Ο προπονητής του Γ.Σ. Στύρων (πρωταθλήτρια ομάδα της Γ’ ΕΣΚΑΣΕ), Γιώργος Χουλιαράς, μίλησε στην εκπομπή «Τα παιδία παίζει» του ΕΟΚ WebRadio.
Αναλυτικά είπε:
Για τον Γ.Σ. Στύρων: «Είναι πιο παλιά η ιστορία του συλλόγου από το 2013. Ξεκίνησε το 1997, λειτούργησε για 3-4 χρόνια και μετά τα παιδιά που ασχολήθηκαν με την ομάδα έφυγαν για προσωπικούς τους λόγους για την Αθήνα. Το 2013 που επέστρεψα στην περιοχή, μαζί με άλλους δύο φίλους, βρήκαμε τον τρόπο να ξανά λειτουργήσει η ομάδα. Ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι πως δεν υπάρχει αθλητική παιδεία στο χωριό, το βλέπουν σαν… παιχνίδι αλάνας. Το παλεύουμε λίγοι άνθρωποι για να συνεχίζει η ομάδα».
Για τη φετινή χρονιά του Γ.Σ. Στύρων και την άνοδο στη Β’ ΕΣΚΑΣΕ: «Η άνοδος ήταν ο στόχος εξ αρχής. Έχουμε ανέβει άλλες δύο φορές στην Β’ κατηγορία, αλλά χωρίς να έχουμε πάρει το πρωτάθλημα. Ήταν ο σωστός χρόνος φέτος, γιατί μαζεύτηκαν πάλι τα παιδιά των προηγούμενων ετών, παιδιά τα οποία είτε είχαν πάει να εκπληρώσουν τη στρατιωτική τους θητεία αλλού, είτε είχαν φύγει λόγω σπουδών. Ο κύριος όγκος των παιδιών αυτών μένει στην Αθήνα και έρχονται εδώ τα Σαββατοκύριακα και, μαζί με παιδιά από την ακαδημία, φτιάξαμε ένα σύνολο με σκοπό να καταφέρουμε να ανέβουμε. Χωρίς προπόνηση βέβαια, δεν έχουμε γήπεδο για προπόνηση, χρησιμοποιούμε ως έδρα το κλειστό γυμναστήριο Αλιβερίου. Εκεί είναι τόσες πολλές οι ομάδες και τα αθλήματα, που δεν έχουμε ώρες για προπονήσεις, αλλά μάς παρεχουν ώρες για τους αγώνες και τους ευχαριστούμε γι’ αυτό».
Για την προετοιμασία της ομάδας κατά τη διάρκεια της χρονιάς: «Εμείς όλη τη σεζόν μας φέτος τη στήσαμε κυρίως με φιλικά, με ομάδες από την ευρύτερη περιοχή της Χαλκίδας. Τους ευχαριστούμε όλους, κυρίως τον Αίαντα Αυλίδας, που είχαμε σχεδόν κάθε Δευτέρα φιλικό για προετοιμασία και έτσι “τσούλισε” η χρονιά. Απλά ήμασταν καλά, δεν είχαμε τραυματισμούς και καταφέραμε τον στόχο μας, σαν επιβράβευση των παιδιών για την προσπάθειά τους».
Για τους παίκτες της ομάδας και τις θυσίες τους: «Τα παιδιά το κάνουν για το χωριό. Υπάρχει ταλαιπωρία για τους ίδιους, γιατί για να παίξουν μια Κυριακή θυσιάζουν όλη τη μέρα τους. Αν παίζουμε στις 17:00, φεύγουν από τις 12:00 από την Αθήνα και γυρνούν σπίτι τους στις 22:00. Αρα το κάνουν για το χωριό και την ομάδα».
Για το πλάνο της επόμενης σεζόν στη Β’ ΕΣΚΑΣΕ: «Το μοντέλο αυτό θα το συνεχίσουμε και του χρόνου. Εξάλλου απο τα 16 παιδιά που έπαιξαν φέτος, τα 12 είναι παιδιά που έχουν παίξει μόνο στην ομάδα μας, εδώ έβγαλαν το πρώτο τους δελτίο. Ο στόχος μας είναι να μείνουμε στη Β’ ΕΣΚΑΣΕ, γιατί πάλι θα έχουμε τα ίδια προβλήματα που είχαμε με το γηπεδικό, πάλι με φιλικά θα προσπαθήσουμε να βγάλουμε τη χρονιά και πάλι το κάνουμε για το χωριό μας».
Για το μοναδικό γήπεδο που υπάρχει στην περιοχή: «Το μόνο γήπεδο που υπάρχει είναι ένα προαύλιο ενός σχολείου το οποίο είναι πιο μικρό από τις κανονικές διαστάσεις ενός γηπέδου. Εκεί απλά έχουμε κάνει κάποια φιλικά στον ανοιχτό αυτό χώρο με ομάδες της Αττικής, της Εύβοιας, που έρχονται μονοήμερες εδώ για να δείξουμε το χωριό μας. Δεν έρχονται εδώ εύκολα, δηλαδή καλούμε πολλές ομάδες αλλά, όταν ακούν ότι έχουμε ανοιχτό γήπεδο. μας λένε να πάμε εμείς στη δική τους περιοχή».
Για την πιθανότητα να φτιαχτεί ένα κλειστό γήπεδο στην περιοχή: «Έχει βγει μια πολεοδομική άδεια, από τον Αύγουστο του 2024, για να φτιαχτεί ένα κλειστό γήπεδο. Το θέμα είχε “παγώσει” αρκετό καιρό, απλά το τελευταίο δίμηνο ετοιμάζεται ο φάκελος για να μπει σε δημοπράτηση μέσω ενός ιδιώτη και του δήμου που προσπαθούν να φτιαχτεί αυτός ο φάκελος για να μπει σε κάποιο πρόγραμμα η υπόθεση του γηπέδου. Το καλό είναι ότι υπάρχει μια κινητικότητα από τον δήμο, έστω και σε αργούς ρυθμούς. Ελπίζω να πάνε αρκετά πιο γρήγορα τα πράγματα το επόμενο διάστημα και να ολοκληρωθεί κάποια στιγμή».
Για τα θετικά που θα μπορούσε να προσφέρει η δημιουργία ενός γηπέδου στην περιοχή: «Αν υπάρξει ένα κλειστό γήπεδο, τότε θ’ αλλάξει και το πώς ο κόσμος της περιοχής βλέπει το άθλημα. Θα είχαμε και πολύ περισσότερο κόσμο στην περιοχή σαν τουρίστες. Θα είχαμε και τη δυνατότητα να φέρουμε ομάδες μεγαλύτερου επιπέδου στην περιοχή να προπονηθούν, δηλαδή να καλύψουμε και τις “νεκρές” περιόδους για τον τουρισμό, από τον Σεπτέμβρη μέχρι τον Ιούνιο».
