Η 28 η Απριλίου 1993 είναι μια ημέρα που κανείς μας δεν θέλει να θυμάται! Ταυτόχρονα όμως είναι και μια ημέρα μνήμης για τον δικό μας Μπόμπαν, τον αλησμόνητο κι αγαπημένο.
Μπόμπαν σε αγαπάμε ποτέ δεν σε ξεχνάμε, βέβαια.
Ήταν το 32 ο λεπτό της αναμέτρησης με τον Παναθηναϊκό στη Νέα Σμύρνη, Η πίεση έντονη. Ο αγώνας στην κόψη του ξυραφιού. Ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, χρεώνεται με επιθετικό φάουλ, που ήταν και το 5ο του και θα αποχωρούσε από την αναμέτρηση. Δεν άντεξε… Πήρε φόρα και με δύναμη χτύπησε το κεφάλι του στην μπασκέτα.
Σωριάστηκε στο έδαφος. Το παρκέ γέμισε αίματα, όπως και η φανέλα του με το «8». Το
γήπεδο «πάγωσε» αλλά αρχικά κανείς δεν μπορούσε να αντιληφθεί τη σοβαρότητα. Εκτός από τον γιατρό μας, τον Γιώργο Κατσιφαράκη ο οποίος αμέσως έσπευσε κοντά του και άκουσε τον Μπόμπαν να λέει: «Δεν αισθάνομαι τα πόδια μου»!
Διακομίζεται άμεσα στο νοσοκομείο. Η διάγνωση είναι σοκαριστική: «Συντριπτικό κάταγμα
στον 6ο αυχενικό σπόνδυλο, από τα χειρότερα που είχαν δει οι γιατροί. Ατελής τετραπληγία, από απροσδιόριστης έκτασης βλάβη στον νωτιαίο μυελό.»!
Δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε… Ο προθάλαμος γεμίζει κόσμο. Και κάμερες φυσικά. Το δράμα είναι ανείπωτο.
Καρδιογράφημα, νάρκωση, ξύρισμα, χειρουργείο. Τη δεύτερη, δραματική νύχτα μετά τον
αυτοτραυματισμό του. Τα ευρήματα ήταν ενθαρρυντικά. Κατορθώθηκε σταθεροποίηση του
κατάγματος, πλήρης αποσυμπίεση του μυελού και των μηνίγγων, αναστολή της επίμονης
αιμορραγίας.
«Οι επόμενες έξι ημέρες θα είναι κρίσιμες, αλλά θέλουμε να πιστεύουμε ότι η πρώτη μάχη
κερδήθηκε», ανακοίνωσαν οι γιατροί, κατάκοποι αλλά ανακουφισμένοι και με την ψυχή ζεστή, στις 3.30 τα ξημερώματα της 30ής Απριλίου.
Ο Μπόμπαν παλεύει για κάτι που φαίνεται ακατόρθωτο. Δεν τα παρατάει ποτέ, Ζητά συνέχεια τον τρίχρονο γιό του, Βλάντο. Είναι σίγουρος ότι θα νικήσει. Νικητής άλλωστε, ήταν πάντοτε.
Οι γιατροί βγάζουν σταδιακά μια συγκρατημένη αισιοδοξία που περισσότερο έχει να κάνει με τον δυνατό χαρακτήρα και το πείσμα του Μπόμπαν! Η νοσηλεία είναι μακροχρόνια αλλά ο ίδιος δεν χάνει τη δύναμή του. Ακόμα και τα σωληνάκια της τραχειοστομίας είχε αποπειραθεί να τραβήξει.
Τελικά αποφασίζεται να συνεχιστεί η αποθεραπεία του στο Στόουκ Μάντεβιλ στην Αγγλία. Και περίπου ένα χρόνο μετά την δύσκολη εκείνη βραδιά, ο Μπόμπαν επιστρέφει στην Ελλάδα. Στο Ανατολικό Αεροδρόμιο γίνεται χαμός από κόσμο.
Εκείνος, από το αμαξίδιο σηκώνει ψηλά τη γροθιά.
