Το Ρέθυμνο έχασε διπλή ευκαιρία να επιστρέψει στις εθνικές κατηγορίες αλλά η μπασκετική του τεχνογνωσία του επιτρέπει να αισιοδοξεί για το μέλλον
Στη διάρκεια μιας 20ετίας (2000-2020) η ομάδα μπάσκετ του Ρεθύμνου, τα έζησε σχεδόν όλα. Πρώτος τίτλος στην Κρήτη (2000) και άνοδος στη Γ’ Εθνική, διαδοχικά πρωταθλήματα και εκτόξευση στην Α1 (2007), τελικός Κυπέλλου Ελλάδας την ίδια χρονιά (όντας ακόμα ομάδα Α2) και στη συνέχεια η καθιέρωση για 9 σεζόν στη μεγάλη κατηγορία του ελληνικού μπάσκετ (2011-2020).
Ο χρυσός αιώνας του Ρεθυμνιώτικου μπάσκετ όπως εύστοχα χαρακτηρίζει αυτή την περίοδο, ο σημερινός πρόεδρος του συλλόγου Γιάννης Καλαϊτζάκης, τερματίστηκε με άδοξο τρόπο, όταν τον Μάιο του 2020 ο μεγαλομέτοχος της ομάδας και οραματιστής του μπάσκετ, Κωστής Ζομπανάκης, ανακοίνωσε την αποχώρησή του.
Οι «Βασιλιάδες της Κρήτης» (Ρέθυμνο Cretan Kings) όπως είναι η επίσημη ονομασία του σωματείου από το 2015, έμειναν ξαφνικά χωρίς… βασίλειο, ακροβατώντας επί μήνες μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Η ομάδα σημείο αναφοράς του κρητικού μπάσκετ στο κορυφαίο επίπεδο (που είχε πάρει τη σκυτάλη από το «Ηράκλειο»), έσβησε από το χάρτη, βυθιζόμενη στη δίνη της οικονομικής κρίσης.
Το ολοκληρωτικό restart και η επιστροφή στη βάση ήταν μονόδρομος και πάνω σε αυτό το πλαίσιο, ξεκίνησε η προσπάθεια επανεκκίνησης. Μια προσπάθεια που σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο είναι η αλήθεια ότι δεν έφερε ως τώρα θεαματικά αποτελέσματα (μιας και η ομάδα παραμένει στο Παγκρήτιο πρωτάθλημα) αλλά σε όλους τους υπόλοιπους τομείς, έχει αποδώσει καρπούς.
