Ορέστης Στυλιανόπουλος
Η ιστορία ποτέ δεν επαναλαμβάνεται, παρά μόνο ως φάρσα ή κωμωδία. Κάτι τέτοιο μπορεί να εξηγήσει την φετινή σεζόν του Παναθηναϊκού, που το… κωμικοτραγικό φινάλε της θα μπορούσε να περιλάμβανε μια «συγγνώμη» στον Ράντονιτς. Ο Ορέστης Στυλιανόπουλος blog-άρει…
Η ομάδα του Χρήστου Σερέλη προετοιμάζεται για το Game 5 με το Περιστέρι, όπως πέρυσι ετοιμαζόταν η αντίστοιχη του Γιώργου Βόβορα για το Game 5 με την Λάρισα. Το τρομερό σύνολο που έχει φτιάξει ο Βασίλης Σπανούλης ενδεχομένως να έχει το ίδιο τέλος με το αντίστοιχο του Φώτη Τακιανού ωστόσο -όπως και πέρυσι- εκείνοι είναι αυτοί που θα… σήκωναν τον θεατή από την θέση του για να χειροκροτήσει. Βέβαια, μην το έχετε τόσο απίθανο να δούμε το Περιστέρι στους τελικούς…Πολύ πιο πιθανόν είναι από πέρυσι.
Το Τριφύλλι του σήμερα βρίσκει πολλές ομοιότητες με το Τριφύλλι του χθες, μόνο που τα δυο… Τριφύλλια ξεκίνησαν με πολύ διαφορετικές βάσεις. Ο Παναθηναϊκός των «εσόδων-εξόδων» είχε ως… σλόγκαν: «πάμε να κάνουμε μια τίμια Παναθηναϊκή προσπάθεια» ενώ το φετινό χτίστηκε επικοινωνόντας «κανονικότητα». Η μόνη «κανονικότητα» που είδαμε είναι ως προς τα χρήματα που ξοδεύτηκαν από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Καθώς κακά τα ψέματα έφυγαν πολλά. Κυριολεκτικά πετάχθηκαν.
Τα χρήματα που ξόδεψε ο Παναθηναϊκός δεν του έφεραν ούτε επιτυχίες, ούτε «καλό όνομα στην αγορά», ούτε μια καλή βάση για του χρόνου, ούτε καν μια νίκη επί του αιώνιου αντιπάλου! Και το σημαντικότερο. Όπως ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έμαθε με τον «hard way», τα χρήματα δεν εγγυώνται την υγεία συνολικά στον οργανισμό.
To recap της φετινής χρονιάς είναι πραγματικά αλλόκοτο. Και η πραγματική δικαιοσύνη είναι αυτό που παίρνει ο Παναθηναϊκός στο παρκέ. Από την έλευση των Πεδουλάκη και Ράντονιτς, οι οποίοι ανέλαβαν και ευθύνονται εξ’ ολοκλήρου για το χτίσιμο του ρόστερ, μέχρι και το σήμερα που ο Παναθηναϊκός αγωνίζεται με 5 ξένους εξαιτίας της απομάκρυνσης του Μπέικον, έχουν περάσει πολλά. Μοναδικός φταίχτης δεν υπάρχει. Ωστόσο όλα αυτά ένας τα… απολαμβάνει. Ο κόσμος του Εξάστερου που έχει απηυδήσει να βλέπει το καμάρι του συλλόγου κομπάρσο, αντί για πρωταγωνιστή.
Και επειδή αρχίσαμε… ιστορικά, ας συνεχίσουμε έτσι. Λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει. Είναι ενδιαφέρον να δούμε λίγο τι… περάσαμε την φετινή σεζόν.
Ο Πεδουλάκης, λοιπον, ήταν ο εκλεκτός του Δημήτρη Γιαννακόπουλου για να διαλέξει τον τεχνικό της επόμενης ημέρας των Πράσινων και αυτός καταλήγει στον προπονητικό «κλώνο» του, Ντέγιαν Ράντονιτς. Ο «Άρτζι» είναι σίγουρος για τον εαυτό του και τον… προπονητικό εαυτό του και «δένει» τον Ράντονιτς με κλειστο διετές συμβόλαιο. Παρένθεση. «Γάτα» ο Ραζνάτοβιτς για τον πελάτη του. Επαγγελματικά, χειρίστηκε την υπόθεση υποδειγματικά. Στο «κουφάρι» του ΠΑΟ βέβαια, αλλά λέμε τώρα. Κλείνει η παρένθεση. Μαζί οι δυο χτίζουν ένα ρόστερ με σαφείς αδυναμίες και θόλο πλάνο.
