Ο προπονητής της Ακαδημία Μπάσκετ Ελευσίνας (National League 1, 1ος όμιλος), Κώστας Σορώτος, «φιλοξενήθηκε» στo ΕΟΚ WebRadio και μίλησε για το νέο του εγχείρημα με την ομάδα.
Αναλυτικά είπε:
Για το παιχνίδι με τον Ν.Ο. Σαρωνίδας (10/10): «Σίγουρα η Σαρωνίδα είναι πολύ καλύτερη από πέρυσι. Έχει ένα σύνολο με έμπειρα παιδιά, όπως ο Καράμπελας, ο Μέξης και ο Καπρής, ενώ πήραν και τον Αμερικανό που είχαν πέρυσι. Πάντα το πρώτο παιχνίδι στην έδρα σου είναι δύσκολο και όταν προέρχεσαι από μια ήττα, υπάρχει και ένα “πρέπει” που προσθέτει έξτρα πίεση».
Για την εικόνα της ομάδας του στην πρεμιέρα με τον Μίλωνα εκτός έδρας (ήττα με 83-79): «Παίξαμε με πάρα πολλά προβλήματα. Μας έλειπαν δύο περιφερειακοί παίκτες, ο Τουμαζάτος και ο Μιχαήλ, ενώ μέσα στο παιχνίδι χάσαμε και τρίτο περιφερειακό, τον Αϊβαζίδη. Όταν χάνεις τόσους πολλούς παίκτες στην ίδια θέση, το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο. Φτάσαμε μία βολή μακριά απ’ τη νίκη. Αν βάζαμε και τις δύο βολές, δε θα πηγαίναμε στην παράταση. Στον έξτρα χρόνο δεν αντέξαμε, γιατί παίζαμε με σχήματα που δεν έχουμε δοκιμάσει ούτε στην προπόνηση. Σίγουρα, όμως, αυτό που ήταν ενθαρρυντικό ήταν ο χαρακτήρας που δείξαμε. Σε ένα παιχνίδι που ξεκίνησε πολύ άσχημα για εμάς, μπορέσαμε να σταθούμε όρθιοι και να το διεκδικήσουμε μέχρι τέλους, μένοντας ανταγωνιστικοί».
Για τη φιλοσοφία της ομάδας τη φετινή σεζόν: «Πλέον οι ομάδες δεν έχουν μεγάλη διάρκεια. Δηλαδή, δε μπορείς να πάρεις 10-12 παιδιά και να πεις ότι θα δουλέψεις μ’ αυτή την ομάδα για 3-4 χρόνια. Το βασικό μοτίβο είναι να δώσουμε την ευκαιρία σε κάποια νέα παιδιά να βρουν τον δρόμο τους στο υψηλότερο επίπεδο και φυσικά η ομάδα να πετύχει τους στόχους που έχει θέσει. Αυτό ήταν το μοτίβο μας και σ’ αυτό θα μείνουμε σταθεροί. Έβλεπα, για παράδειγμα, μέσα στο καλοκαίρι πολλές ομάδες να προσθέτουν και ν’ αλλάζουν παίκτες. Εμείς θα πορευτούμε με τα παιδιά που έχουμε εμπιστευτεί. Αυτές οι κατηγορίες θα έπρεπε να είναι ο προθάλαμος των νέων παιδιών για να βρουν τον δρόμο τους στις παραπάνω κατηγορίες. Αυτός θα έπρεπε να είναι ο βασικός στόχος των ομάδων».
Για το γεγονός πως στον 1ο όμιλο υπάρχουν μόνο αθηναϊκές ομάδες: «Αυτό ίσως βοηθάει τις ομάδες που έχουν κόσμο. Εμάς δε μας επηρεάζει τόσο. Επηρεάζει ομάδες όπως η Νήαρ Ηστ και ο Ιωνικός Νίκαιας, επειδή όλα τα παιχνίδια είναι μέσα στην Αθήνα και σίγουρα θα έχουν τον κόσμο τους. Φαβορί δε μπορώ να ξεχωρίσω. Την περσινή σεζόν όλος ο κόσμος έλεγε ότι η Νήαρ Ηστ είναι απ’ τα φαβορί για να υποβιβαστεί. Ωστόσο, μέσα απ’ τη δουλειά του Δημήτρη Ρώσση και των παικτών της έπαιξε στα play-offs. Σίγουρα υπάρχουν ομάδες που είναι ενισχυμένες, όπως ο Πανελλήνιος, ο Μίλων, ο ΚΟ Χολαργού και ο Ιωνικός Νικαίας, αλλά θ’ αδικήσω ομάδες που μπορεί να εμφανιστούν στην πορεία».
Για την απόφασή του να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της Ακαδημίας Μπάσκετ Ελευσίνας: «Είχα μια καλή σχέση με τους ανθρώπους της ακαδημίας απ’ τα προηγούμενα χρόνια και ήρθε η στιγμή να συναντηθούν οι δρόμοι μας. Η ομάδα έχει φιλοδοξία, είναι πολύ υγιής σε όλα της τα επίπεδα, στα οικονομικά. Τώρα φέτος έχουμε ένα θέμα με το γήπεδο, το οποίο ανακαινίζεται και θα συγκατοικήσουμε με τον Πανελευσινιακό μέχρι να ετοιμαστεί το δικό μας. Αυτό που οφείλω να πω είναι ότι η συνεργασία μας με την ομάδα του Πανελευσινιακού είναι άψογη. Παρ’ ότι βρισκόμαστε στον ίδιο χώρο, δύο ομάδες του ίδιου ομίλου, η συνεργασία μας είναι άψογη.
Συμφωνήσαμε στο μοντέλο του ρόστερ, το οποίο περιλαμβάνει πολλά νέα παιδιά. Ήθελαν ν’ αλλάξουν και λίγο την κατεύθυνση που είχαν τα προηγούμενα χρόνια, με περισσότερα έμπειρα. Έχουμε ξεκινήσει με ενθουσιασμό. Έχουμε, βέβαια, κάποια προβλήματα τραυματισμών που μας έχουν στοιχίσει, αλλά εντάξει, στη διάρκεια ενός πρωταθλήματος θα τα συναντήσεις κι αυτά».
Για την βελτίωση που υπάρχει ως προ το ότι οι ομάδες εμπιστεύονται πλέον νεαρά παιδιά και τους δίνουν χώρο: «Υπάρχει μια βελτίωση, αλλά, επειδή τα πρωταθλήματα είναι πολύ δύσκολα και ανταγωνιστικά, κάτι που είναι καλό, υπάρχει η… παρενέργεια της ανασφάλειας των διοικούντων και των προπονητών. Αυτό δυσκολεύει την εμπιστοσύνη στα νέα παιδιά. Υπάρχει, πάντως, βελτίωση σ’ αυτό το κομμάτι τα τελευταία χρόνια, αλλά θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερη. Κυρίως η μετάβαση απ’ το εφηβικό στις ανδρικές ομάδες είναι λίγο δύσκολη. Εκεί τα παιδιά θα έπρεπε να παίρνουν καλύτερες αποφάσεις. Βιάζονται και πολλές φορές αυτό είναι και λίγο “επικίνδυνο”».
