
«Ευρωλιγκάτος» ο Τύπος με τις πιθανότητες Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού για πρόκριση στον μεγάλο ευρωπαϊκό τελικό.
Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου…
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – SPORTDAY
Ο ΠΑΟ έφτασε στο Βερολίνο χωρίς άγχος. Σχεδιάστηκε γι’ αυτό από τον Αταμάν το περασμένο καλοκαίρι. Ο Τούρκος παρέλαβε έναν Παναθηναϊκό χωρίς ηθικό κι αρκετά ο μπερδεμένο. Ο Γιαννακόπουλος κατάλαβε πως όταν θες να διακριθείς στην ευρωλίγκα πρέπει να παραδώσεις τα κλειδιά σε κάποιον που τη διοργάνωση τη γνωρίζει και που δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με τις ιδεοληπτικές εμμονές του ελληνικού μπάσκετ στον ΠΑΟ χρειαζόταν ένας νέος αέρας και ο Αταμάν αυτό έφερε… Ο Αταμάν πρέπει να αιφνιδιάσει την Φενέρ παίζοντας καλύτερη άμυνα και να μην έχει τις αδυναμίες στο πικ εν ρολ που είδαμε με τη Μακάμπι. Αν τα «τεσσάρια» (Μήτογλου, Χούαντσο) βρουν πόντους, μπορεί να κερδίσει: αν όχι, πρέπει οι Ναν, Σλούκας, Γκραντ και ίσως ο Βιλντόζα να κάνουν ένα ματς αψεγάδιαστο.
Ο Ολυμπιακός θα ήταν άδικο να μην πάει στο Final 4, όχι γιατί το μπάσκετ που έπαιξε ήταν εξαιρετικό, αλλά για την σχέση που έχει χτίσει ο κόσμος με τον προπονητή της ομάδας. Ο Μπαρτζώκας πορεύεται απολαμβάνοντας μία σπάνια αναγνώριση για προπονητή και μάλιστα Έλληνα. Το να αποθεώνεις έναν προπονητή όταν κερδίζει, είναι εύκολο. Να αποδέχεσαι όμως οποιαδήποτε επιλογή του ακόμα κι αν αυτή στερείται μίας ξεκάθαρης λογικής, δεν είναι καθόλου απλό. Ο κόσμος του Ολυμπιακού δεν γκρίνιαξε ποτέ στον Μπαρτζώκα κι αυτό μέτρησε… Ο ΠΑΟ και ο Ολυμπιακός έχουν κατακτήσει ο καθένας με τον τρόπο τους τον σεβασμό των αντιπάλων τους. Δεν μπορούν να τους αιφνιδιάσουν αφού όλοι τους ξέρουν καλά και για αυτό τους σέβονται. Αλλά μπορούν να κερδίσουν αν φέρουν το πράγμα στα μέτρα τους. Κι αυτό έχει σημασία.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΓΗΣ – LIVE SPORT
Είναι το πέμπτο τους κοινό Φ4. Στα πρώτα τρία συναντήθηκαν στον ημιτελικό: δύο νίκες ο Ολυμπιακός, μία ο Παναθηναϊκός. Μόνο οι πράσινοι πήραν την κούπα μετά από αυτές τις μάχες, κατά σύμπτωση ήταν και τότε στο Βερολίνο, το 2009. Το 2012 δεν συναντήθηκαν στον ημιτελικό οι «αιώνιοι», είχαμε στον τελικό το έπος του Ολυμπιακού με την μεγάλη επιστροφή και τον θρίαμβο επί της ΤΣΣΚΑ. Θεωρητικά, είναι ευλογία το γεγονός ότι δεν θα τσακιστούν μεταξύ τους απόψε στον ημιτελικό, καθώς θα κατανάλωναν τόση ενέργεια, σωματική και πνευματική, που θα ήταν πολύ δύσκολο να επανέλθουν σε 48 ώρες στον τελικό. Πρακτικά όμως, θα φανεί στο παρκέ κατά πόσο μπορούν να ξεπεράσουν Φενέρ και Ρέαλ, ώστε να προκριθούν σε έναν τελικό όπου θα υποκλιθεί η ιστορία. Είναι το μοναδικό που δεν έχουμε ζήσει…