Ο Παναθηναϊκός μπορεί ακόμα να μετανιώνει που δεν έδωσε τα χρήματα που ήθελε ο Καλάθης, έτσι ώστε να χτιστεί γύρω του η ομάδα (λύνοντας και το θέμα των Ελλήνων) αντί του ταλαιπωρημένου Γουόλτερς, μπορεί να μετανιώνει που έχασε τόσο εύκολα τους Παπαπέτρου και Κασελάκη, μπορεί να μετανιώνει που δεν πίστεψε εξαρχής του Μωραΐτη αντί του Μποχωρίδη, μπορεί να μετανιώνει για τον Αγραβάνη, μπορεί να μετανιώνει που δεν έδωσε μια «δεύτερη ευκαιρία» στον Άντριους (ο οποίος συνεχίζει πολύ καλά την σεζόν στην Μπούρσασπορ), μπορεί να μετανιώνει που δεν πίστεψε στον Μαντζούκα, μπορεί να μετανιώνει για πολλά… Ωστόσο, για αυτό που πρέπει πρώτα από όλα να μετανιώνει ο Παναθηναϊκός είναι που βρήκε έναν κανονικό προπονητή και δεν στήριξε το πλάνο που εκείνος ήθελε. Και αυτό μπορεί μακροπρόθεσμα να του βγει σε καλό, αφού κάηκε ο «λίγος» Ράντονιτς, υπάρχουν όμως περιθώρια να «καεί» και ο Αταμάν;
Δεν γνωρίζω εάν έφταιξε το μοντέλο-τεχνικού διευθυντή στον Παναθηναϊκό. Προσωπικά είμαι της άποψης πως στην περιορισμένη αγορά του Ευρωπαϊκού μπάσκετ ο προπονητής πρέπει να διαλέγει τους παίκτες που θα προπονεί. Το μοντέλο του «προπονητής-τεχνικός διευθυντής» ίσως έχει νόημα όταν ο προπονητής είναι πιο πάνω στην ιεραρχία από το τεχνικό διευθυντή.
Όσο περίεργο και εάν μας φαίνεται, η σεζόν του Παναθηναϊκό έμελε να κριθεί οριστικά με την μεταγραφή του Μπέικον. Ο Ράντονιτς δεν τον ήθελε, οι ξένοι των Πράσινων με τις αλλαγές έγιναν… άνω-κάτω, Γκριγκόνις και Άντριους παραγκωνίστηκαν, χωρίς στο ρόστερ του Τριφυλλιού να υπάρχει 4ος παίκτης για την frontile! Ο Αμερικανός σταρ ήταν όντως αυτός που γύρισε τον διακόπτη… για τον Ράντονιτς ο οποίος έδειξε μια εικόνα παντελούς παραίτησης, όσο η ομάδα έδειχνε παραιτημένη ψυχικά και πνευματικά. Ένας-ένας χανόντουσαν οι στόχοι, με το κερασάκι στην τούρτα να είναι το Κύπελλο, που ήταν ίσως ο μόνος ρεαλιστικός στόχος του Παναθηναϊκό φέτος. Ο «τελειωμένος» Ράντονιτς παίρνει για την προπόνηση του δυο νέους παίκτες ,Τόμας και Αγραβάνη, με τον δεύτερο να ήταν αναπόφευκτο και λογικό (φαινόταν από την αρχή της σεζόν) να φορέσει τα πράσινα.
