Ο προπονητής της Αλ Σαντ του Κατάρ, Βασίλης Μπρατσιάκος, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι».
Αναλυτικά είπε:
Για την κατάσταση στο Κατάρ στην αρχή του πολέμου: «Η αλήθεια είναι ότι ήταν λίγο δύσκολα τα πράγματα, αλλά όχι όσο παρουσιαζόταν από τις ειδήσεις. Πράγματι, για 15 μέρες είχαμε κάποια στρατιωτικά σώματα εδώ, όμως οι γειτονικές χώρες είχαν τα μεγαλύτερα προβλήματα. Εδώ ήταν πιο επιφανειακά τα πράγματα. Τις τελευταίες εβδομάδες υπάρχει ησυχία σε όλα τα επίπεδα και η ζωή κυλάει κανονικά, όπως πριν. Τα πρωταθλήματα τελείωσαν, όπως και σε όλα τα αθλήματα, και τώρα ξεκινάει το Emir Cup στις 4 Μαΐου για εμάς. Οδεύουμε, ευτυχώς, σε ένα αίσιο τέλος».
Για τη διαχείριση της κατάστασης ως προπονητής: «Δε γίνεται όταν είσαι επαγγελματίας να μη σκέφτεσαι το μπάσκετ, ακόμα και σε τέτοιες καταστάσεις. Υπάρχει φόβος, αλλά μαθαίνεις να ζεις με αυτόν και να επικεντρώνεσαι σε αυτά που πρέπει να κάνεις. Σαν προπονητής έπρεπε να δείξω στους παίκτες ότι ναι, φοβόμαστε, αλλά είμαστε μαζί σε αυτό και είναι η ώρα να δείξουμε ποιοι είμαστε. Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής που τα παιδιά το κατάλαβαν. Μόνο όσοι το έζησαν μπορούν να καταλάβουν το μεγαλείο του αθλητισμού».
Για τη διακοπή και επανέναρξη των διοργανώσεων: «Διακόπηκε κάθε αθλητική υποχρέωση όταν ξεκίνησαν τα χτυπήματα, σε όλα τα αθλήματα. Αυτό κράτησε περίπου δύο βδομάδες. Από ‘κει και πέρα, μέρα με τη μέρα τα πράγματα έγιναν πιο εύκολα. Το Υπουργείο Αθλητισμού αποφάσισε την επανέναρξη και έτσι ξεκινήσαμε προπονήσεις, δε γινόταν αλλιώς. Γι’ αυτό έχει μεγάλη αξία ότι τελείωσε το πρωτάθλημα και η ομάδα πήρε την 3η θέση, ανεξάρτητα αν ο αρχικός στόχος ήταν για πιο ψηλά».
Για τις δύσκολες συνθήκες προπόνησης: «Είναι δύσκολο να το μεταδώσεις αυτό στους παίκτες, γιατί έχεις να κάνεις με διαφορετικούς χαρακτήρες. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Όταν ξεκινούσε επίθεση από το Ιράν, την ώρα της προπόνησης χτυπούσαν τα κινητά μας με ειδοποιήσεις και ακούγονταν εκρήξεις απ’ έξω. Δεν έφτασαν ποτέ μέσα στην πόλη, αλλά υπήρχε ένταση. Εγώ έπρεπε να πείσω τους παίκτες να συνεχίσουμε την προπόνηση ενώ γύρω μας γινόταν όλο αυτό. Δεν ξέρεις που μπορεί να πέσει κάτι, αλλά υπήρχε κάτι μέσα μας που μας έδινε κουράγιο να συνεχίσουμε. Είναι φοβερό να κάνεις αυτό που αγαπάς ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Αυτό μάς “έδεσε” σαν ομάδα, μας έφερε πιο κοντά. Ήταν μια αξέχαστη χρονιά».