Η Φενέρ δεν είναι ανυπέρβλητο εμπόδιο για τον Εξάστερο. Εκτιμώ μάλιστα ότι ήταν… εξαιρετικό κίνητρο για τον Αταμάν τα καφριλίκια λίγων οπαδών της το βράδυ της Τετάρτης εναντίον του. Και όταν δίνεις στον Αταμάν έξτρα κίνητρο, το βρίσκεις μπροστά σου… Ο Ολυμπιακός μπορεί να ηττήθηκε πέρσι στον τελικό από την Ρεάλ, όμως την είχε για 39 λεπτά. Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα είναι φτιαγμένη από ατσάλι και όπως έδειξε κόντρα στην Μπαρτσελόνα, δεν μασάει ούτε από έδρες ούτε από ονόματα.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ – ΤΑ ΝΕΑ
Ας αφήσουμε κατά μέρος το αυτονόητο. Ναι, έχουν τη δυνατότητα να παίξουν τελικό οι ΠΑΟ και Ολυμπιακός, να δούμε δηλαδή την Κυριακή μία κλασική μονομαχία με γαλανόλευκο χρώμα. Και μέχρι τότε; Οι αποψινοί δύο ημιτελικοί φαντάζουν ως οι απόλυτα ισορροπημένοι και υτή τη φορά δεν υπάρχει το ξεκάθαρο φαβορί στη διοργάνωση Για να ειπωθεί η πραγματικότητα, απουσιάζει η ομάδα που οι ειδικοί του μπάσκετ συνήθως δίνουν ένα 40% για την κατάκτηση του τροπαίου…
Να μείνουμε όμως στο πρώτο ζευγάρι: στον Παναθηναϊκό και στη Φενέρ. Ίσως γιατί έχει παραπάνω θέματα συζήτησης που ανοίγουν ύστερα και από όσα έγιναν το βράδυ της Τετάρτης με το “πέσιμο” των Τούρκων οπαδών στον Αταμάν. Η αντίδραση του κόουτς του Τριφυλλιού, το πώς θα αντιμετωπίσει από τον πάγο την όλη κατάσταση και η εν γένει συμπεριφορά έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Όπως ασφαλώς και θα εστιάσει η κάμερα στον Γιασικεβίτσιους. Έναν άνθρωπο που δηλώνει “με ελληνική νοοτροπία”, αγαπά την πατρίδα μας ένεκα της Ελληνίδας συζύγου αλλά και των όσων πέρασε στα μέρη μας, ενώ δεν μπορεί να ξεχάσει κάποιος πως αποτελεί διαχρονικά ένα από τ σπουδαία “πράσινα” τοτέμ. Δεν είναι ελκυστικό αυτό το συναπάντημα;
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ – ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
O Παναθηναϊκός έχει σαφώς τη δίψα που έχει ένας οργανισμός απών από το φάιναλ φορ για μια δωδεκαετία, ενώ τα προηγούμενα χρόνια είχε μάθει να είναι εκεί και να κερδίζει. Η λαχτάρα όλων των «πράσινων» σε κάθε επίπεδο για το έβδομο αστέρι που υποσχέθηκε ο Αταμάν δεν μπορεί να κρυφτεί, από τη στιγμή μάλιστα που ο Παναθηναϊκός κατάφερε μέσα σε αυτήν τη σεζόν να κάνει διαρκώς βήματα προόδου όσο ο προπονητής και το νέο ρόστερ μάθαιναν ο ένας τον άλλον και προσαρμόζονταν καλύτερα στις υψηλές απαιτήσεις.
Ο Ολυμπιακός έχει μάθει να φτάνει στο φάιναλ φορ στη θητεία Μπαρτζώκα και το καταφέρνει με κάθε τρόπο. Με προβλήματα, με απουσίες, με επιστροφές, με συνέπεια. Το πετυχαίνει γιατί όντως είναι μία ομάδα που ξέρει να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις, να βάζει το μπάσκετ και τους «νόμους» του πάνω από οτιδήποτε άλλο και να καταθέτει ψυχή όταν το ταλέντο από μόνο του δεν αρκεί για να φέρει νίκες. Η ατυχία που είχε ο Ολυμπιακός στις δύο τελευταίες διοργανώσεις μοιάζει απίθανο να εμφανιστεί και στο Βερολίνο, όμως το μείζον θέμα είναι απόψε να μπορέσει η πειραϊκή ομάδα να έχει τον έλεγχο του ημιτελικού. Ει δυνατόν να αιφνιδιάσει τη Ρεάλ, σίγουρα να μην αιφνιδιαστεί αυτός και βρεθεί να κυνηγά διαφορές. Αυτές που καταφέρνει συνήθως να εξαφανίζει, αλλά όχι πάντα.





