ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ!!!
Το παιχνίδι με τη Γερμανία χάθηκε, όμως η παρουσία της Εθνικής μόνο περηφάνεια μπορεί να μας γεμίσει. Η Εθνική ήταν καταπληκτική στην άμυνα, είχε συνοχή και ψυχισμό νίκης. Τα τουρνουά είναι δύσκολα γιατί παίζεις συνεχόμενους αγώνες, πρέπει να φορμαριστείς μέσα στο τουρνουά και ένα κακό δεκάλεπτο μπορεί να αποβεί μοιραίο. Η Γερμανία αφού δε μπόρεσε να ανοίξει το παιχνίδι στην επίθεση, έβαλε τον Bonga στη μπάλα, ψήλωσε την τριάδα των guards και μας έπνιξε στην άμυνα. Έχω γνωρίσει από κοντά πώς προπονούνται και τί αθλητές είναι οι αδελφοί Wagner σε Ορλάντο και Wizards και έχουν το σεβασμό όλου του NBA.
Η Εθνική έκανε το καλύτερό της. Ίσως πράγματα που μπορούν να βελτιωθούν, είναι παιχνίδια κίνησης απέναντι σε πεντάδες χωρίς τον Schroder, καλύτερη αντιμετώπιση των side screens, ίσως η χρήση και εναλλαγή zone -multiple defences. Oλα αυτά είναι πράματα που χτίζονται και θέλουν χρόνο. Ας μείνουμε στην μεγάλη εικόνα. Ομάδα γυμνασμένη, δομημένη, με ιδέες και κυρίως συνοχή.ΜΠΡΑΒΟ!
Όμως εδώ, τώρα που τελείωσε για εμάς το τουρνουά, αρχίζουν τα σημαντικά. Η κωδικοποίηση των τάσεων του τουρνουά, οι αδυναμίες, τα λάθη, τα δυνατά σημεία μας που πρέπει να εξελιχθούν, οργανωτικά θέματα, δομικά θέματα και άλλα.
Δεν θα μπω στη διαδικασία ανάλυσης, γιατί μια τέτοια συζήτηση είναι μια άκρως σοβαρή διαδικασία. Ταξιδεύοντας όμως πολύ στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τη δομή και σκέψη της Ισπανίας, θα πω πως τα δομικά θέματα ,η updated τεχνογνωσία, η ενασχόληση με την Εθνική και τους αθλητές της για δώδεκα μήνες, μα κυρίως η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ είναι συστατικά της επιτυχίας.
Τρανά παραδείγματα, η Γερμανία, η Γαλλία, ο Καναδάς, η Αυστραλία, το Σουδάν. Ερωτήματα για προβληματισμό είναι γιατί δε στέλνουμε αθλητές μας στο NBA, η απαξίωση του ρόλου του προπονητή, οι απαρχαιωμένες υποδομές, η έλλειψη σύνδεσης σχολείου-αθλητισμού, η παντελής τοποθέτηση πνευματικής γυμναστικής και κοινωνικής ανάπτυξης νέων αθλητών, η αξιοκρατία. Για κάποιους που ζουν στο μικρόκοσμό τους, αυτά είναι ψιλά γράμματα. Το basketball είναι ένα παγκόσμιο κίνημα με εκρηκτική εξέλιξη, βασισμένη σε επιστημονική δομή. Για κάποιους που θέλουμε την Ελλάδα ψηλά και στο μπάσκετ και στη νεολαία και την πνευματικότητα, αυτή είναι η ουσία.
Αυτά περιμένω από τον ακέραιο και εξαιρετικό coach Σπανούλη. Γιατί αυτός με το εκτόπισμά του μπορεί να προχωρήσει τέτοια πράγματα. Τέτοια του έμαθαν οι Γιαννάκης, Ομπράντοβιτς και Ίβκοβιτς. Έτσι προχώρησε και έτσι έγινε πνευματικά και αθλητικά δυνατός.
Υ.Σ.: Συλληπητήρια στην οικογένεια του Χρήστου ΜΠΛΑΤΣΙΩΤΗ.Φτωχότερο το Basketball της Βέροιας.
*Ο κόουτς Δημήτρης Γαλάνης έχει κοουτσάρει σε 4 χώρες (Ελλάδα, Ρωσία, Βουλγαρία και Κίνα) σε όλα τα επίπεδα στην Ελλάδα (Α1, Α2 κτλ)., Eurocup στην Ευρώπη. Διδάσκει στις σχολές προπονητών του ΣΕΠΚ και σε διάφορα Clinics.
