Η ψυχή του αρχηγού Γιώργου Πρίντεζη και η λίρα εκατό του φετινού Ολυμπιακού Τόμας Ουόκαπ έκαναν μαζί με τους υπόλοιπους το πρώτο από τα τρία βήματα που χρειάζονται για να φτάσει ο Ολυμπιακός στο final4 του βελιγραδίου.
Οταν ο αρχηγός της ομάδας, μπαρουτοκαπνισένος σε αυτά τα ματς έχοντας παίξει 35 αγώνες πλει-οφ στη καριέρα του μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο και κάνει αυτή την εμφάνιση , τότε δύσκολα να μην ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι. Ο Γιώργος Πρίντεζης στη χθεσινοβραδινή μάχη δεν έχασε σουτ από αυτά που επιχείρησε έχοντας για συνοδοιπόρο τον Τόμας Ουόκαπ ο οποίος είχε δηλώσει 2 ημέρες πριν το παιχνίδι με τη Μονακό πως είναι έτοιμος για τον Μάικ Τζέιμς , και μάλλον το εννοόυσε. Ο Αμερικάνος γκαρντ δεν άφησε τον έταιρο Αμερικάνο να πάρει ανάσα και είχε ως μοναδικό στόχο να του χαλάσει τη βραδιά και να τον κάνει να νιώσει άβολα. Το νευρικό ξεκίνημα μπορεί να θεωρηθεί και λογικό για μια ομάδα που παίζει σε ασφυκτικά γεμάτο γήπεδο και έχει ως μοναδικό στόχο τη νίκη καθώς ένα διπλό της Μονακό θα άλλαζε άρδην τα δεδομένα της σειράς. Στο κάτω κάτω αν μπορούσε η Μονακό ας έπαιρνε διαφορά στη πρώτη περίοδο που ο Ολυμπιακός είχε να σκοράρει μέχρι και 6:48 και εν τέλει σκόραρε μόλις 8 πόντους. Ο Ολυμπιακός όμως, ξέρει να παίζει άμυνα ακόμα και όταν κάτι δεν πηγαίνει καλά στην επίθεση ακόμα και όταν δεν υπάρχουν οι σωστές αποφάσεις στο μπροστινό μέρος του παρκέ και αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα όπλα του στη ξέφρενη πορεία που διανύει φέτος.
Αξίζει να αναφερθεί , πως η Μονακό έκανε αρνητικό ρεκόρ σε πόντους μιας και οι 54 πόντοι που σκόραρε στο ΣΕΦ είναι η χειρότερη της συγκομιδή φέτος. Μη ξεχνάμε πόσο ψηλά είναι στην επιθετική λίστα η Γαλλική ομάδα στην Ευρωλίγκα οπότε είναι εύκολα κατανοητό πόσο μεγάλο κατόρθωμα είναι να κρατήσεις αυτούς τους παίχτες στους 54 πόντους. Αυτό είναι αποτέλεσμα της σκληρής άμυνας που έπαιξε ο Ολυμπιακός με στυλοβάτες…. όλους. Πραγματικά δεν θυμάμαι κάποιον από τους παίχτες του Ολυμπιακού να υστερεί σε αμυντικά καθήκοντα για πάνω από μια φάση. Η άμυνα ήταν σεμιναριακού επιπέδου και εδώ παίρνει τα εύσημα φυσικά και ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Ο Ολυμπιακός έπαιξε στο ΣΕΦ όπως παίζει όλη τη χρονιά. Ομαδικά, παίρνοντας δύναμη από το κόσμο του στις δύσκολες στιγμές που παρουσιάζονται και έχοντας ως μοναδικό στόχο έναν. Την επιστροφή του μετά από 5 χρόνια σε Final4.
Δεν γίνεται να μη γίνει ξεχωριστή αναφορά και στον θρύλο Βασίλη Σπανούλη. Θρύλος ήταν και πριν τη χθεσινή βράβευση αλλά πλέον είναι και επίσημα μέσα στους Euroleague Legends παιρνόντας στο πάνθεον της διοργάνωσης.
ΥΓ: Με τέτοιο «κολασμένο» ΣΕΦ ο Ολυμπιακός αν κάνει τα πράγματα που έκανε τη Μ. Τετάρτη και πάλι , πολύ δύσκολα θα μπει σε μπελάδες στο Game 2 της σειράς και πιθανότα θα τελείωσει τη σειρά στο Μονακό στο Game 3 ή στο Game 4. Το μόνο που έχει να φοβηθθεί είναι ο ίδιος του ο εαυτός.
ΥΓ2: Όταν τα δύο μεγαλύτερά σου επιθετικά όπλα ο Βεζένκοφ και ο Ντόρσει είναι σε κακή βραδιά επιθετικά και η ομάδα κερδίζει για 17 πόντους τότε κάτι σίγουρα δουλεύει καλά στον οργανισμό Ολυμπιακός.
Κώστας Κατσούλας