Ο Μπόμπαν πάλεψε. Πέρασε τα επόμενα 13 χρόνια της ζωής του στο αμαξίδιο μέχρι που
κόπηκε τόσο πρόωρα το νήμα της ζωής του από ανακοπή καρδιάς, στις 28 Ιουνίου 2006, σε ηλικία 43 ετών.
Η μεγάλη του καρδιά δεν άντεξε.
Ο Μπόμπαν δεν συμβιβάστηκε ποτέ
Ήταν πάντοτε ένας ασυμβίβαστος τύπος. Δεν φοβόταν τίποτα και δεν «κόλωνε» πουθενά.
Ταλέντο αστείρευτο. Μυαλό απεριόριστο.
«Ο Μπόμπαν ήταν ένας πανέξυπνος παίκτης και άνθρωπος. Γνώριζε τρεις ξένες γλώσσες και είχε τεράστια αγάπη για τα μαθηματικά. Είχε επίσης φοβερή αντίληψη μέσα στο γήπεδο. Να φανταστείτε ακόμα και όταν ήταν μικρός σε ηλικία, τον άκουγαν προσεκτικά οι μεγαλύτεροι. Είχε έντονη προσωπικότητα. Ήταν θαρραλέος και γεννημένος νικητής, ποτέ δεν δεχόταν την ήττα και γι’ αυτό είχε ηγετικά χαρακτηριστικά».
Αυτά είχε δηλώσει ο συμπαίκτης του στον Ερυθρό Αστέρα, Σλόμπονταν Νίκολιτς.
Ο «Guza» όπως ήταν το ψευδώνυμό του εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής του Ερυθρού
Αστέρα σε ηλικία 7 ετών (γεννήθηκε στις 15/12/1963). Σύντομα έγινε αρχηγός του Ερυθρού Αστέρα, σε νεαρή ηλικία και οδήγησε την ομάδα του σε τρεις τελικούς πρωταθλήματος και τρεις τελικούς Κυπέλλου.
Το τότε πρωτάθλημα της Ενωμένης Γιουγκοσλαβίας ήταν σαν το… ΝΒΑ! Με Τσιμπόνα,
Γιουγκπλάστικα, Παρτιζάν και δε συμμαζεύεται!
Ο Μπόμπαν στον ΠΑΝΙΩΝΙΟ
Το καλοκαίρι του 1992 ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ φέρνει τον Μπόμπαν Γιάνκοβιτς στην Ελλάδα. Μαζί με τον Πι Τζέι Μπράουν συγκροτούν ένα από τα καλύτερα δίδυμα ξένων που έχουμε δει ποτέ!
Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ παίρνει ένα μεγάλο διπλό (95-87) στην έδρα της πανίσχυρης Ρόμα με τον
Μπόμπαν να πετυχαίνει 41 πόντους! «Είναι ο Σέρβος Λάρι Μπερντ» έγραψαν τότε τα ιταλικά Μέσα! «Είμαι απλά μια… χήνα που έμαθε μπάσκετ στο Βελιγράδι» είχε απαντήσει
χιουμοριστικά ο Μπόμπαν καθώς «Guza» στα σέρβικα είναι η χήνα.
«Δεν έχω προπονήσει ποτέ πιο έξυπνο παίκτη» είχε πει ο Βλάντο Τζούροβιτς. «Όταν ο
Γιάνκοβιτς είναι στην καλή του μέρα, τότε το άθλημα δεν λέγεται μπάσκετ αλλά οι εμπνεύσεις του Μπόμπαν» είχε υπερθεματίσει ο Πι Τζέι Μπράουν.
Εκεινη τη σεζόν ο Γιάνκοβιτς ήταν τρίτος σκόρερ του Κυπέλλου Κόρατς πίσω από τον
Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς και τον Τζο Αρλάουκας.
Η φανέλα με το 8
Πλέον αποτελεί σύμβολο… Η φανέλα με το «8» που φορούσε ο Μπόμπαν έχει αποσυρθεί κιανήκει για πάντα σ’ εκείνον και στην αιωνιότητα. Και σε κάθε αγώνα οι ιαχές «Μπόμπαν-
Μπόμπαν» θυμίζουν σε όλους ότι ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΜΕ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΝ
ΞΕΧΝΑΜΕ.
