Η ανακοίνωση της ομάδας του Παγκρατίου: Με απέραντη θλίψη είμαστε υποχρεωμένοι να ανακοινώσουμε τον θάνατο του Αλέκου Κοντοβουνήσιου του “ζογκλέρ” του ελληνικού μπάσκετ και αρχηγού επί σειρά ετών της Εθνικής μας ομάδας.
Ποιος αποχαιρετισμός άραγε είναι αρκετός για να αποδώσει τα αρμόζοντα σε αυτόν τον σπουδαίο αθλητή , τον βέρο Παγκρατιώτη που τίμησε με εμφατικό τρόπο και σε κορυφαίο επίπεδο την φανέλα σχεδόν όλων των αγωνιστικών τμημάτων του ΑΟ Παγκρατίου.
Από πολύ μικρή ηλικία όταν τον ανακάλυψε ο θρυλικός Νότης Μαστρογιάννης , με το αλάνθαστο αισθητήριο που διέθετε , στις αλάνες της εποχής ο Αλέκος στελέχωσε τις ομάδες basket , volley , στίβου και ποδοσφαίρου του ΑΟΠ προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες.
Ήταν ο πρώτος πολύ μεγάλος μπασκετμπολίστας που έβγαλε ο σύλλογος και αληθινός μέντορας των νεότερων παικτών που μαζί δημιούργησαν την θρυλική ομάδα μπάσκετ στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Οι παλαιότεροι είχαν να λένε για έναν παίκτη με μοναδικές ικανότητες χειρισμού της μπάλας αστείρευτη φαντασία και μεγάλη αποτελεσματικότητα. Το προσωνύμιο ζογκλέρ τον ακολουθούσε πλέον σε κάθε βήμα του και οι μεγάλες του ικανότητες γρήγορα τον οδήγησαν στην εθνική ομάδα μπάσκετ στην οποία διετέλεσε αρχηγός επι σειρά ετών. Παράλληλα είχε σημαντικό αριθμό συμμετοχών και στην εθνική ομάδα volley και ήταν μέλος της στον πρώτο διεθνή αγώνα που έδωσε τον Μάϊο του 1957 με αντίπαλο την Εθνική Ρουμανίας στο γηπεδο του Πανελληνίου.
Μετά το τέλος της αθλητικής του σταδιοδρομίας σε ηλικία 37 ετών πρόσφερε τις πολύτιμες γνώσεις του ως προπονητής πλέον τόσο στην ομάδα ανδρών όσο και στα αναπτυξιακά τμήματα του Παγκρατίου.
Παρά το πέρασμα των ετών και τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε ποτέ δεν σταμάτησε να ενδιαφέρεται για το Παγκράτι , την μεγάλη του αγάπη.
Μία αγάπη τόσο σημαντική που ο Αλέκος ζήτησε να αποτεφρωθεί φορώντας την κοκκινόμαυρη φανέλα του Αθλητικού Ομίλου Παγκρατίου ή καλύτερα της Ένωσης Παγκρατίου όπως ονομάζονταν στα δικά του χρόνια.
Αλέκο , αγαπημένε μας “μάστορα” όπως σου άρεσε να μας αποκαλείς σε ευχαριστούμε που σήκωσες πολύ ψηλά και σε δύσκολες εποχές το λάβαρο του Παγκρατίου.
Τα θερμά συλλυπητήριά μας στα παιδιά του Νίκη και Κωνσταντίνο.
