Μια ήττα μπορεί να έρθει με πολλούς τρόπους. Και απο πολλούς παράγοντες.
Όταν προηγείσαι 2-1 και έχεις ακόμα δυο ευκαιρίες το μόνο που θέλει είναι να δεις γιατί έχασες!
Και έχασες γιατί απλά έπαιξες το μπάσκετ που παίζεις όλη τη χρονιά.
-Νωχελικότητα, αργές επιστροφές, καμία κίνηση στην επίθεση.
Είναι πραγματικά τρομερό και συννάμα για τους φιλάθλους εκνευριστικό ότι με ένα μαγικό τρόπο όταν ο Παναθηναϊκός παίζει καλά και δείχνει να έχει καταλάβει τι πρέπει να κάνει, κάνει ακριβώς τα αντίθετα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Δεν χρειάζεται να είσαι γκουρού του μπάσκετ να καταλάβεις ότι όταν ο Ναν ΔΕΝ κρατάει την μπάλα πολύ ώρα στα χέρια του, είναι απείρως καλύτερο και για αυτόν και για την ομάδα. Σήμερα του έμενε η μπάλα στο κέντρο στα χέρια, και πήγαινε και μια παγίδα και λάθος. Και λάθος με την Βαλένθια σημαίνει καλάθι στον αιφνιδιασμό.
Ο Όσμαν το ίδιο. Ο Γκραντ το ίδιο. Καμία κίνηση με η χωρίς την μπάλα, ένα πικ και 3 αγάλματα.
Ακόμα και στις τελευταίες φάσεις που η Βαλένθια είχε καταρρεύσει πάλι όλες οι επιλογές ήταν hero και όχι βγαλμένες απο συνεργασία.
Σε τι μπορεί να ελπίζει αυτός ο Παναθηναϊκός ενόψει του Game 4. Στο ότι με τέτοια εμφάνιση κατάφερες να χτυπάς το κεφάλι σου ότι έχασες το ματς στο τέλος απο την αστοχία σου με τα χέρια των παικτών της Βαλένθια να τρέμουν.
Και καλό είναι ο Παναθηναϊκός να εστιάσει στο μπάσκετ την Παρασκευή και όχι στο αν ο Γιαννακόπουλος είναι στο γήπεδο η αν η Βαλένθια έφερε ιδιωτική προστασία.
Υ.Γ. Ο Σόρτς είναι εκπληκτικός και ξεβρακώνει κόσμο με τις εμφανίσεις του. Επειδή οι ‘χαζοί μπασκετικά΄δεν έχουν χρώμα και ακούς και Παναθηναϊκούς να λένε οτι κερδισαμε στην Ισπανία επειδή έλειπε ο Σλούκας να σας το πω απλά. Με τον Σλούκα σήμερα στο τελευταίο 3λεπτο θα είχαμε νικήσει.
Μιχάλης Σταμουλάκης
