Ο νέος γκαρντ του Τήρωνα Αγίων Θεοδώρων (National League 2, 1ος όμιλος), Βαγγέλης Καράμπουλας, μίλησε στo EOK WebRadio.
Αναλυτικά είπε:
Για τη μεταγραφή του στον Τήρωνα Αγίων Θεοδώρων: «Υπήρχε έντονο ενδιαφέρον απ’ την ομάδα. Εγώ είχα προτάσεις και από τη National League 1, αλλά επέλεξα τον Τήρωνα για δικούς μου λόγους. Φαίνονται μια χαρά οι συνθήκες στην ομάδα».
Για τους λόγους που αποδέχθηκε την πρόταση του Τήρωνα: «Δεν ήθελα να πάω στη National League 1, και λόγω ηλικίας. Δεν είναι ότι δε μπορώ την πίεση, ούτως ή άλλως έχω μάθει να ζω μ’ αυτήν, απλά ήθελα να είμαι λίγο πιο… χαλαρός, χωρίς να λέω ότι η κατηγορία είναι χαλαρή. Προφανώς οι άνθρωποι με πήραν γιατί κάτι περιμένουν από εμένα, οπότε δε μπορώ να είμαι χαλαρός. Δεν έχω μάθει να είμαι χαλαρός. Μακάρι να μπορέσω να βοηθήσω και την ομάδα φέτος».
Για τις συζητήσεις του με τον προπονητή της ομάδας, Παναγιώτη Ζωντό, σχετικά με τον ρόλο του: «Τον κόουτς Ζωντό τον ξέρω πάρα πολλά χρονιά, ήμασταν αντίπαλοι απ’ το μακρινό Σπόρτιγκ. Μου ζήτησε γενικότερα, εκτός των άλλων, να προσπαθήσω να βοηθήσω όσο μπορώ και τα νέα παιδιά. Αν εξαιρέσεις εμένα και το Αβραμίδη, οι υπόλοιποι είναι 30 χρονών και κάτω».
Για την αγωνιστική «ταυτότητα» της ομάδας: «Σίγουρα προσπαθούμε να είμαστε στο πνεύμα των ημερών, να παίξουμε γρήγορα, γιατί έχουμε παιδιά τα οποία μπορούν να το κάνουν αυτό, και με μια νότα εμπειρίας από εμένα και τον Αβραμίδη να μπορέσουμε να έχουμε ένα ωραίο σύνολο και αποτέλεσμα. Είναι λίγο νωρίς ακόμα για να πούμε ακριβώς, αλλά απ’ το λίγο που έχω δει την ομάδα είμαστε σε αυτό το πλάνο».
Για τον λόγο που παίζει ακόμα στα 44 του χρόνια: «Σίγουρα είναι μια “τρέλα” που έχουμε όλα αυτά τα χρόνια. Σίγουρα όλα αυτά τα χρόνια ήταν και βιοποριστικό το θέμα, ωστόσο πάντα η “τρέλα” μας ήταν το συγκεκριμένο άθλημα, παίζαμε πάνω απ’ όλα για το παιχνίδι. Ιδίως στις γενιές που μεγάλωσα εγώ υπήρχε τεράστιος ανταγωνισμός. Παλιά για να παίξεις στην κορυφαία κατηγορία θα έπρεπε να ήσουν παικταράς. Εγώ, επειδή ήμουν στα παιδικο-εφηβικά του Σπόρτιγκ όταν ήταν στην τότε Α1 και δεν ήξερα τις χαμηλές κατηγορίες, όταν πήγα να παίξω μετά στη Β’ Εθνική σε μικρή ηλικία οι “σφαλιάρες” που έτρωγα ήταν απανωτές. Ήταν παικταράδες σε όλες τις ομάδες».
Για τις 13 ανόδους που έχει στην καριέρα του: «Πέραν απ’ την πλάκα, επειδή συνέχεια λέμε “O Μίστερ Άνοδος”, βρισκόμουν και σε καλές ομάδες. Δεν ήμουν μόνος μου, δεν πήρα καμία ομάδα απ’ το χέρι και την ανέβασα… Ήμουν κομμάτι των ανόδων. Δεν το παίζω ταπεινός, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Αν τη χρονιά που ήμουν στη Νέα Κηφισιά ήμουν στον ΟΦΗ, δε θα ανέβαινα, ακόμα κι αν έκανα… παπάδες. Έπαιζα καλά μεν, αλλά ήμουν και σε πολύ καλές ομάδες. Οπότε, η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Είναι πολύ ωραίο να βλέπεις ν’ ανταμείβονται οι κόποι σου, να έρχεται μια επιτυχία και μετά κι άλλη και ξανά κι άλλη … Είναι κάτι που δεν το βαριέσαι, γιατί όλο και θες να το ξανακάνεις».