Οι ξένοι του Τριφυλλιού έφτασαν στους εννέα, με τον Γουόλτερς και τον Τόμας να… πληρώνουν την νύφη για να βγει η 6άδα για τα Playoffs της Basket League. Η εξάδα έγινε πεντάδα μετά την απομάκρυνση του Μπέικον για το πειθαρχικό παράπτωμα στην προπόνηση, με τους ιθύνοντες και τους οπαδούς του Τριφυλλιού να… χτυπούν το κεφάλι τους στον τοίχο για τις φετινές επιλογές. Πιο απλά, εάν ο Μπέικον χτυπούσε τον Μαντζούκα λίγο… νωρίτερα, ο Σερέλης θα μπορούσε να είχε ή τον Γουόλτερς ή τον Τόμας στην διάθεση του. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε…
Προφανώς, εδώ δεν ήρθαμε να δικαιολογήσουμε τον Ράντονιτς. Είναι μεγάλη η ευθήνη του για φετινό… έκτρωμα που παρουσιάζουν οι Πράσινοι. Μακριά και αγαπημένοι. Ωστόσο, επειδή αγαπάμε το καμάρι του συλλόγου, ειναι υποχρέωση μας να τονίζουμε τα λάθη του για να μην τα επαναλάβουμε. Γιατί όπως προείπα, μπορεί να «κάψαμε» τον Ράντονιτς και όλα καλά, έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε το ίδιο στον Αταμάν; Ούτε λόγος…
Αμάν αμάν… κάντε ότι θέλει ο Αταμάν!
Μετά το φετινό… χάος που έζησε ο Παναθηναϊκός , μπροστά του παρουσιάζεται μια ιστορική ευκαιρία, που ακούει στο όνομα Εργκίν Αταμάν. Όσο ο Παναθηναϊκός ακολουθήσει τα χνάρια της μπασκετικής λογικής και εμπιστευτεί το πλάνο του Τούρκου τεχνικού, τόσο θα μπορεί να ελπίζει σε καλύτερες μέρες. Τότε και μόνο τότε.
Αυτός που θα γυρίσει την σελίδα της επόμενης μέρας του Παναθηναϊκού δεν είναι κανένας παίκτης, αλλά ο Αταμάν και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος. Μόνο αυτοί οι δυο μπορούν και ξέρουν τον τρόπο.
Αφήστε τον Αταμάν να διαλέξει… μέχρι και τα καρεκλάκια στο ΟΑΚΑ. Τους βοηθούς του, τους παίκτες του, τους σκάουτερς του, όλα… Όσο πιο «ατόφιο» είναι το δημιούργημα του Αταμάν, τόσο εγγυημένη είναι η επόμενη μέρα του Τριφυλλιού.
Υ.Γ.: Τα ρεπορτάζ αναφέρουν ότι οι κλεισμένοι της επόμενης σεζόν είναι οι Βιλντόζα, Μωραΐτης και Κώστας Αντετοκούνμπο. Τα υπόλοιπα… κομμάτια του παζλ θα τα βάλει ο Αταμάν, παρά τις δεδομένες δυσκολίες και τα εμπόδια που έβαλε ο οργανισμός του Παναθηναϊκού… στον εαυτό του. Λίστες, χρήματα και τεχνικός διευθυντής ευτυχώς υπάρχουν!
Υ.Γ.1: Πολλές φορές μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Είναι κρίμα που την φετινή χρόνια «κάηκαν» παίκτες όπως ο Γκριγκόνις, ο Λι, ο Πονίτκα και ο Τόμας. Βέβαια, ο Παναθηναϊκός δεν είναι διατεθειμένος να επαναλάβει λάθη όπως έκανε π.χ. με Ντιαλό και Μέικον. Δηλαδή παίζει δυνατά το σενάριο οι ήδη υπάρχουσες δοκιμασμένες λύσεις να αποτελέσουν και λύσεις της επόμενης ημέρας σε περίπτωση που το σενάριο ξεφύγει του ιδανικού… Είδωμεν και όλα αυτά θα μας απασχολήσουν λίαν συντόμως…
Υ.Γ.2: Το «πράσινο» ΟΑΚΑ αποτελεί μια μεγάλη επιτυχία του Παναθηναϊκού και -προσωπικά- του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, ο οποίος παρά τις… τρικλοποδιές του Λευτέρη Αυγενάκη έκλεισε ένα τεράστιο ζήτημα για τον μπασκετικό Παναθηναϊκό. Το καμάρι του συλλόγου έχει πλέον το παλάτι που του αναλογεί για 49 χρόνια!
