Ο Παναθηναϊκός αυτοκτόνησε στο Βελιγράδι χάνοντας ένα δικό του παιχνίδι απέναντι στην Παρτίζαν. Ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές. Η αντίδραση του στο φινάλε της κανονικής διάρκειας ήταν πάρα πολύ κακή. Βέβαια για να είμαστε δίκαιοι παίζει και ο αντίπαλος μπάσκετ. Και η Παρτίζαν έβγαλε ψυχή, και έβαλε μεγάλα σουτ για να στείλει το ματς στην παράταση.
Πάμε να δούμε θετικά και αρνητικά.
-Ο Παναθηναϊκός για 38 λεπτά έκανε ένα ΤΕΛΕΙΟ παιχνίδι. Ήλεγχε την αναμέτρηση και έδειχνε ότι μπορεί να φτάσει στην νίκη με έναν εκπληκτικό Κέντρικ Ναν να ηγείται.
-Οι πράσινοι πλέον μπορούν να δηλώνουν ότι σε όλες τις έδρες μπορούν να νικήσουν. Με την επιστροφή και των Παπαπέτρου- Χουάντσο, ο Αταμάν θα μπορεί να κάνει καλύτερο ροτέισον και στην τελική ευθεία οι παίκτες να μην βγάζουν… αίμα αντι για ιδρώτα.
-Ο Παναθηναϊκός πήγε να πάρει ένα διπλό μέσα στην ‘κόλαση’ του Βελιγραδίου έχοντας τον φυσικό του ηγέτη (Σλούκα) σε μέτριο βράδυ. Ένα στοιχείο που δείχνει ότι ο Παναθηναϊκός διαθέτει πλέον ένα σχετικό βάθος στο ρόστερ του, ασχέτως αν σήμερα στα τελευταία 25 (αν βάλουμε και την παράταση) λεπτά οι αλλαγές ήταν με το σταγονόμετρο.
– Ο Εργκιν Αταμάν έστησε την ομάδα στο παρκέ άψογα. ΟΜΩΣ θεωρώ ότι έχει κάνει ένα τεράστιο λάθος στην τελική ευθεία. Με το +10 και θέλοντας τρία λεπτά περιμένεις την Παρτίζαν να πιέσει και να τα παίξει όλα για όλα. Εκεί ήθελε ένα ακόμα χειριστή στο παρκέ εκτός από τους Γκραντ και Ναν. Εκεί ήθελε τον Μέτριο μεν αλλά το πλέον κατάλληλο για αυτές τις περιπτώσεις δε, Κώστα Σλούκα. Πήγε να τελειώσει το ματς με αυτούς που φέρανε το +10 αλλά που στην ουσία είχαν αδειάσει το ρεζερβουάρ τους με πρώτον τον Μήτογλου. Αντιθέτως ο Ομπράντοβιτς ρίσκαρε με την ψηλή πεντάδα (Ντοζιερ, Λεντει, Καμποκλο, Αντζουσιτς και Πάντερ) και δικαιώθηκε.
-Ο Παναθηναϊκός έπαιξε την τρίτη του παράταση φέτος. Και στις τρεις έχει χάσει. Και στις τρεις κρατούσε την νίκη στα χέρια του, στην κανονική διάρκεια της αναμέτρησης. Ναι μεν λοιπόν τέτοιες εμφανίσεις γεννούν ελπίδες, αλλά η απόδοση στην παράταση γεννά προβληματισμό.
Δεν έχει χαθεί τίποτα. Ούτε θα είχε κερδηθεί πέρα από μια τρελή ψυχολογική ένεση κάτι. Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε φάση αναδόμησης με ένα γκρουπ παικτών που πασχίζει καθημερινά να βελτιωθεί και να βρεθεί στο παρκέ και να λειτουργεί σαν ομάδα. Τα πρώτα δείγματα φαίνονται. Το 6-5 είναι ένα καλό ρεκόρ ασχέτως αν θα μπορούσε να είναι καλύτερο. Πλέον μπαίνουμε σε μια διαβολοβδομάδα με Εφές έξω και Ρεάλ μέσα. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι θα ήταν ιδεατό μια νίκη στα δυο παιχνίδια και ενδεχομένως να έχει δίκιο. Αλλά μια στιγμή. Μην αυτοαναιρούμαστε. Είπαμε. Ο Παναθηναϊκός πλέον πηγαίνει για την νίκη παντού.
Μιχάλης Σταμουλάκης
