Ο Παναθηναϊκός του πρώτου ημιχρόνου στο Παρίσι ήταν αυτός που με βάση το ρόστερ του θα πρέπει να παρουσιάζεται σε κάθε αγώνα.
Αφήνουμε στην άκρη αν αντίπαλος ήταν η Παρί, οι Μπόστον Σέλτικς, η οποιοσδήποτε αντίπαλος.
-Η Μπάλα κυκλοφόρησε απίστευτα καλά. Γρήγορη μεταφορά της, έξτρα πάσες και εκτέλεση. ανιδιοτέλεια στην επίθεση.
-Ο Ναν άφησε το παιχνίδι να έρθει σε αυτόν. Δεν εκβίασε καταστάσεις, δεν κράτησε πολύ ώρα την μπάλα στα χέρια του και τελείωσε το ματς με 20 πόντους, χωρίς να εκτελέσει μια βολή και με πολυ καλά στατιστικά.
-Οι γκαρντ του Παναθηναϊκού διατήρησαν τον έλεγχο της αναμέτρησης, μετά τα pick and roll βρήκαν τις λύσεις με split out και πάσα έξω η κόντρα πάσες στην αδύνατη πλευρά.
-Για όσους δεν βλέπουν ΝΒΑ τα τελευταία χρόνια γνώριζαν ότι ο Φαριντ ήταν μια αξιοσέβαστη περίπτωση παίκτη για μια 10ετια με την φανέλα των Ντένβερ Νάγκετς. Το πρόβλημα με αυτους τους παίκτες (ο Φαριντ δεν ήρθε βέβαια απο εκει αλλά απο την Ταιβαν) είναι να διαπιστώσεις αν έχουν κίνητρο και θέληση να δείξουν πράγματα. Έδειξε ότι τα έχει. Απλά καλό είναι να κρατηθούν χαμηλοί τόνοι. Είναι καλός παίκτης αλλά δεν σημαίνει οτι θα πάει να περάσει πάνω απο τον Ταβάρες την Πέμπτη.
– Ο Μήτογλου έκανε το καλύτερο του ίσως παιχνίδι με την φανέλα του Παναθηναϊκού. 17 πόντους χωρίς να χάσει σουτ και 28 στο σύστημα αξιολόγησης. Η προσθήκη του Φαριντ τον έκανε να παίξει πιο ελεύθερα. Ότι δεν είναι όλο το βάρος επάνω του.
Οσον αφορά τον Σορτς και την απόδοση του: Μια απο τις κορυφαίες ταινίες όλων των εποχών όσον αφορά το μπάσκετ και τον αθλητισμό γενικά είναι το Glory Road που αφηγείται την αληθινή ιστορία του κολλεγίου του Τέξας Ελ Πασό που ο προπονητής (Ντον Χάσκινς λευκός) του αποφάσισε στον τελικό με το Κεντάκι να αγωνιστεί μόνο με μαύρους αθλητές εναντιον λευκών και στην ουσία να διαλύσει τα στερεότυπα για τους μαύρους αθλητές στην Αμερική. Στην αρχή της ταινίας έχει θέματα με τον τρόπο παιχνιδιού του μεγάλου αστέρα της ομάδας Μπομπι Τζο Χιλ. Σε έναν αγώνα που η ομάδα έχανε σε ενα ταιμ αουτ ο Χιλ παρακαλάει τον προπονητή του να τον αφήσει να παίξει το παιχνίδι του και ο Χάσκινς απαντάει: ΟΚ! play your game and my game! Αυτό ακριβώς έκανε ο Σορτς. Έπαιξε με την λογική Αταμάν αλλά με το δικό του στυλ. Μακάρι να συνεχίσει έτσι. Ειδικά αν έχει παίκτη σαν τον Φαριντ να κάνει αυτά τα σκριν.
Υ.Γ. Ο Σλούκας λέει ο πρώτος που φτάνει τα 10.000 χιλιάδες λεπτά στην Ευρωλίγκα και πρώτος Έλληνας παίκτης στα τρίποντα. Για αναπληρωματικός…καλά τα επιτεύγματα.
Υ.Γ. Πολύ σημαντικό, κομβικής σημασίας ότι η μπάλα δεν έμεινε στα χέρια ενός παίκτη και οι υπόλοιποι να κοιτάνε. Ενεπλάκησαν όλοι στην επίθεση και το αποτέλεσμα ήταν αυτό που ήταν.
Μιχάλης Σταμουλάκης