Για το επίπεδο του μπάσκετ στο Κατάρ: «Υπάρχει μια αντίστοιχη Ευρωλίγκα, η ασιατική λίγκα, όπου συμμετέχουν πρωταθλήτριες και δευτεραθλήτριες. Έχει μεγάλη επιτυχία. Στη Μέση Ανατολή και στο Κατάρ το 80% είναι ποδόσφαιρο. Τα γήπεδα ποδοσφαίρου γεμίζουν, ενώ του μπάσκετ όχι. Γίνονται προσπάθειες ν’ αλλάξει αυτό, αλλά δεν έχουν αποδώσει ακόμα πλήρως. Πιστεύω ότι μετά το Μουντομπάσκετ θα υπάρξει αλλαγή».
Για το μπασκετικό ταλέντο στη χώρα: «Υπάρχει κινητικότητα, αλλά η δυσκολία είναι ότι οι περισσότεροι δεν είναι Καταριανοί. Είναι οικογένειες που έχουν έρθει για δουλειά. Οι Καταριανοί είναι περίπου 300 χιλιάδες. Γι’ αυτό πρέπει να γίνει σωστή επιλογή παιδιών από διαφορετικές χώρες και να δοθούν διαβατήρια για ν’ αγωνιστούν. Έχει ξεκινήσει μια παραγωγική διαδικασία και ελπίζω το Μουντομπάσκετ να είναι η αρχή για την άνοδο του μπάσκετ στο Κατάρ».
Για την ανάπτυξη του αθλήματος στη χώρα: «Υπάρχει δυνατότητα να γίνει κάτι μεγάλο, τα χρήματα υπάρχουν. Δεν έχει ξαναγίνει, όμως, κάτι τόσο μεγάλο αποκλειστικά για το μπάσκετ. Γίνονται προσπάθειες να δημιουργηθούν ακαδημίες και να “χτιστεί” κάτι από τη βάση. Όταν ήρθα, το μπάσκετ ήταν πίσω ακόμα και από το βόλεϊ. Τώρα τουλάχιστον έχει ανέβει επίπεδο».
Για τη θέση στην Εθνική Κατάρ: «Μου έδωσαν την Εθνική Κατάρ Β’ με στόχο να προετοιμαστούν παίκτες για την πρώτη ομάδα. Ήταν μεγάλη τιμή. Κάναμε δύο πολύ καλά τουρνουά και αυτό είναι μια αναγνώριση που σε κάνει να θέλεις να συνεχίζεις».
Για το πώς βιώνει την παρουσία του στο Κατάρ όλα αυτά τα χρόνια: «Η ζωή εδώ είναι καταπληκτική. Είναι η πιο ασφαλής χώρα και δεν υπάρχει κάτι να σε κάνει να φύγεις. Παρ’ όλα αυτά, θα ήθελα κάτι παραπάνω επαγγελματικά. Δεν ξέρω αν είμαι έτοιμος να επιστρέψω στην Ελλάδα, αλλά υπάρχουν και άλλα οργανωμένα πρωταθλήματα που με ενδιαφέρουν. Δεν κλείνω την πόρτα σε τίποτα. Μπορεί να μείνω άλλα 10 χρόνια εδώ ή να φύγω αύριο, κανείς δεν ξέρει τι σε περιμένει όταν είσαι προπονητής».
Για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2027 που θα διεξαχθεί στο Κατάρ: «Αν δούμε τι έγινε με το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου, ήταν τεράστια επιτυχία. Υπάρχουν εγκαταστάσεις και γήπεδα και πιστεύω πως όποτε τους ζητηθεί, θα είναι έτοιμοι. Το γήπεδο της Αλ Σαντ είναι προδιαγραφών NBA, αντίγραφο του γηπέδου των Cavaliers. Υπάρχουν άλλα τρία αντίστοιχα, δηλαδή τέσσερα γήπεδα επιπέδου NBA και επιπλέον εγκαταστάσεις 10-15 χιλιάδων θέσεων. Πιστεύω ότι μπορούν να φιλοξενήσουν ακόμα και Ολυμπιακούς Αγώνες. Όταν υπάρχουν χρήματα, μπορείς να κάνεις τα πάντα. Έχω δει να φτιάχνουν ουρανοξύστη μέσα σε μόλις έξι μήνες».
