Πάνε οι πρώτοι αγώνες των Ελληνικών ομάδων στην Ευρωλίγκα με απολογισμό 1-1. Ας κάνουμε μια εκτίμηση με βάση ΜΟΝΟ απο αυτά τα δυο ματς του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού.
Όταν τελείωσε ο αγώνας του Παναθηναϊκού με την Μπάγερν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν πως διάολο θα σώσει την κατάσταση κάτω απο το καλάθι με την Μπαρτσελόνα έχοντας χάσει τόσα ριμπάουντ απο τους Γερμανούς. Δεν έκανα και κανένα σπουδαίο ερώτημα. 21 επιθετικά ριμπάουντ πήραν οι Καταλανοί αλλά το χειρότερο δεν είναι αυτό.
Το χειρότερο είναι οτι ο Παναθηναϊκός μπήκε να κερδίσει με την φανέλα και την αύρα του ωραίου γηπέδου. Με τίποτα άλλο. Αν εξαιρέσεις τον Σούπερ Χουάντσο και τον Σλούκα οι υπόλοιποι κινήθηκαν κάτω του μετρίου. Σε ομάδες με πολλούς νέους παίκτες τέτοια εποχή μια εμφάνιση σαν αυτή θα μπορούσε να δικαιολογηθεί. Στον Παναθηναϊκό όμως που το 80% των παικτών του είναι 2 χρόνια και πάνε για 3ο μαζί ΟΧΙ!!!
Ο Αταμάν είχε πει μετά τους αγώνες στην Αυστραλία, ότι το σύστημα μας είναι απλό. Ναι αλλά πλέον το μάθανε όλοι και από πέρυσι αρχής γενομένης από τα playoff με την Εφές κανείς δεν έχει κάνει κάτι να διορθωθεί.
Τι κάνουνε οι αντίπαλες ομάδες στον Παναθηναϊκό:
-Πίεση στην μπάλα, παγίδες στα pick and roll με πίεση στην πάσα ώστε να μην μπορεί να περάσει στο short roll του ψηλού. Ειδικά στα κεντρικά πικ ο Παναθηναϊκός κατά 70-80% κάνει λάθος.
Στην άμυνα ο Παναθηναϊκός κάνει το ίδιο με την διαφορά ότι στο μικρό κόψιμο του αντίπαλου ψηλού η μπάλα περνάει συνέχεια και εκείνος έχει 4 επιλογές. Τελείωμα της φάσης, πάσες στις γωνίες η πάσα στις 45ο μοίρες ανάλογα με το τι θα του δώσει η άμυνα. Και αυτό γιατί ναι μέν βγαίνει hedge out ο ψηλός του Παναθηναϊκού αλλά ούτε ο Μήτογλου, ούτε ο Γιουρτσεβέν, ούτε ο Χολμς πηγαίνουν δυναμικά επάνω στην μπάλα όπως πχ πάει ο Βέσελι. Αποτέλεσμα η Μπάρτσα να εκτελεί συνεχώς μόνη της και να παίρνει και άνετα την νίκη.
Η ήττα δεν είναι πρόβλημα 3 Οκτωβρίου. Πρόβλημα είναι οτι επαναλαμβάνονται συνεχώς τα ίδια λάθη. Σε αυτό το σημείο να θίξω όσο ειναι νωρίς και την διαχείριση που θα πρέπει να έχει ο Σορτς. Φαίνεται αγχωμένος και πρέπει όλοι στον οργανισμό να τον βοηθήσουν. Δεύτερο κάζο τύπου Λορέντζο Μπράουν δεν θα είναι καλό μελλοντικά στον Παναθηναϊκό. Ελπίζω να μην συμβεί. Και φυσικά να επιστρέψει γρήγορα και υγιής ο Λεσόρ γιατί αυτό το χάλι κάτω απο το καλάθι δεν αντέχεται.
Ο Ολυμπιακός νίκησε το ματς που έπρεπε να πάρει και έπαιξε εξαιρετικά στην Μαδρίτη για 30 λεπτά. Στο τέλος προδώθηκε από την ίδια την προσέγγιση του στο παιχνίδι. Δεν κυκλοφόρησε καλά την μπάλα και έφτασε πάλι στο τέλος ο Γουόκαπ να έχει την μπάλα και να τον παίζουν under στα σκριν. Αποτέλεσμα να εκτελέσει άσχημα σουτ και η άμυνα να είναι ανοργάνωτη πίσω. + το γεγονός ότι ο Λι δεν είναι άσος. Κάνει μεγάλη προσπάθεια να καταπνίξει το ένστικτο του σκόρερ που έχει (όποιος τον είδε στα λίγα ματς με την Μακάμπι πέρυσι πριν πάρει μεταγραφή για τα μέρη μας καταλαβαίνει) και να υπηρετήσει τις αρχές του Μπαρτζώκα αλλά δεν του βγαίνει στο μεγαλύτερο κομμάτι αυτού.
Έχω την αίσθηση ότι ο Ολυμπιακός κάποια στιγμή στην διάρκεια της χρονιάς θα ψαχτεί για ψηλό. Γιατί ο Μιλουτίνοφ είναι καταπληκτικός αλλά θεωρώ οτι ο Ντόντα Χολ με τα γκαρντ που έχει ο Ολυμπιακός δύσκολα θα τροφοδοτηθεί ψηλά ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ απο την στεφάνη που είναι και το παιχνίδι του.
Ο Νιλικίνα (μην κράξετε ο ίδιος είπε οτι τον λένε έτσι και Ντιλικινά) είναι πάρα πολυ καλός παίκτης και θα βοηθήσει σε πολλά κομμάτια. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η καλύτερη λύση για τον Ολυμπιακό με τον τρόπο παιχνιδιού του, θα ήταν ο Φρανσίσκο. Αυτός αν ήταν στην θέση του Γουόκαπ χθες θα το σκεφτόντουσαν 2 και 3 φορές να τον παίξουν under.
Εν κατακλείδι αυτό που χρειάζεται έχοντας ακόμα 36 παιχνίδια μπροστά είναι δουλειά και… κοντή μνήμη. Και στις νίκες αλλά και στις ήττες. Αρκεί να αξιολογείς σωστά και τα δυο αποτελέσματα. Ούτε αφορισμοί χρειάζονται για κανέναν, ούτε τίποτα.
Μιχάλης Σταμουλάκης
