνηση αυτή έπρεπε να είχε γίνει από το καλοκαίρι. Καθαρά αγωνιστικά. Επίσης, δεν ξέρω κατά πόσο ο Παναθηναϊκός έχει την δυνατότητα να… σνομπάρει αθλητές διεθνείς με την “επίσημη αγαπημένη”…
Υ.Γ.4: Χρόνια πολλά Τριφυλλάρα μας. Σύλλογος μεγάλος, δεν υπάρχει άλλος…
