Τα παράπλευρα κέρδη και η παρακαταθήκη που αφήνει η νεοσυσταθείσα διοργάνωση U21.
Όταν στις αρχές του περασμένου Νοεμβρίου ξεκινούσε το πρώτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα U21 κανείς δεν ήξερε τι να περιμένει. Όλος ο κόσμος του μπάσκετ είχε κατανοήσει την αναγκαιότητα ύπαρξης μιας διοργάνωσης-ηλικιακής γέφυρας, που θα έδινε την απαραίτητη ώθηση στις κρίσιμες ηλικίες μετά τα εφηβικά τμήματα.
Κάτι τόσο ετερόκλητο, όμως, όταν ξεκινάει κυριολεκτικά από το μηδέν χρειάζεται κάτι παραπάνω από μια απλή στήριξη για να πετύχει.
Έξι μήνες μετά, κι ενώ το πρώτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα U21 έχει περάσει πια στην ιστορία, στεκόμαστε στα πέντε κερδισμένα στοιχήματα. Μια διοργάνωση όπως αυτή, βέβαια, από μόνη της είναι ένα κερδισμένο στοίχημα, ακριβώς διότι εξομαλύνει, όσο είναι δυνατό, την ένταξη των ταλαντούχων παικτών από τις αναπτυξιακές ηλικίες στο απαιτητικό μπάσκετ των ανδρικών τμημάτων. Υπήρξαν, όμως, και πολλά παράπλευρα κέρδη.
